Hermes Persmededeling
21-puntenplan voor een toekomstgericht Vlaams gezinsbeleid
| Organisatie: | Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA) |
| Verstuurd door: | Ben Weyts, woordvoerder N-VA |
| E-post: | [EMAIL PROTECTED] |
| Internet: | http://www.n-va.be |
| Telefoon: | 02/219.49.30 |
| Telefax: | 02/217.35.10 |
| Datum: | 17-01-2002 |
21-PUNTENPLAN VOOR EEN TOEKOMSTGERICHT VLAAMS GEZINSBELEID
Sinds
enkele decennia zit gezinsbeleid in het conservatief verdomhoekje. Nog
steeds wordt gezinsproblematiek vereenzelvigd met �de vrouw aan de haard�,
kinderkweek en katholieke moraal. Nochtans is het gezinsbeleid in onze
buurlanden, zoals Frankrijk en Duitsland, wel degelijk aanwezig in het
politiek debat en beleid. Partijen als de SPD, Die Gr�nen, maar ook Labour
en de Franse PS, zetten het demografisch deficit op de politieke agenda.
Zij realiseren zich dat het behoud van de welzijnsstaat verbonden is met de
demografische evolutie en met een echt gezinsbeleid. De N-VA treedt hun
discours ten volle bij en wil ook in Vlaanderen de eerste aanzet geven tot
een toekomstgericht gezinsbeleid.
Als syndicaat van het algemeen
Vlaams belang en dus ook als uitgesproken gezinspartij, vraagt de N-VA
prioritaire aandacht voor een toekomstgericht Vlaams gezinsbeleid in al
haar facetten. Niet alleen het prijskaartje van de kinder�last�, maar ook
de toenemende werkdruk en de stijging van het aantal gezinnen met twee
kostwinners, maakt dat ouders vandaag over-bevraagd worden. Van
levenskwaliteit is steeds minder sprake. Daarnaast neemt de vergrijzing van
onze maatschappij onrustwekkende vormen aan.
De demografische
aflossing van de wacht is niet meer verzekerd. Om deze mogelijk te maken
heeft Vlaanderen minstens 80.000 kinderen per jaar nodig, in 2001 werden in
Vlaanderen 60.000 kinderen geboren. Een kwart te weinig als men denkt aan
de vervanging van de generaties. Vlaanderen zou moeten kunnen rekenen op
2,1 kind per vrouw. Vorig jaar bedroeg de score in Vlaanderen 1,4. Dat is
trouwens merkelijk lager dan in de buurgewesten Brussel en Walloni�.
De Vlaamse regering heeft vandaag geen minister voor gezinsbeleid.
Zelfs niet als onderschrift bij andere titels.
De Vlaamse politieke
armslag inzake gezinsbeleid is vandaag beperkt tot onder meer kinderopvang
en buitenschoolse activiteiten. Gezinsbeleid is immers nog altijd een
hoofdzakelijk Belgische zaak, al was het maar omdat een Franstalige
minderheid niet wil raken aan de sacrosancte eenheid van de Belgische
Sociale Zekerheid. Nochtans maakt de overheveling naar de gemeenschappen
van de normerings- en uitvoeringsbevoegdheden inzake het gezondheids- en
gezinsbeleid, expliciet deel uit van het Vlaams regeerakkoord.
Toch mag dit de Vlaamse overheid niet beletten alvast een eigen beleid,
die naam waardig, uit te tekenen en aanzetten te geven waar mogelijk. Een
beleidsbrief terzake en een gezinseffectenrapportering zou al een eerste
stap zijn.
Een echt gezinsbeleid is veel meer dan alleen maar het
vergemakkelijken van de kinderwens. Een volledig gezinsbeleid moet aandacht
hebben voor zowel de kwantitatieve als de kwalitatieve verzuchtingen van
het gezin. Investeren in nieuw leven is ��n zaak, ook soepele en betaalbare
opvang- en opvoedingsmogelijkheden maken deel uit van een toekomstgericht
gezinsbeleid.
Uiteraard kan de hier voorgestelde aanzet voor een
Vlaams gezinsbeleid geen waardeoordeel inhouden over de gekozen gezinsvorm
zelf. Zoals het ook geen uitspraak kan zijn over het al dan niet invullen
van de mogelijke kinderwens. Kiezen voor een gezin en dat onder welke
formule ook, is een persoonlijke keuze, de omringende maatschappij moet die
keuze aanvaarden en de volledige invulling ervan mogelijk maken.
Geen aflossing van de wacht meer
Kiezen voor
kinderen, is kiezen voor de toekomst.
En met die toekomst loopt
het in Vlaanderen nu al grondig fout. De demografische aflossing van de
wacht is niet meer verzekerd.
Die evolutie hoeft ons nochtans
niet te verbazen. Alles wijst er op dat de re�le kinderwens in Vlaanderen
draait rond de 2 tot 3 kinderen. Dat is de verzuchting, maar de dagelijkse
werkelijkheid maakt het invullen van die wens onmogelijk.
De keuze
voor een gezin en voor kinderen is, ook anno 2002, niet louter een keuze
voor bepaalde waarden, maar ook een keuze met ingrijpende financi�le
gevolgen. Jonge gezinnen die bereid zijn om te investeren in nieuw leven en
dus in de toekomst van de samenleving, worden gestraft. Intussen moeten we
wel �anderen� ter hulp roepen om de actieve welvaartstaat te bestendigen en
de betaalbaarheid van de verzorgingstaat te blijven garanderen.
Deze situatie staat haaks op wat een eigentijds gezinsbeleid zou moeten
zijn. Voor Vlaanderen begint alles bij de absolute noodzaak om het
gezinsbeleid integraal van het Belgische federale niveau over te hevelen
naar de gemeenschappen. De overheveling zou trouwens al een gedeeltelijk
antwoord kunnen zijn op de vanzelfsprekende vraag �wie gaat dat betalen�.
De Vlaamse kinderbijslagen alleen al zijn goed voor jaarlijks 120 miljard.
Wel is het een open vraag of de financiering van de kinderbijslagen �
evenzeer trouwens als voor de gezondheidszorgen � exclusief vanuit het
stelsel van de SZ blijvend moet opgebracht worden. Als vanzelf wordt
hierdoor namelijk het concurrentiegegeven van de economie bovenmatig belast
en gehypothekeerd.
Kinderbijslagen versus opvoedingskosten
Het is geen geheim dat het bedrag van de kinderbijslag niet
overeenstemt met het re�le prijskaartje voor de geboorte en de opvoeding
van kinderen.
Een concreet voorbeeld: een gezin met 2 verdieners
(samen 100.000 frank per maand) met twee kinderen, 9 jaar en dus lager
onderwijs en 13 jaar of secundair onderwijs volgend. Van studietoelagen is
gezien het inkomen geen sprake.
Inkomen
= 100.000 frank per maand;
Kindergeld: 3.780 en 6.312 =
10.182 frank per maand:
Fiscale aftrek
32.046 frank / 12 maanden
= 2.670 frank per maand;
Som:
112.852 frank per maand.
Opvoedingskost
= 26.366 frank per maand
Leerplichtonderwijs
= 3.000 frank per maand
Buitenschoolse opvang
Of 45
frank per uur = 2.160 frank per maand
Som
= 31.526 frank per maand.
Samengevat: tegenover een samengevoegd inkomen staat een globaal
prijskaartje voor de opvoeding van liefst 28 procent of bijna ��n derde van
het gezinsinkomen. Nogmaals, kinderen �koopt� men niet om het geld. Maar
het omgekeerde is evenzeer uit den boze, investeren in nieuw leven mag niet
bemoeilijkt of ontmoedigd worden.
Zeker als men rekening houdt
met de kostprijs bij het begin van de levensfase. Nog maar pas werd beslist
dat de opvang voor kinderen duurder wordt voor hen die het beter hebben dan
die vele anderen. Maar toch duurder. Wat als het gaat om kinderen die met
een handicap door het leven gaan? Kinderen die weliswaar kunnen rekenen op
de vaak tomeloze inzet van hun ouders, die zelf wel in de kou blijven staan
als ze om extra hulp gaan aankloppen bij de samenleving. Dagelijks bijna
wordt bericht over - vanzelfsprekend uitzonderlijke - gevallen die de
ouders wel bergen geld kosten, maar die net buiten de mazen van het net
vallen.
Kinderopvang, nadien studeren. Diverse hooggestemde
internationale verklaringen stipuleren de volledige kosteloosheid van het
onderwijs. Ouders met studerende kinderen weten dat het hier louter mooie
principes betreft. Zeker wanneer het om voortgezet onderwijs gaat: een
universiteitsstudent kost jaarlijks al snel 150.000 tot 200.000 fr. per
student. En dat geldt voor zestig procent van de 18 jarigen! Tussendoor
zijn er soms ook de gederfde inkomsten: omdat men zelf voor de kinderopvang
wil zorgen of omdat men de uithuizigheid van de kinderen zoveel mogelijk
wil beperken en daarvoor de mogelijke eigen carri�re even opzij zet.
De N-VA geeft de aanzet tot een toekomstgericht Vlaams
gezinsbeleid
Voorliggend puntenplan vormt een aanzet naar een
volwaardig gezinsbeleid. De N-VA legt een pakket maatregelen voor, die het
zelf gekozen ouderschap moeten vergemakkelijken. Een stappenplan rond
verschillende thema�s waarop we verder moeten bouwen.
1. De
volledige overheveling van het stelsel van de kinderbijslagen naar de
Gemeenschappen. Overwogen moet worden of de financiering integraal door
bijdragen dan wel vanuit de algemene middelen kan opgebracht worden (cf.
vertekening van het concurrentiegegeven).
2. Ouderschap
impliceert ouderplicht en verantwoordelijkheidszin. En dat zowel tegenover
de kinderen als tussen de partners onderling, maar ook tegenover de
samenleving waarin men zich beweegt.
3. Opwaardering van de
kinderbijslagen en betere afstemming ervan op de opvoedingskosten. Dit met
25 procent voor het eerste en 10 procent voor het tweede kind.
4.
Met het oog op betere opvang van risicogroepen in de samenleving, is er
regelmatige medische begeleiding tijdens de zwangerschap. Tijdens het
eerste levensjaar wordt gezorgd voor regelmatige medische consultaties.
5. Volledige terugbetaling van medische kosten voor een
vruchtbaarheidsbehandeling, wanneer zich v��r de leeftijd van 40 jaar
medisch vastgestelde vruchtbaarheidsstoornissen voordoen.
6. Bij
de geboorte van tweelingen wordt gedurende ��n jaar sociale hulp
georganiseerd.
7. Mogelijkheid tot verdubbeling van het
bevallingsverlof voor de vrouw tot een periode van maximaal 6 maanden.
8. Voor de mannelijke ouder wordt de mogelijkheid van een
zorgverlof ingevoerd van maximum 20 dagen op te nemen tijdens de eerste zes
maanden na de bevalling.
9. Inzake adoptie blijft de
beginseltoestemming bij de vrederechter en dat tot zolang de wetgeving
terzake een federale aangelegenheid blijft. Het geschiktheidsonderzoek, de
begeleiding, de nazorg en de controle op de kostprijs voor een adoptie is
een opdracht voor de Gemeenschappen. Zij richten daartoe elk voor zich een
Hoge Raad voor Interlandelijke Adoptie op.
10. De recente
aanpassing van de ouderlijke bijdrage voor opvang in georganiseerde
kinderdagverblijven is een stap in de goede richting. De bedoeling moet
zijn de mogelijke financi�le drempelvrees bij lage inkomens om aan te
kloppen bij een kinderdagverblijf volledig weg te werken.
11.
Toekenning (M/V) van een �zorgloon� (onder de vorm van een
ouderschapsvergoeding of te zien als loopbaanonderbreking) van 750
Euro/maand gedurende 12 maanden.
12. Het sociaal statuut van de
onthaalmoeders moet zodanig worden aangepast dat zij kunnen rekenen op een
arbeidsrechtelijk statuut zoals nu al voorzien in de Belgische sociale
zekerheid.
13. Ondernemingen die beslissen een eigen kinderopvang
te organiseren kunnen daarvoor rekenen op fiscale gunstmaatregelen of
subsidies
14. Integrale overdracht naar de Gemeenschappen van de
middelen uit het federale Fonds Collectieve Uitrusting en Diensten, de zgn.
FCUD-middelen en aanwending voor de verdere uitbouw van de �Initiatieven
Buitenschoolse Kinderopvang�, de zgn. IBO�s.
15. Bij
huisvestingondersteuning wordt per persoon ten laste een bedrag voorzien
van 100.000 frank. Inzake de meeneembaarheid van reeds betaalde
registratierechten (= 504.000 frank of 12.500 Euro) wordt daar bovenop een
vrijstelling ingevoerd van 50.000 frank (1250 Euro) per kind ten laste.
16. Voor eenoudergezinnen wordt het onderhoudsgeld in hoofde van
de ontvanger tot een bedrag van 100.000 frank (of 2500 Euro) per kind
vrijgesteld.
17. Alle kinderen van zowel gehuwde als niet gehuwde
samenwonenden of uit eenoudergezinnen, kunnen via vakantiejobs ieder
100.000 frank (of 2500 Euro) belastingsvrij verdienen.
18.
Leerplichtonderwijs, zowel het lager als het secundair onderwijs wordt
daadwerkelijk kosteloos. Dat is trouwens voorzien in zowel de Belgische
Grondwet als in de Universele Verklaring van de Rechten van het Kind.
19. Aansluitend bij het doorvoeren van het vorige punt, vervalt het
stelsel van de studiebeurzen.
20. Voor kinderen in het
leerplichtonderwijs wordt openbaar vervoer van en naar school gratis.
21. Optimalisatie van het stelsel van studiebeurzen voor het hoger en
het universitair onderwijs. Dat betekent het welvaartvast maken van de
beurzen en een aanpassing van de instapdrempel ten bedrage van 20 procent
als van de toegekende enveloppe ten bedrage van 10 procent.
Wie zal dat betalen?
Het voorgestelde pakket dat uiteraard niet
in ��n zucht kan worden gerealiseerd � het gaat om een �stappen�-plan �
laat zich gedeeltelijk ten koste van de sociale zekerheid en gedeeltelijk
uit algemene middelen betalen.
Levenskwaliteit met daarin onder
meer de mogelijkheid om een waardevol gezinsleven uit te bouwen, kan nu
eenmaal niet met alleen maar grote woorden. Echter, als uitgesproken
gezinspartij, legt de Nieuw-Vlaamse Alliantie de fundamenten van een
volwaardig kindbewust en kindvriendelijk Vlaams gezinsbeleid.
Actueel en toekomstgericht, dat is precies de belangenbehartiging waar
de Nieuw-Vlaamse Alliantie voor staat. Een zorg die moet samengaan met een
gedoseerde afweging van vrijheid en verantwoordelijkheid, met rechten en
plichten voor elkeen die volwaardig aan het gemeenschapsleven deelneemt.
Dit alles binnen een verantwoorde solidariteit tussen allen die binnen die
samenleving leven en werken.
Chris Vandenbroeke, Vlaams
parlementslid
Frieda Brepoels, kamerlid
|
[Reageren]
[Persmededeling en reacties op het web nalezen]
Hermes is de gratis persmededelingendienst van Politiek.net
Deze berichten werden verstuurd naar de nieuwsredacties en de abonnees van Hermes. Meer informatie en in- en uitschrijven kan via http://www.politiek.net/hermes of via een berichtje naar [EMAIL PROTECTED].
Hermes is beschikbaar met de volledige persmededeling, een dagelijks overzicht, een wekelijks overzicht, of een dagelijks overzicht gefilterd op sleutelwoorden. Je kan je instellingen wijzigen via Mijn.politiek.net.
Politiek.net is in geen geval verantwoordelijk voor de inhoud van deze mededelingen.
|
