SpitsenVAART!-bericht van "[EMAIL PROTECTED]" <[EMAIL PROTECTED]>
>SpitsenVAART!-bericht van "Hans Kouwenberg" <[EMAIL PROTECTED]> > >Hallo spitsendames- en heren, > >Vandaag waren wij, vanuit onze achtertuin, weer eens getuige van hoe het NIET >moet om het verkeer te regelen tussen watersport en >beroepsvaart etc etc Ik reageer wat laat, want door de onverwachte stremming van de Petite Saone lagen we in Corre, waar niet alleen de supermarkt is afgeband maar ook de mobiele telefonie nog niet is uitgevonden, laat staan het mobiele internet.... Intussen heben de diverse (ex-)collegaas en jachtenschippers zich al unaniem achter Hans geschaard. Spitsenschippers deugen niet (op dit punt althans) en de RoGi al helemaal niet. Ik ben zo vrij de zaal a. wat te relativeren en b. er een andere mening over jachtenschippers op na te houden. om aan het eind te beginnen, (b.) vind ik dat jachten helemaal niet zo braaf rekening houden met voorrang voor beroepsvaart. Integendeel, een favoriete sport onder hen is, om als je een geladen schip ziet aankomen snel los te maken en nog net voor hem de sluis in te schieten. Zoals ons verleden week nog overkwam, om 7 uur (anderhalf uur te vroeg dus) als een haas losmaken, ons met veel PK's voorbijstomen op een plek waar zelfs JanArie ze niet tegen had kunnen houden, (en passant even rakelings een oude brugpeiler onder water missend) en de keurig voor ons klaargezette sluis onklaar varen. En dan ook nog bij het uitvaren even met de telecommande de sluis klaarzetten voor afvaart (die er niet was) zodat wij inderdaad, mede door de prima service van de VNF om half negen alweer de sluis uitvoeren. Ook een favoriet van vorig jachtseizoen: met drie jachten voor ons de sluis van Auxonne naderen en dan net voor de derde de sluis invaart snel de blauwe stang omhoog zodat de deur voor z'n neus sluit en wij een tweede schutting voor hadden. En Poncey misten. En dan ook nog dezelfde jachten aan de kaai in Auxonne aantroffen die vrolijk hun pilsje naar ons ophieven. Of, voor de liefhebbers van spanning: 2 jaar terug laadden we in Vereux. Net als nu regende het de hele nacht met bakken uit de hemel (vandaar dat ik er weer aan dacht) en voor we 's ochtends geladen waren was de stuw al geheel gestreken . Dankzij het advies van enige collega's kwamen we heelhuids in het kanaal naar de sluis van Vereux en vervolgden onze weg richting Rigny. Een kleine kilometer voor de porte de garde (vloedsluis) dreven wij al zo rustig als mogelijk is met 6 km stroom zachtjes door de buitenbocht, zoals ons dat geleerd is. Een huurjacht stoof ons voorbij en maakte een ruime bocht richting stuw en weer terug richting kanaal. Ik vond het wat krap, maar allas, ik had andere dingen aan mijn hoofd. Bij het invaren werd het jacht, zoals je kon verwachten, door de dwarse stroom zodanig weggezet dat het kop-voor de dijk in ramde. De bekwame bemanning trok volaan achteruit terug de rivier op, herhaalde de manoeuvre met, alweer zoals verwacht, hetzelfde gevolg. Ik was intussen op zo'n 400 meter en ras nad! erend. Het jacht trok voor de derde keer achteruit en ik haalde opgelucht adem. Nu zouden ze de weg wel even vrijmaken. Nee dus. Voor de derde keer werd een identieke manoeuvre ingezet en, u raadt het al, kabang, weer in de dijk, nu intussen 200 meter voor onze kop. Ik had intussen e.e.a eens afgewogen,(iets wat je in zo'n situatie razendsnel kunt) en besloten om gewoon het kanaal en de 40 meter verder gelegen vloedsluis (5 m breed) in te varen, jacht of geen jacht, en daarna maar eens verder te zien, liever dan zelf op de stuw te eindigen. Op dat moment kwam gelukkig de Baragist die e.e.a van dichbij uit zijn huis kon volgen naar voren gehold en legde ongeveer in dezelfde bewoordingen als de schipper ven de RoGy uit waarom ze als de donder moesten ophoepelen daar en dat hielp, want ze schoten er nog net tussenuit voor ik het kanaal invoer..... (achter ons heb ik ze het nog een aantal keren zien herhalen). Of de Avalon, die onderweg om te laden in Gray na oorverdovende hoornsignalen, meermalen op de marifoon roepen en een uitkijk voorop die, kijkend in naar de kant waarvandaan bij de porte-de-garde van Auxonne normalerwijz het gevaar te duchten is, "alles vrij" gebaarde toch werd getorpedeerd door een degelijk stalen jacht, komende vanaf de stuw, met marifoon (die stond uit, ik versta toch geen Frans en de motor maakt teveel herrie). Ze konden daarna de koers verleggen naar de werf in Vitry-le-Francois voor een halve nieuwe kop. stel dat (a.) de schipper van de RoGy net ook zoiets had meegemaakt, en je weet dat Fransen wat minder van de "stiff upper lip" zijn, kan ik me zijn gedrag goed voorstellen. Ik heb overigens met de man nooit last, we groeten mekaar vriendelijk, wissel wat weetjes uit en ze wachten keurig op me ,als dat zo uitkomt, om het passeren wat makkelijker te maken. Ik laat hem, en ieder ander die mij achteropvaart dan ook altijd met grote voortvarendheid voorbij, desnoods wacht ik even een half uurtje, want ik ga ervanuit dat wij hoe dan ook per definitie het traagste en diepst beladen schip zijn. Want, dat is wel waar, hij en de st Laurent (als je de ene ziet is de andere nooit ver weg) behoren wel tot de schippers die nooit uitblonken in rekenen en daarom erg hard moeten varen om voor de factuur van de olieboer komt gelost te zijn. Net als andere markante figuren als de Dunkerquois, de Corona en nog een paar, (die helaas allen al uit het straatbeeld verdwenen zijn) houden die er niet van als er teveel is wat ze in dit streven dwarsboomt. Je zult dus een stuk makkelijker dipomatieke betrekkingen met ze aanknopen als je ze niet eerst een paar daagjes achter je aan laat sukkelen, omdat je bang bent dat ze anders eerder lossen. Het is een bekwaam schipper en ik maak me sterk dat ie precies wist wat-ie deed toen ie dat jacht wat dreigend benaderde, en bovendien zijn de huurjachten door de verhuurders met grote zorgvuldigheid uitgezocht. De meeste kunnen glansrijk een middelzware kernexplosie doorstaan en worden dan ook nog dagelijks door de bemanningen daarop getest op sluismuren en stortstenen oevers. Mocht het ding, tegen alle verwachtingen in, toch zijn omgeslagen zou de bemanning in hun knaloranje zwemvestjes, zeker weten, door de RoGy met innige liefde aan boord zijn gehesen en een hartversterkertje voor de schrik toegediend! Ik dacht Hans, dat het met die "aangeboren loyaliteit voor de beroepsvaart" ook nogal meevalt. Volgens mij liggen jouw roots elders en toen met het verdwijnen van de schipersbeurs het varen toch echt serieus op werken begon te lijken was je al snel met de noorderzon vertrokken. Al in 1989 schreef je "varen in Frankrijk" (ISBN 90-6410-076-4, prima boekje en een aanrader voor iedere jachtschipper, maar naar ik vrees alleen nog bij De Slegte te koop). Meteen in het voorwoord van dit boek, waar jij als jachtenschipper de weg verkent voor al die horden die je intussen gevolgd zijn, konstateer je dat de binnenvaart op deze kanalen een aflopende zaak is, maar dat dat voor "ons jachtenschippers" juist een prettige zaak is. (als ik het zo even kort mag samenvatten) En die (bijna) 7000 gebruikers van Navigo zijn vast ook in meerderheid jachtenschipers en je weet: "wiens brood men eet, wiens woord men preekt...." Groetjes van Jos Meijer, die jachten als dat niet te slecht uitkomt, altijd voorbijlaat..... * Reacties en nieuwe berichten stuur je naar: [email protected] * Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe spitsenvaart * Info voor Frankrijkvaarders: http://www.vaart.nl/spitsenvaart
