SKANDALOZNO
Siptarski teroristi u zatocenistvu drze oko 1.000 otetih Srba,
Crnogoraca i nealbanaca
NARKOMAFIJA KONTROLISE SVE LOGORE
I PRVATNE ZATVORE NA KOSMETU,
U MAKEDONIJI I ALBANIJI,
OTKUPNA CENA PO GLAVI MINIMUM 15.000 MARAKA
@ Sredoje Simic
Logori su, iako to Unmik i Kfor negiraju, odavno postali surova
kosmetska realost.
Bilans je stravican: u dvadesetak logora i (privatnih) zatvora na
Kosmetu i Albaniji, cak i Makedoniji, zatoceno je izmedju 900 i 1.000
neduznih ljudi, uglavnom Srba i Crnogoraca.
Prema izvoru iz Vojske Jugoslavije, u "radnim logorima" (bivse)
"OVK" utamniceno je oko 350 osoba. Srbi, uglavnom oteti iz svojih kuca,
nalaze se u tri "radna logora": u selu Maticane, 15 kilometara od
Pristine, u rejonu Prizrena, naselju "Ortakol" u objektu na putu prema
Djakovici, i u Drenici. Osnovano se sumnja da "radni logor" postoji i u
selu Brod, u opstini Dragas.
Zatocenici, tvrdi izvor "Svedoka", tokom dana rade na izgradnji
porusenih albanskih kuca, a noc provode u tim rusevinama, pod jakom
strazom. Mesta logora se menjaju, zavisno od potreba za radnom snagom.
Zivot zarobljenih Srba i nealbanaca u "radnim logorima" je je izuzetno
tezak, disciplina surova. Prema kidnapovanim se postupa surovo i
nehumano, nemaju lekarsku negu i dovoljno hrane. Pristup logorima je
strogo zabranjen, cak i Siptarima, a cak i pricanje o njima je tezak
prestup koji se strogo kaznjava.
Dva odvojena logora su smestena u selu Junik, u sumi pored
Junickih planina. U jednom se nalaze zarobljeni srpski civili, a u
drugom pripadnici MUP-a i Vojske. Aktivni su i logori u selu Dragobilje,
u neposrednoj blizini Maliseva, i u selu Zur. U brdima iznad Kacanika,
pripadnici Kfora su, svojevremeno, "slucajno" pronasli logor tzv. OVK.
Zarobljeni Srbi, medjutim, nisu oslobodjeni, jer ih je "cuvalo mnogo
siptarskih terorista"?!
Sef logora u selu Strovce, kod Vucitrna, i organizator
kidnapovanja u ovom regionu, je izvesni Gami Imerci, visoki oficir tzv.
OVK. U podrumu robne kuce u Vucitrnu nalazio se sabirni centar iz kojeg
su otete osobe odvodjene u logore sirom Kosmeta. Sestoclanu porodicu
Smigic iz sela Leocina kod Srbice, oteo je oficir "OVK" Gami Djelja,
ucitelj iz ovog mesta, pod cijom su komandom i zatvori u srbickom kraju.
Otkriven je i logor u kotlarnici i garazi iza zgrade bivseg socijalnog u
Kosovskoj Mitrovici. U Studenici kod Istoka zatoceno je izmedju 100 i
200 osoba.
Zarobljenici su obuceni u uniforme tzv. OVK, kako ne bi bila
otkrivena stvarna namera logora prilikom obilaska humanitaraca ili
pripadnika Kfora. Odobrenje za ulazak u neki od logora moze dati jedino
Agim Ceku, bivsi oficir JNA, ili neko od visokih komandanata Kosovskog
zastitnog korpusa. Ukoliko zeli da vidi zarobljenog clana svoje
porodice, rodbina mora da plati od 15.000 do 20.000 maraka, zavisno od
polozaja koji je zarobljenik imao za vreme rata na Kosmetu.
Sledbenici Hasima Tacija i Agima Cekua su vise logore za Srbe
osnovali i u Albaniji, od kojih je najveci u Piskopeji. Nas izvor, koji
zeli da ostane anoniman, tvrdi da se tamo, i u zabitim selima oko
gradova Tropoja, Bajram Curi, Kuks i Selimaj, kao i na Prokletijama,
nalazi oko 350 osoba, otetih na Kosmetu. Postoje indicije da se deo
nasih vojnika, zarobljenih i ranjenih za vreme NATO agresije, nalazi u
sirem rejonu Kosara. Siptarske bande su logor za Srbe osnovale i u
Gostivaru, u Makedoniji, gde ih drze pod laznim imenima.
Za Siptare su posebno znacajni logori u Albaniji i Makedoniji, jer
se u njima, tvrde, nalaze i "znacajni ljudi" - pripadnici MUP-a i Vojske
Jugoslavije. Oni su izdvojeni radi eventualne zamene za Albance koji se
nalaze u srpskim zatvorima, a zatocenici u albanskim drzavnim kazamatima
podeljeni su u nekoliko grupa.
Na Kosmetu postoji i vise privatnih zatvora, u kojima su
utamniceni civili-nealbanci, ali i pripadnici MUP-a i Vojske. Ovakvi
zatvori za Srbe nalaze se u Pristini, Suvoj Reci, selima Sojevo i
Jezerce kod Urosevca, Peci, selu Musutiste, Kosovskoj Mitrovici, u
rejonu Batlavskog jezera pored Podujeva, zgradi zemljoradnicke zadruge u
selu Macine kod Urosevca, kao i u Malisevu, gde je upravnik tamnica
Jakup Hoti iz Crnog Luga.
U selu Labljane privatne zatvore drze braca Bekim i Gazmend
Ardulji i Ljani i Ramadan Abazi. Privatnim zatvorima u selima Majance,
Srkole, Glavnik, Duz i Orlane, u opstini Podujevo, do pogibije je
komandovao Rustam Mustafa Remi, a desna ruka su mu bili Nuredin Ibisi i
izvesni Arifi, vlasnik restorana na ulazu u Podujevo. Siptarski
teroristi u selima Glodjane i Izbica, u ataru opstine Srbica, i u mestu
Strvce kod Vucitrna imaju zatvore u kojima drze 50 Srba, od kojih je 28
oteto posle dolaska Kfora. Oteti nealbanci zatvorani su i u podrumu
restorana "Afrodita", gde ih cuvaju konobari, kao i u jednoj zgradi iza
Auto-moto drustva u Pristini. Na teritoriji Albanije postoje najmanje
tri privatna zatvora sa oko 300 Srba, i to u gradovima Tropoja, Bajram
Curi i Kuks.
Privatni zatvori se najcesce nalaze u podrumima, supama i
garazama po gradovima i selima, gde je, najcesce, zatoceno od 10 do 15
osoba. Njihove lokacije se cesto menjaju, radi obmane humanitarnih
organizacija, Unmika i Kfora, koje se previse ne interesuju za sudbinu
kidnapovanih Srba.
Stanje otetih Srba, pre svega psihicno, je ocajno. Vodje siptarske
narkomafije, pod cijim su patronatom svi zatvori, dozvoljavaju
oslobadjanje otetih Srba otkupom ili, doduse retko, razmenom sa
Siptarima na izdrzavanju kazne u SR Jugoslaviji. Za zatocene pripadnike
MUP-a i Vojske traze najmanje 15.000 maraka. Vodje narkomafije,
medjutim, zameraju drzavnim organima SRJ sto ne traze nacine za
neposrednu komunikaciju i dogovor (naravno oko otkupnine), vec
pokusavaju da zatocenike oslobode preko Kfora i medjunarodnih
organizacija.
REZERVISTI VJ ZATOCENI U SUVOJ RECI
Srecko i Srdjan Vitanovic su 10. aprila 2000. godine napisali
pismo iz zatvora u Suvoj Reci. Tvrdili su da se tamo u zatocenistvu
nalaze rezervisti Vojske Jugoslavije Ivica Jovanovic iz Panceva i Dragan
Rasovic iz Krusevca. Ivica Jovanovic se vodi u odeljenju za nestale
osobe Unmika pod brojem 1999-000199. U Suvoj Reci je 7. maja otkriveno i
vojno vozilo, registarski broj K-6267, ciji je vozac bio oteti Ivica
Jovanovic.
BRACA AGIMA CEHUA
GLAVNI OTMICARI
Vecinu otmica organizovali su celnici Kosovskog zastitnog korpusa
i braca Agima Cekua. Eten Ceku, brat od strica Besima i Agima Cekua,
jedno vreme je vozio "mercedes" u kome je kodnapovan mladi Sadet Basic
iz Peci.
Besim Ceku je 20. novembra 1999. godine, u policiji u Peci,
garantovao svom teci Azemu Purisicu, da su oteti Ismet i Dzevad
Srdanovic, "ispitani i da ce odmah biti pusteni, da im dlaka s glave
nece faliti, jer su cisti".
Medjutim, desetak minuta kasnije Ismeta i Dzevada su streljali
"policajci" Besniku Zekat i Dzevat Fetahu, koji su ih i oteli na
autobuskoj stanici u Peci.
OTETO 1.300 LJUDI, NE ZNA SE KO JE ZIV A KO JE ZATOCEN
Prema podacima Udruzenja porodica kidnapovanih i nestalih osoba,
na Kosmetu je oteto 1.300 lica, uglavnom Srbi, i o njima se nista ne
zna. Od 10. juna 1999. do 7. maja 2000. godine, prema podacima Savezne
vlade, kidnapovano je 936 osoba, od cega 860 Srba i Crnogoraca (za vreme
NATO agresije nestalo je 50 pripadnika MUP-a i Vojske Jugoslavije). Samo
za prvih 12 dana od dolaska Kfora, oteto je 140 ljudi.
Posle nocnih pohoda bandi Hasima Tacija i Agima Cekua, i napada na
srpske kuce, nestale su mnoge kompletne porodice.
Pored Srba i Crnogoraca, kidnapovani su Romi, muslimani, Turci i
Goranci, cak i Albanci koji su se usprotivili zlocinima tzv. OVK. Ali,
otimani su i strani drzavljani, mahom Makedonci, kao i izbeglice iz
Krajine, koji su se posle hrvatske "oluje", avgusta 1995. godine,
nastanili na Kosmetu.
Designed by Ivan Markovic - XENOX
Srpska Informativna Mreza
[EMAIL PROTECTED]
http://www.antic.org/
