Nieuw-Vlaamse Alliantie - E-post Nieuwsbrief
Datum: 10/01/2002 Dag JVD Politics.be, ____________________________________ Een Vlaams pact gezondheidszorg Door: Nieuw-Vlaamse Alliantie Naam/functie: Danny Pieters, Kamerlid Concreet 10-puntenplan ligt voor De onvrede bij vele actoren van de gezondheidszorg is groot. Artsen protesteren tegen de toenemende administratieve rompslomp, het overwerk en de aantasting van hun inkomen; de ziekenfondsenbijdragen worden verviervoudigd; de financi�le houdbaarheid van onze ziekteverzekering wordt ernstig betwijfeld� Het is van het grootste belang dat wij onze behoorlijke standaarden van gezondheidszorg en van de sociale verzekering ervan kunnen handhaven en zelfs verbeteren. De Nieuw-Vlaamse Alliantie is ervan overtuigd dat als alle betrokkenen op een eerlijke en open wijze in discussie treden, op Vlaams niveau een Pact Gezondheidszorg Vlaanderen de krijtlijnen kan uitzetten voor een kwalitatief hoogstaande en betaalbare Vlaamse gezondheidszorg voor de toekomst. Waar andere partijen door hun banden met ziekenfondsen, vakorganisaties of beroepsorganisaties onder Franstalige overheersing, niet in staat zijn eruit te komen, heeft de N-VA deze ambitie wel. Daartoe treedt de N-VA in overleg met redelijke krachten in alle betrokken kringen, om tot een echt Pact Gezondheidszorg te komen. Meteen wordt aangetoond dat alleen op Vlaams niveau nog een toekomstgerichte gezondheidszorgverzekering kan uitgebouwd worden, geen a-sociale gezondheidszorg, zoals sommigen willen doen geloven. Zonder vooruit te lopen op de besprekingen, schuift de N-VA een tienpuntenplan naar voor, als uitgangspunt van discussie: 1. De sociale gezondheidszorgverzekering dekt alle inwoners op eenzelfde wijze (geen onderscheid meer werknemer/zelfstandige; geen statuten meer als WIGW enz.). Alle inwoners dienen in functie van hun belastbaar inkomen bij te dragen tot de sociale ziektekostenverzekering, via een afzonderlijke bijdrage. De sociale verzekering dekt in principe alle nuttige zorg, waarbij de actiesfeer van de particuliere gezondheidszorgverzekering even beperkt blijft als vandaag; 2. Werk maken van preventie , wat inhoudt �n middelen daarvoor vrijmaken �n aftoetsen van de effici�ntie van de genomen maatregelen; 3. Een redelijke echelonnering wordt doorgevoerd: de toegang tot sociaal verzekerde specialistische hulp wordt afhankelijk gesteld van doorverwijzing door de eerste lijn; 4. De inkomens van artsen en paramedici dienen deels bepaald in functie van objectieve gegevens (opleiding, verantwoordelijkheid, enz.), deels in functie van de beschikbare middelen en een totaal pakket redelijke prestaties. Wat de eerste component betreft dient een vergelijkende inkomensstudie indicatie te verlenen; wat de tweede component betreft zal gewerkt worden met budgetfinanciering en het aandeel in het totaal der prestaties. De eerste component zorgt voor inkomenszekerheid voor de arts; 5. Er moet gezorgd worden voor een voldoende aanbod aan goed opgeleide artsen en paramedici . Een onvoldoende hoeveelheid afgestudeerden en een leegloop naar andere landen moet vermeden worden; 6. Dezelfde medische en paramedische diensten en producten dienen op eenzelfde manier vergoed te worden door de ziekteverzekering . Dit geldt ook voor de ligdagprijzen en de verzorging in hospitaalomgeving. Zorg in universitaire ziekenhuizen wordt eveneens vergoed zoals in andere ziekenhuizen; de meerkost voortvloeiend uit de bijzondere opdrachten van universitaire ziekenhuizen wordt apart vergoed; 7. Hoge kwaliteitsnormen worden ontwikkeld, getoetst en gehandhaafd. De therapeutische vrijheid situeert zich in zoverre het om sociaal gedekte zorg gaat, binnen het kader van wat kwalitatieve zorg is; 8. Pati�nten dienen de kost van de gezondheidszorg die ze genieten, te kennen, maar daarom niet te betalen. Er moet gewerkt worden aan het bestrijden van overconsumptie van medische verzorging, doch niet door eigen bijdragen van de pati�nten. Pati�nten dienen ook bewuster gemaakt te worden van het gegeven dat een effici�nt functioneren van de gezondheidszorg ook een verantwoordelijke omgang impliceert van hen met de gezondheidszorg en zijn verstrekkers. Zo dient bvb. een einde gesteld aan het misbruiken van de spoedgevallendiensten; 9. Pati�ntenrechten moeten op redelijke wijze geformuleerd worden, maar wel degelijk ernstig genomen worden. Een �overjuridisering� van het medisch gebeuren (en falen) dient tegengegaan te worden door het opzetten van toegankelijke en niet corporatistische klachtencommissies; 10. De administratieve last die thans op heel wat gezondheidszorgberoepen drukt dient drastisch gereduceerd te worden; tegelijk dienen effici�nte controlemechanismen ontwikkeld te worden en dient bij oneigenlijk gedrag en fraude effectief en systematisch opgetreden te worden. Een derde punt is het bevorderen van groepspraktijken. Artsen moeten samenwerken in plaats van elkaar te beconcurreren De secundaire werkvoorwaarden in de gezondheidszorg dienen eveneens de nodige aandacht te krijgen: veiligheid, ontspannen werksfeer, redelijke arbeidstijden zijn enkele themata die hierbij aan bod moeten komen; Voor zover nodig weze tot slot nogmaals beklemtoond dat een degelijke uitbouw van onze gezondheidszorg en de sociale verzekering daarvan niet mogelijk is als de bevoegdheden verspreid blijven liggen over Europa, Belgi� en deelstaten. Alleen als Vlaanderen volle bevoegdheid krijgt inzake de gezondheidszorg �n de ziekteverzekering kan het algemeen belang gediend worden, ook in deze voor 6 miljoen Vlamingen levens-belangrijke zaak. Voor meer informatie: Ben Weyts, woordvoerder e-post: [EMAIL PROTECTED] [mailto:[EMAIL PROTECTED]] Url : www.n-va.be Tel : 02/219.49.30 Fax : 02/217.35.10 ____________________________________ Voor aanpassing van uw persoonlijke gegevens of voor het opzeggen van uw e-post abonnement kan u terecht op : http://www.n-va.be/epost.asp
