SpitsenVAART!-bericht van "Esther de Blank" <[email protected]>
Er is niets zo troostrijk tijdens de strijd met al het winterweer als een vrolijk kerstverhaal
De sneeuw doet zijn uiterste best het troosteloze roestkleurige Charleroi te bedekken met haar kleed. De staalindustrie die de gesloten kolenmijnen, waar ooit de arme Italianen onder de donkere aarde ploeterden, verving, ligt er nu stil en verlaten bij. De door staal verdreven armoede keerde in alle hevigheid terug.
Het is bar koud. Een arme oude Italiaan met lappen omwikkelde voeten scharrelt in de hopen mijnafval zoekend naar wat resten kool voor zijn potkacheltje. Hoeveel kool is er ooit daar in de donkere onderaardse gangen door zijn magere handen gegaan. Verwoed wroet hij met bloedende vingers tussen de scherpe stenen. Geen kool. Wat zijn zijn benen stijf, zijn voeten ijskoud, de vingers bevroren. Met voor zijn geestesoog glooiende heuvels vol zon overgoten olijfgaarden valt hij voorover. Een scherpe steen scheurt de laatste glimlach van zijn lippen.
Een prettige kerst en sterkte * Voorkom blokkering; laat bij reacties alles weg wat niet van jezelf is * Reacties en nieuwe berichten stuur je naar: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe spitsenvaart * Info voor Frankrijkvaarders: http://www.vaart.nl/spitsenvaart
