IZJAVA VOJISLAVA KOŠTUNICE POVODOM ZLOČINA NAD DECOM IZ GORAŽDEVCA, 14.8.2003 SMIŠLJEN, HLADAN I PRORAČUNAT TERORISTIČKI ČIN Cilj počinilaca je da monstruoznom dobrodošlicom stave do znanja novom šefu Unmika kako na Kosovu i Metohiji stoje stvari i šta sve ne treba da menja u ponašanju međunarodne administracije Zločin koji se dogodio u Goraždevcu ne može se označiti drugačije do kao smišljen, hladan, proračunat teroristički čin. Cilj počinilaca je sasvim jasan: da zastraše, čak prestrave, da obeshrabre svakoga ko se usudi da pomisli na povratak, da, ubijanjem dece, ubiju budućnost i nadu. Usput i da monstruoznom dobrodošlicom stave do znanja novom šefu Unmika kako na Kosovu i Metohiji stoje stvari i šta sve ne treba da menja u ponašanju međunarodne administracije. Posebno je zastrašujuće što ovo nije prvi put da su baš deca, mlađa ili starija, svejedno, meta terorističkih napada. Još u decembru 1998, kada su prizivali intervenciju NATO, albanski teroristi su u Peći pobili šestoricu mladića, gotovo dečaka, a dvojicu ranili. U avgustu 2000. dva puta je na decu bačena bomba iz automobila u kretanju. Prvo u selu Crkvene Vodice, kraj Obilića, onda u Starom Grackom. Staro Gracko je godinu dana ranije bilo poprište jednog drugog, takođe simboličnog zločina: 14 žetelaca je pobijeno s leđa, na njivi. O sistematskom uništavanju grobalja da i ne govorimo. Teroristi tako poručuju Srbima da za njih na Kosovu nema ni budućnosti, ni sadašnjosti, a ni belega prošlosti. Nemojmo se zavaravati: deca u svakom ratu stradaju, stradala su i u Bosni i Hrvatskoj u građanskim ratovima. Nisu, međutim, stradala zato što su deca. Ne vredi da se zavaravamo ni kada je reč o Unmiku i Kforu. U ovom zločinu, oni su saučestvovali nečinjenjem. Rezolucija 1244 im daje jasna ovlašćenja i zadatke u pogledu bezbednosti, u pogledu povratka i u pogledu zaštite ljudskih prava. A ništa nisu uradili. Mogli su da zaštite ovu decu, kao što su i mnogo koji drugi zločin mogli da spreče. Nisu, što iz sopstvene komocije, što iz predrasuda prema Srbima, što iz interesa, sitnih i krupnih. Možda i iz nesposobnosti. Nema i ne sme biti opravdanja za to što oni ne obavljaju misiju koja im je poverena. Međunarodna zajednica mora, konačno, poneti svoj deo odgovornosti za Rezoluciju 1244, na čiju izradu, baš kao ni na izradu Kumanovskog sporazuma, mi nismo kao izolovana i u ratu poražena država mogli ni na koji način da utičemo. Odgovorno smo preuzeli svoje međunarodne obaveze i ispunili sve što nam je Rezolucijom propisano. S punim pravom to očekujemo i od druge strane. To je vrlo jasno naznačeno u nacrtu Deklaracije koji smo pripremili. Zna se kako se u svetu iste ove zemlje koje na Kosovu imaju vojnike u sastavu Kfora i policajce u sastavu međunarodnih policijskih snaga obračunavaju sa terorizmom. Dovoljno je samo da taj recept i ovde primene. Ne učine li tako, nastave li da se albanskim teroristima suprotstavljaju samo onda kada su sami ugroženi ili kada eskaliraju oružani obračuni među Albancima, nastave li se ujdurme sa pomanjkanjem dokaza za svaki zločin u kome žrtve nisu Albanci, Kosovo i Metohija ne da neće postati multietničko demokratsko društvo, nego će se pretvoriti u leglo najgoreg organizovanog kriminala i terorizma. Nigde ta sprega kriminala i terorizma nije toliko jaka koliko je jaka na Kosovu i Metohiji. A to zlo će se neminovno prelivati, destabilizujući ceo region. Informativna služba Demokratske stranke Srbije PRESS RELEASE, 13.8.2003 NECESSARY MEASURES TO BE TAKEN PROMPTLY It is mere hypocrisy to talk about democracy, human rights and tolerance, understanding and restoration of trust, and, at the same time, let the children die under automatic fire for the purposes of ethnic cleansing, in the middle of Europe A crime that has happened today near the Kosovo village of Gorazdevac, where Serbian and Montenegrin children that went for swimming at the Bistrica river beach were gunned down in an ambush, is a classical act of terrorism. It is only a twisted terrorist mind that can come up with the idea of opening fire at the children aged between seven and 15, with a clear intention of intimidating and driving out of Kosovo the generations of their parents. The Albanian terrorist and secessionist savagery is gaining momentum. It is hardly possible to even list all the crimes. It is certain, however, that ahead of a brief visit to Pristina by a newly appointed UNMIK chief, Harri Holkeri, usual provocation has grown into something way more serious. There is obviously no compunction in performing atrocities such was the Gorazdevci crime, or in giving vent to someone's lower instincts by shooting an unarmed man in his mouth, or in staging attacks in Serbia proper on the Army of Serbia and Montenegro military bases and troops. This was a monstrous terrorist welcome to the new Special Representative of the U.N. Secretary-General, by which terrorists wished to solidify their position and show that they want to remain untouchable. The Albanian National Army (ANA) has been outlawed indeed, but this is clearly not enough for curbing its activities. Neither UNMIK nor KFOR have an adequate or, more importantly, effective countermeasure to fight Kosovo's deep-rooted terrorism. It is the duty of the Serbian parliamentary speaker to summon immediately caucus chiefs to convene an urgent parliamentary session, at which, apart from the adoption of a Declaration on Kosovo and Metohija, urgent measures should be agreed upon and implemented to block the threat of growing Albanian terrorism. The Democratic Party of Serbia also insists that the Parliament of Serbia and Montenegro should voice its stance immediately. We also expect the assembly of the other member state, Montenegro, to react on the horrendous crime in Metohija. We demand that the Council of Ministers of Serbia and Montenegro and its Ministry of Foreign Affairs should lodge a request for an urgent session of the Security Council, and send notes to the Brussels headquarters of the European Union and NATO alike, expressing their bitterness and grave concern over the fact that the situation in Kosovo and Metohija aggravates day in day out, despite the Resolution 1244. Serbia and Montenegro has fulfilled all the obligations set out in the Resolution. It is high time that the Security Council, that is to say, its leading member states, shouldered their share of responsibility. It is mere hypocrisy to talk about democracy, multiethnicity, multiculturality and multiconfessionalisim, human rights and tolerance, understanding and restoration of trust, and, at the same time, let the children die under automatic fire for the purposes of ethnic cleansing, in the middle of Europe, in the 21st century. Information Service of the Democratic Party of Serbia OPŠTINA STARI GRAD POMOĆ PORODICAMA NASTRADALIH U GORAŽDEVCU Očigledna je bila namera da se pobije što više srpske mladeži. Italijanski bataljon Kfora koji štiti selo je reagovao tek posle sat i po Povodom tragičnog događaja u srpskoj enklavi Goraždevac u Metohiji, u kome su albanski teroristi ubili dvoje, a teško ranili petoro dece i mladih, Izvršni odbor opštine Stari grad je na svojoj sednici od 14. avgusta doneo Odluku o upućivanju novčane pomoći u iznosu od 568.750 dinara (1000 evra po porodici, s porezom) porodicama ubijenih i ranjenih, i to porodicama: Pantelije Dakića, Ivana Jovovića, Bogdana Bukumirovića, Nikole Bogićevića, Dragane Srbljak, Đorđa Ugrenovića i Marka Bogićevića. Pomoć je upućena preko Udruženja građana za pomoć Goraždevcu sa kojim opština Stari grad ima dužu dobru saradnju. Inače, opština Stari grad već dve godine pomaže ovu srpsku enklavu. U kontaktima koji su ostvareni sa Goraždevčanima, predstavnici opštine su saznali još potresnih činjenica. Naime, na reci Bistrici se često kupaju deca i mladi iz sela i to im je jedna od retkih razonoda. Inače, oni žive u getou na koji su osuđeni neljudskim ponašanjem albanskog stanovništva (nema slobode kretanja za Srbe, dok Albanci neometano prolaze kroz selo). Tog kobnog dana se na Bistrici kupalo između pedesetoro i stotinu dece i mladih i na sve njih je otvorena vatra iz automatskog oružja. Očigledna je bila namera da se pobije što više srpske mladeži. Italijanski bataljon Kfora koji štiti selo je reagovao tek posle sat i po. Opština Stari grad apeluje i na druge organe, pre svega gradske i republičke da pruže pomoć ne samo Goraždevcu, već trajnu i adekvatnu pomoć svim naseljima i enklavama na Kosovu i Metohiji, kaže se u saopštenju za javnost Izvršnog odbora opštine Stari grad. SAOPŠTENJE OMLADINE DSS, 13.8.2003 KAZNITI POČINIOCE, ZAŠTITI SRBE Poslednji u nizu zločina upravo je imao za cilj da pokoleba srpsku omladinu da ostane na zemlji svojih predaka i svoju sudbinu veže za Kosovo i Metohiju Omladina Demokratske stranke Srbije sa zaprepašćenjem i ogorčenošću prati poslednje tragične događaje na Kosovu i Metohiji. Najmonstruozniji u nizu zločina albanskih terorista dogodio se juče u blizini Goraždevca kada je ubijeno dvoje srpske dece, a povređeno šestoro. Najmanje što u ovom trenutku međunarodna zajednica i snage KFOR-a moraju da preduzmu jeste da uhvate i kazne počinioce. Međutim, jasno je da je na Kosmetu upravo međunarodna zajednica, poštujući Rezuluciju 1244 Ujedinjenih nacija, dužna da hitno i neodložno zaštiti srpsko stanovništvo i srpske svetinje. Omladina Demokratske stranke Srbije ujedno zahteva od predsednika Skupštine Srbije Nataše Mićić hitno sazivanje sednice Republičkog parlamenta, na kojoj bi se razmotrila aktuelna dešavanja na Kosovu i Metohiji i utvrdila strategija za zaštitu srpskog stanovništva na toj teritoriji. Smatramo da postoje neodložni razlozi i za sazivanje Skupštine Srbije i Crne Gore na kojoj bi se razmotrila ista tema, a zatim preduzeli svi raspoloživi diplomatski koraci u Savetu bezbednosti UN, NATO-u i Evropskoj uniji kako bi u južnoj srpskoj pokrajini konačno počela da se poštuju ljudska prava, kao i Rezolucija 1244 UN, čije je odredbe naša država do sada u potpunosti ispoštovala. Poslednji u nizu zločina upravo je imao za cilj da pokoleba srpsku omladinu da ostane na zemlji svojih predaka i svoju sudbinu veže za Kosovo i Metohiju. Albanski teroristi dobro znaju da će im, ukoliko proteraju srpsku mladost, put ka nezavisnom Kosovu i Metohiji biti širom otvoren. To se ne sme dozvoliti. Zbog toga moraju da prestanu neozbiljne i neodgovorne izjave pojedinih domaćih političara o podeli Kosmeta. Za Omladinu Demokratske stranke Srbije svako pogađanje o predaji ili pak prodaji dela srpske teritorije je neprihvatljivo, kao što ne podržavamo ni svako brzopleto rešavanje kosmetskog problema bez poštovanja osnovnih ljudskih prava, sloboda i obaveza koje je na sebe preuzela međunarodna zajednica. Informativna služba Demokratske stranke Srbije PATRIJARH PAVLE: NEMA VEĆEG ZLOČINA Onaj ko čini zločine nad nevinom decom ubija čovečnost u sebi, uništavajući svoju budućnost i budućnost svoga naroda Patrijarh srpski Pavle izjavio je povodom napada na srpsku decu u Goraždevcu da nema i ne može biti većeg zločina od ubijanja nevine i bezazlene dece i zatražio od vlasti u zemlji i međunarodne zajednice da Srbima na Kosovu obezbede makar pravo na život. U saopštenju u kojem je izrazio saučešće roditeljima i rodbini ubijenih, patrijarh je pozvao i privremene kosovske institucije i častan albanski narod na Kosovu da zaustave sve učestalije zločine koji se u pokrajini vrše u ime tog naroda, a na njegovu štetu i moralnu sramotu. Poglavar Srpske pravoslavne crkve naveo je da onaj ko čini zločine nad nevinom decom ubija čovečnost u sebi, uništavajući svoju budućnost i budućnost svoga naroda. "Podsećamo i njih i sebe na ono što nam je poznato svima iz starog i novog sveljudskog iskustva - zlo nikom dobra ne donosi i neće doneti i na zločinu i nepočinstvu niko nije sagradio ni svoju ni tuđu sreću. Duhovni i moralni Božji zakoni, ugrađeni u sudbine sveta i naroda, to su posvedočili i potvrdili bezbroj puta kroz istoriju do dana današnjeg", navodi se u saopštenju koje prenosi Informativna služba SPC. "GARDIJEN": NAPAD NA JUGOSLAVIJU - OBRAZAC AGRESIJE Početkom 1998. godine specijalni američki izaslanik u Bosni Robert Gelbard objavio je da je OVK bez ikakve sumnje teroristička grupa Agresija na Irak nije prvi ilegalni napad koji su SAD povele na jednu suverenu zemlju u poslednje vreme. Presedan je načinjen 1999. godine u Jugoslaviji, piše londonski dnevnik "Gardijen", a prenosi "Beta". Legalnost rata protiv Iraka ostaje u žiži uzavrele debate - kao izazov koji se nameće svetskom poretku zasnovanom na nepovredivosti suverene države. Taj izazov, međutim, nije nov. Napad NATO na Jugoslaviju takođe je sproveden bez podrške UN. Kada se pogleda kako su se SAD i saveznici ponašali tad, obrazac je jasan. Jugoslavija je bila suverena država sa međunarodno priznatim granicama; međunarodno pravo isključuje nezvano mešanje u njene unutrašnje poslove. Napad SAD je stoga opravdavan kao humanitarni rat - što je koncept za koji većina međunarodnih pravnika drži da nema pravni temelj. U Jugoslaviji, kao i Iraku, krajnji cilj država napadača je bio promena režima. U Iraku, opravdanje za agresiju je bilo posedovanje oružja za masovno uništavanje; u Jugoslaviji sprečavanje genocida na Kosovu. U oba slučaja dokazi za takve optužbe su manjkali: ali dok je to sada naširoko prihvaćeno u slučaju Iraka, nije za Jugoslaviju. Sada postaje jasnije da je opravdanje za rat bilo rezultat proračunate provokacije i manipulacije legitimnim pritužbama kosovskih Albanaca u ionako napetoj situaciji u Srbiji. Marginalna secesionistička grupa, Kosovska oslobodilačka armija, pojačala je nasilnu kampanju za nezavisnost Kosova i počela seriju ubistava policajaca i civila u pokrajini, ciljajući ne samo na Srbe već i Albance koji je nisu podržavali. Jugoslovenska vlada je žigosala OVK kao teroristicku organizaciju - što je opis koji su takođe koristili američki zvaničnici. Početkom 1998. godine specijalni američki izaslanik u Bosni Robert Gelbard objavio je da je OVK bez ikakve sumnje teroristička grupa. Napadi OVK izazvali su žestok vojni odgovor jugoslovenske vlade i do leta 1998. godine počele su ofanzive protiv uporišta OVK. U suprotnosti sa ranijom pozicijom, američka administracija je počela da preti da će bombardovati Jugoslaviju ako vlada ne povuče svoje snage iz pokrajine. SAD su tad bile odlučile da uklone Miloševića koji je sprečavao jugoslovensku integraciju u zapadne institucije i ekonomske okvire. Uprkos tvrdnji zapadnih vođa da jugoslovenske snage vrše genocid nad kosovskim Albancima, izveštaji o masovnim ubistvima i zločinima - kao sto je navodno sakrivanje tela 700 ubijenih Albanaca u oknima rudnika "Trepča" - često su se kasnije pokazivali kao netačni. Daleko od toga da reši humanitarnu krizu, sedamdesetdevetodnevno bombardovanje Jugoslavije je pokrenulo u zbegove stotine hiljada kosovskih Albanaca. Ali pokazalo se da pola miliona njih, za koje se tvrdilo da su interno raseljeni, to nisu. Pokazalo se da se od 800.000 onih koji su potražili utočište u susednim zemljama ili su bili promorani na to, 765.000 vratilo na Kosovo do avgusta iste godine. Daleko trajniji rezultat, međutim, bio je da je polovina kosovskih Srba - oko 100.000 - napustila Kosovo, ili je bila prognana. Pa da li se rat isplatio? Nasilje i dalje pogađa manjinske zajednice, i uprkos prisustvu 40.000 pripadnika Kfora i policije UN, Srbi i ostale manjine (kao što su Romi) nastavljaju da bivaju potiskivani silom. Ceni se da ih je više od 200.000 do sada otišlo sa Kosova. Kao u Jugoslaviji, tako i u Iraku: ilegalna agresija je opravdana fabrikacijama koje su omogućile da se pregazi i zada težak udar okviru međunarodnog prava. Kao u Jugoslaviji, tako i u Iraku, dobrobit naroda se našla na drugom mestu u odnosu na interese samozvanih svetskih moralnih i ekonomskih arbitara, piše "Gardijen". Informativna služba Demokratske stranke Srbije --------------------------------------------------------------------- Ukoliko ste mejl primili greškom ili ne želite više da primate novosti od nas, pošaljite nam poruku koja glasi: <Ne želim više da primam novosti>. Srdačan pozdrav!
