SMRT JE MAJSTOR IZ SRBIJE: Ubistvo Zorana DJindjica
Srbijanski premijer Zoran DJindjic mjesecima je u politickim, medijskim i mafijaskim krugovima "favoriziran" kao sljedeca zrtva beogradskog ratnog i poslijeratnog podzemlja; u posljednjih desetak godina DJindjic je uspjesno izbjegao nekoliko pazljivo pripremanih atentata sve do 12. marta, kada je u dvoristu Vlade Srbije ubijen snajperskim hicima profesionalnih zlocinaca
Bezbjednjaci njemackog kancelara Schroedera pravili su plan DJindjicevog obezbjedjenja!
Zoran DJindjic je nedavno povrijedio nogu zbog cega je iz automobila izlazio desetak sekundi duze nego inace O Prije dvadesetak dana mafija je izvela bezuspjesnu akciju sa ciljem likvidacije DJindjica O Seseljeve prijetnje pred polazak u Haag O Iz Vlade Srbije procurile najstroze cuvane informacije da se sprema hapsenje zlocinacke organizacije predvodjene Miloradom Lukovicem Legijom
Pise: Mirha Dedic
Zaprepascenje, prenerazenost, sok bile su prve reakcije javnosti na vijest koju su svi svjetski mediji objavili pod oznakom -”Hitno”. Srbijanski premijer Zoran DJindjic u dvoristu Vlade Srbije pogodjen je sa dva snajperska hica velikog kalibra u grudi i trbuh. U Klinicki centar DJindjic je dovezen prakticno mrtav – bez svijesti, pulsa i pritiska. Pokusaj reanimacije nije uspio, a u medicinsku dokumentaciju zavedeno je da je premijer preminuo od posljedica velike rane na srcu.Tom prilikom, kako nas list saznaje, ranjen je i DJindjicev tjelohranitelj, koji se nakon operacije nalazi u teskom stanju. Atentat na premijera izvrsila su trojica mladica starih oko 25 godina. Dvojica su, prema svjedocenju ocevidaca, bili obuceni u crne kombinezone, dok je treci krupan i visok niz ulicu pobjegao noseci pusku sa snajperom. Akcija likvidacije DJindjica bila je munjevita, jer su ga od izlaza iz zgrade Vlade Srbije do ulaska u automobil dijelila samo dva koraka. No ta dva koraka posljednjih nedjelja otkako je slomio nogu na zimovanju na Kopaoniku za pokojnog srbijanskog premijera trajala su desetak-petnaest sekundi duze nego sto je to bilo uobicajeno za inace energicnog DJindjica. Upravo tih 15-ak sekundi u kojim je DJindjic najprije gornjim dijelom tijla izasao iz vozila, potom na trotoar iz automobila stavio staku izgleda da su bili presudni: to je vrijeme bilo sasvim dovoljno 250 metara udaljenom snajperisti da nanisani i precizno pogodi metu. To upucuje na zakljucak da su ovaj zlocin pocinili profesionalci.
Tri sata nakon ovog dogadjaja u Srbiji je proglaseno vanredno stanje i odluceno da ”Vojska Srbije i Crne Gore primeni u sprovodjenju vanrednog stanja ovlascenja MUP-a Srbije iz oblasti unutrasnjih poslova.”
LOV NA DJINDJICA
Zoran DJindjic je u vise navrata izjavljivao da je cesto bio meta planiranih atentata. To, medjutim, nije vezano samo za period od kada je sjeo u fotelju srpskog premijera, vec i za doba kada je bio samo opozicioni lider. Tada su mu, kako je sam govorio, u cuvanju glave na ramenima pomagali prijatelji i poznanici iz rezima, prije svega iz Resora drzavne bezbjednosti Srbije. Upozoravan je i poslije 5. oktobra, a prema prici jednog visokog funkcionera DS i veoma bliskih ljudi DJindjicu, ulogu dojavljivaca u jednom trenutku imao je cak i mafijas Ljubisa Buha Cume. Kako je, naime, u jednom nezvanicnom razgovoru ovaj funkcioner DS-a rekao novinaru Slobodne Bosne, Buha se 7. oktobra 2000. pojavio u Centru „Sava“ na inauguraciji Vojislava Kostunice za predsednika SRJ i prenio poruku da je Marko Milosevic, sin bivseg predsednika SRJ Slobodana Milosevica, narucio ubistva Zorana DJindjica i Cedomira Jovanovica i za te „usluge“ ponudio tri miliona maraka. Iz bezbjednosnih razloga DJindjic se i preselio na Dedinje a, kako je pocetkom 2002. izjavio na konferenciji za novinare, krajem prethodne godine njemacki kancelar Gerhard Shroeder mu je „prijateljski poslao“ svog eksperta za bezbjednost, koji je zajedno s ljudima iz Uprave za obezbjedjenje licnosti MUP Srbije obisao mjesta u blizini njegovog stana na Studentskom trgu u centru Beograda i lokacije po kojima se krece i pronasao 42 mjesta s kojih moze da se izvrsi atentat na njega, sa vrlo malim rizikom za potencijalne atentatore.
Medjutim, posljednji pokusaj atentata na DJindjica nesumnjivo je bio 21. februar, kada se u jutarnjim satima na autoputu kod beogradske sportske hale „Limes“ kamion za cijim je volanom sjedeo Surcinac Dejan Milenkovic Bagzi presjekao put koloni vozila u kojoj se nalazio i automobil srpskog premijera i direktno se ustremio na DJindjicev blindirani BMW. Prva reakcija u javnosti bila je da je predsjednik Vlade Srbije za dlaku izbjegao atentat. Jedini koji je na potpuno drugaciji nacin shvatio taj dogadjaj bio je sam DJindjic, ocjenjujuci da je nezgoda posljedica mediteranskog mentaliteta i komotnijeg ponasanja jednog nesavjesnog vozaca, koji je umjesto u sopstvenom dvoristu voznju vjezbao na autoputu.
Cinjenica je da je u Srbiji vec duze vrijeme stvorena atmosfera potencijalnog atentata na DJindjica, dijelom i samim DJindjicevim izjavama, kada je u vise navrata govorio o sebi kao o mogucoj meti atentaora.
"Da je kojim slucajem uspeo atentat na mene, mozda bi policija uspela da pohvata sve ucesnike, odnosno citavu mrezu, mozda bi to bilo bolje za pravdu, ali to ne bi bilo dobro za mene licno" - izjavio je DJindjic krajem oktobra 2002. nakon hapsenja zlocinacke organizacije osumnjicene za ubistvo policijskog generala Boska Buhe.
JE LI PREMIJER BIO NEOPREZAN
Medjutim, nas izvor blizak MUP-u Srbije istice da treba imati u vidu – da je do incidenta na autoputu, kojim je DJindjic isao ka aerodromu na putu za Banju Luku, a potom za Njemacku, doslo nakon javnih nastupa Vojislava Seselja, lidera SRS, u kojima on govori o premijerovoj namjeri da se do kraja marta obracuna s Miloradom Lukovicem Legijom, bivsim komandantom Crvenih beretki. Zanimljivo je, takodjer, i da je DJindjicev odlazak u RS, a potom u Bad Homburg, tempiran na dva dana uoci radikalskog mitinga pred Seseljev odlazak u Haag, koji je u Bezbednosno-informativnoj agenciji Srbije okarakterisan kao skup visokog rizika koji bi, ukoliko se okupi kriticna masa, uz pomoc Legije i njegovih ljudi mogao da se pretvori u velike antivladine demonstracije.
Zbog cega je premijer u prvi mah odbacio svaku pomisao na atentat, nejasno je, ali kasnije je ipak dozvolio mogucnost da je rijec o pokusaju atentata na njega .
"Ukoliko budu pronadjeni dokazi za to, onda to govori o potpuno promasenoj opsesiji tih ljudi koji koriste te metode, misleci da se ovde nista nije promenilo i da mogu da rade ono sto su radili u prethodnom rezimu" - izjavio je DJindjic, aludirajuci na ubistvo cetvorice funkcionera Srpskog pokreta obnove na Ibarskoj magistrali 3. oktobra 1999. godine.
Premijer DJindjic je stav revidirao, kako navodi nas izvor, vjerovatno shvativsi da se u citavom dogadjaju poklopilo suvise slucajnosti. Najprije, Dejan Milenkovic Bagzi je osoba bogate kriminalne proslosti. Pripadao je klanu Ljubise Buhe Cumeta (DJindjicevog kuma) ali je potom, prema Buhinim navodima, presao u grupu njegovih ljutih neprijatelja Milorada Lukovica Legije i Dusana Spasojevica. Obojica su u prethodnom periodu dolazili u sukob s premijerom DJindjicem.
U prilog tezi da je posrijedi zaista bio pokusaj atentata, ide i potvrda jednog visokog diplomatskog izvora u Beogradu, koji je kategoricki tvrdi da je u februaru na premijera zaista pokusan atentat, buduci da je i ranije imao informacije da je Milorad Lukovic Legija naredio Dejanu Milenkovicu Bagziju da ubije DJindjica. Rijec o diplomati jedne ambasade koja je prednjacila u pritiscima na DJindjica da se jednom zauvijek obracuna s Legijom.
Namjera atentora prije petnaestak dana bila je, kako za nas list tvrdi izvor iz Vlade Srbije, da sudarom kamiona zaustave kolona automobila Vlade Srbije na nekoliko minuta, tom prilikom funcioneri bi izasli iz ostecenih vozila i bili lake mete za strijelce sa “kalasnjikovima” koji bi naisli autoputem iz suprotnog pravca.
Nas izvor tvrdi da treba obratiti paznju na izjavu Vojislava Seselja koju je dao neposredno pred odlazak u Hag, a koja glasi – "Srbija ce posle mene plivati u krvi.” Poznato je da su Seselj i Legija bili bliski prijatelji.
OBECAO HAPSENJE GENERALA MLADICA I PERISICA
Mnogi su likvidaciju srpskog premijera uporedili sa ubistvom Kenedija u Americi. Ipak DJindjiceva likvidacija usred bijela dana u centru Beograda prenerazila je svjetsku javnost. DJindjicev BMW bio je blindiran poput tenka, tezak cetiri tone, otporan cak i na pogodak „zolje“, ali postavlja se pitanje ako je DJindjic znao sta mu se sprema zasto nije nosio pancir i zasto njegovi obavjestajci nisu vodili vise racuna o mjestima sa kojih se na DJindjica moglo pucati. Nas izvor tvrdi da DJindjic nije vodio dovoljno racuna o licnoj bezbjednosti.
Cinjenica je medjutim da se u javnosti upravo slegla afera u kojoj su se medjusobno prepucavali Ljubisa Buha Cume i Milorad Lukovic Legija, a u kojoj se stalno spominjalo i ime Zorana DJindjica, koji se bas sada posvetio ubiranju politickih poena izjavama o povratku srpskih oruzanih snaga na Kosovo.
Nas izvor tvrdi da je pokojni Zoran DJindjic mozda nesvjesno dao odgovor na pitanje ko iza atentata moze da stoji. Vec spominjanom aluzijom na ubistvo na Ibarskoj magistrali i promasenim metodama onih koji misle „da se ovde nista nije promenilo i da mogu da rade ono sto su radili u prethodnom rezimu“. Naime, i Ljubisa Buha i Vuk Draskovic, predsednik SPO-a, sa ovim dogadjajem iz oktobra 1999. povezivali su upravo Milorada Lukovica Legiju.
Ipak, DJindjicevi saradnici iz Vlade Srbije sumnjaju da iza svega stoji ratni srbijanski klan. DJindjic je naime u posljednjem susretu sa Carlom del Ponte kazao da se obruc oko Ratka Mladica steze i obecao joj izrucenje ratnog komandanta u naredna dva mjeseca. Isto obecanje DJindjic je dao i za bivseg nacelnika Generalstaba generala Momcila Perisica, koji se nalazi na tajnoj optuznici Tribunala. Ne mogu se iskljuciti ni osumnjiceni oficiri Vojske Jugoslavije Sljivancanin i Radic.
Likvidacijom prvog covjeka Srbije polozaj ove zemlje ce se, prema prvim prognozama analiticara, znatno pogorsati. Srbiju, prema njihovom misljenju, ocekuju turbulentni dani i ogorcena borba za mjesto premijera. U vrlo kratkom roku trebalo bi da se u Srbiji raspisu vanredni izbori na svim nivoima. Odlaskom Seselja u Haag, ali i pogibijom DJindjica - najveceg demokrate i najenergicnijeg zagovorniika reformi, Vojislavu Kostunici, bivsem predsjedniku SRJ, pruzaju se velike sanse da konacno postane prvi covjek Srbije.
Naredni period pokazace da li je atentat na DJindjica inicijalna kapisla za lavinu desavanja na politickoj sceni, ali i na sceni srpskog podzemlja.
LEGIJA PREDUHITRIO ZORANA DJINDJICA
Akcija hvatanja ubica vodi se pod nazivom ”Vihor”. U vecernjim satima 12.3. srbijanska policija je u okviru ove akcije krenula u potjeru za dvadesetak ljudi iz srbijanskog podzemlja, medju kojima se prvi na spisku nalazi Milorad Lukovic Legija. Kako tvrde nasi izvori iz Vlade Srbije, upravo na dan likvidacije premijera DJindjica zavrsena je tajna operacija prikupljanja dokumentacije protiv 20 clanova zlocinacke organizacije na cijem je vrhu Milorad Lukovic Legija. Vec narednog dana planirano je podizanje krivicne prijave protiv Lukoviceve grupe i njihovo hapsenje. Ocigledno je da je ova informacija ali i policijska akcija koja je trebala uslijediti, iako najstroze cuvana, procurila iz policijskih izvora i stigla do celnika zlocinacke organizacije. Potvrdjuje to i cinjenica da niko od od 20 mafijasa ukljucujuci i Milorada Lukovica Legiju nije bio dostupan policijskim strukturama vec nekoliko sati nakon ubistva Zorana DJindjica!
SLOBODNA BOSNA
www.pcnen.cg.yu/
