http://www.glas-javnosti.co.yu/clanak/glas-javnosti-09-06-2008/svedocenje-snimaka-iz-malovana
Trgovina ljudskim organima bila prateća pojava minulog rata na tlu bivše SFRJ
Svedočenje snimaka iz Malovana
Pet
snimaka, nađenih 10. aprila 1992. godine u fotoaparatu poginulog
hrvatskog vojnika „hosovca“ u kupreškom selu Malovanu, navode na
zaključak da su od početka rata u bivšoj Jugoslaviji, u improvizovanim
logorima ili nedaleko od vatrenih linija, iz živih ljudi stručno vađeni
organi, a onda negde prosleđivani do kupaca. Za ovakve poslove morale
su znati zapadne obaveštajne službe
Među tridesetak fotografija u boji sa zastrašujućim prizorima
izmasakriranih kupreških Srba, podeljenim novinarima u beogradskom
Pres-centru Jugoslovenske narodne armije sredinom aprila 1992. godine,
izdvajalo se pet crno-belih fotografija sa filma, nađenog 10. aprila te
1992. godine u fotoaparatu poginulog hrvatskog vojnika „hosovca“.
Na tim fotografijama predstavljena su dva ljudska tela nad kojima
nije bio izvršen klasični zločin, nisu iskasapljeni klasičnim nožem,
nego je ruka, koja je rukovala hirurškim alatom, što se videlo i na
snimku, bila u hirurškim rukavicama. Te fotografije objavljene u
ondašnjoj srpskoj štampi nisu na sebe skrenule neku veću pažnju. Lekar,
čije su se ruke videle na fotografijama, nazvan je „nepoznatim
Mengeleom“.
Stravične fotografije
Ovim fotografijama donesenim sa Kupreške visoravni koje su tada
deljene u Pres-centru Jugoslovenske narodne armije prethodili su
strašni događaji.
Iznenada, 3. aprila ujutro 1992. godine jake elitne vojne i
policijske snage vojske Republike Hrvatske zaposele su strateški važnu
Kuprešku visoravan u jugozapadnoj Bosni, koju su hrvatski političari
tada nazivali „pupkom Hrvatske“, a na kojoj je odvajkada živelo
većinsko srpsko stanovništvo. Hrvatska vojska ušla je u gradić Kupres,
gde je ostala nekoliko dana. Za to vreme masakrirano je 37 kupreških
Srba, 85 ih je odvedeno u zloglasni logor „Lora“ u Splitu, gde su
četvorica, što na putu u logor, što u samom logoru, pobijena, a 16 ih
je negde odvedeno i njihova sudbina još nije razjašnjena. U logor u
duvanjskom selu Stipanići odvedena su 93 žitelja sela Malovana, većinom
starci i žene.
CENA ORGANA 20.000 MARAKA
Na ove fotografija nađene 10. aprila 1992. godine više svetla mogla
bi da baci izjava Marka Grabovca, predstavnika komisije za traženje
nestalih iz Bosanskog Broda, data u martu ove godine. Grabovac tvrdi da
postoje dokazi da su od maja do oktobra 1992. godine vojnici Hrvatskog
vijeća obrane, koji su u to vreme kontrolisali Bosanski Brod i okolinu,
iz Srba logoraša, ali i predstavnika drugih naroda vadili vitalne
organe i negde ih prodavali. Cena jednog organa bila je oko 20.000
tadašnjih nemačkih maraka. U vreme uzimanja organa na fudbalski stadion
u Bosanskom Brodu iz susedne Hrvatske sletali su beli helikopteri, koji
su dovozili dvojicu hirurga iz susednog Slavonskog Broda, koji su
stručno uzimali vitalne organe. Tela ljudi iz kojih su izvađeni organi
i koji su potom ubijani bacana su u masovne grobnice.
LOGISTIKA SA ZAPADA
Taj posao nije mogla da vodi samo mafija iz redova „zengi“,
„hosovaca“ i šiptarskih „učekaovaca“ potpomognuta pojedinim lekarima.
Za to su morale da znaju i u tome poslu posreduju i obaveštajne službe
nekih zapadnih zemalja, koje su celom tom lancu trgovine davale
logističku podršku i krile njegove tragove, o čemu će se u bliskoj ili
malo daljoj budućnosti, nadamo se, više saznati.
POTVRĐENE TVRDNJE KARLE DEL PONTE
Fotografije nađene početkom aprila na Kupreškoj visoravni i priča
Marka Grabovca iz Bosanskog Broda u neku ruku upotpunjuju tvrdnje
bivšeg glavnog tužioca Haškog tribunala Karle del Ponte, iznesene u
njenoj knjizi „Lov“ da su i kosmetskim Srbima zatvaranim u logorima u
Albaniji uzimani živi organi, a ljudi kojima su ti organi uzeti su
potom ubijani.
Zločine hrvatske vojske prekinula je Jugoslovenska narodna armija,
koja je 10. aprila proterala hrvatske snage a ključnu ulogu odigrala je
jedinica kojom je komandovao Mitar Lisica. U borbama sa Jugoslovenskom
narodnom armijom poginuli su mnogi hrvatski vojnici, a među njima i
„hosovac“ kod koga je nađen fotoaparat sa ovim snimcima.
Na jednom od tih crno-belih snimaka bio je prikazan čovek koji je
ležao na leđima, na običnom ležaju u seoskoj kući. Desna ruka i leva
polovina grudnog koša bili su mu obavijeni nekakvim belim omotačem.
Druga dva snimka snimljena su u prostoriji u kojoj je ležao pomenuti
čovek. Jedan od njih prikazuje pod prostorije u kojoj je bio ležaj,
neka vrsta kreveta sa nogarima. Po širokim podnicama tekli su
„potočići“ krvi, što navodi na zaključak da je žrtva imala velike rane
iz kojih je istekla krv. Na jednom snimku vidi se nekakav nož, za koga
se ne bi moglo reći da je pripadao vojnicima. Na trećem snimku su
takođe krvave podnice sa krvavim tragovima vojničkih cokula.
Druga dva snimka nađena na istom filmu nisu snimljena u istoj
prostoriji. Na njima je prikazan gornji deo nagog tela, žrtve čija je
glava, kojoj se ne vidi lice, u prvom planu. Iznad te glave je čovek
kome su snimljene samo ruke sa hirurškim rukavicama, pored kojih je
nekakav hirurški alat, i koji, reklo bi se stručno, otvara lobanju
žrtve koja je pred njim. Sve ovo navodi na pretpostavku da je čovek
koji se nagnuo nad žrtvom, čije su ruke bile u hirurškim rukavicama,
bio medicinske struke. Druga fotografija prikazuje iste ruke, istu
žrtvu čija je lobanja već bila otvorena.
Lekari obavljali prljav posao
Pet snimaka nađenih u fotoaparatu mrtvog hrvatskog vojnika poginulog
na Kupreškoj visoravni navodi na zaključak da je prateća pojava
poslednjeg rata koji je vođen na tlu bivše Jugoslavije, najsurovijeg i
najprljavijeg koji je ikada vođen, pored trgovine oružjem, drogom,
živim ljudima, bila i trgovina ljudskim organima.
Moguće je da je ta trgovina, u neku ruku, predstavljala i jedan od
ciljeva toga rata. U tu trgovinu nisu bili samo uključene ubice iz
redova hrvatskih „zengi“ i „hosa“. Nisu mogli potomci hrvatski ustaša
ili šiptarskih balista samo uzeti nož, rasporiti žrtvu, iz nje izvaditi
srce, bubreg ili neki drugi vitalni organ, staviti ga u kesu, a onda
nuditi bolnicama na presađivanje. Taj posao morali su raditi
kvalifikovani lekari koji su posedovali neophodnu hiruršku opremu i
uređaje kojima su organi transportovani do bolesnika.
Zasada možemo da nagađamo kuda su ti organi odlazili. Ne verujemo da
su njihova krajnja odredišta bile bolnice u Hrvatskoj ili Albaniji. Ima
osnova za pretpostavku da su organi Srba prenoseni širom Evrope, pa
možda i na američki kontinent. Nije isključeno da su za pojedine
bolesnike po svetu, kojima je bilo neophodno ugrađivanje vitalnih
organa, na prostorima zahvaćenim balkanskim ratom unapred traženi živi
ljudi sa određenim biofizičkim karakteristikama, koji su ubijani da bi
se spasao život pojedinim bolesnicima.
Autor:
Jovo BajićDodaj novi ko
__________________________________________________________________
Be smarter than spam. See how smart SpamGuard is at giving junk email the boot
with the All-new Yahoo! Mail. Click on Options in Mail and switch to New Mail
today or register for free at http://mail.yahoo.ca
[Non-text portions of this message have been removed]
