KR wrt below:SUSHRUTHA SURGERY
The definition of an ideal surgeon according to the great surgeon Sushrutaa
is “A person who possesses courage and presence of mind, a hand free from
perspiration, tremor less grip of sharp and good instruments and who
carries his operations to the success and advantage of his patient who has
entrusted his life to the surgeon. The surgeon should respect this absolute
surrender and treat his patient as his own son.”
Surgery forms a major role in general medical training. The ancient
surgical science was known as Shalya Tantra. Shalya {KR: SHALYAN IN
Mahabharatham, uncle of Nagula shadevan, joining hands with the
Duryodhanan; in tamil SALLIPPAYAL”; BROKEN PIECES} means broken arrow or a
sharp part of a weapon and Tantra means manoeuvre. Shalya Tantra embraces
all processes, aiming at the removal of factors responsible for producing
pain or misery to the body or mind. Since warfare was common then, the
injuries sustained led to the development of surgery as refined scientific
skill.
All the four Vedas are in the form of Shlokas (hymns), verses,
incantations, and rites in Sanskrit language. This treatise contains
detailed descriptions of teachings and practice of the great ancient
surgeon Sushruta and has considerable surgical knowledge of relevance even
today.
The Rigveda - the earliest account of ancient Indian civilization - mentions
that Ashwini Kumaras known as Dev Vaidya were the chief surgeons of Vedic
periods, who had performed rare legendary surgical operations which
included the first plastic surgery to re-join the head and trunk of saint
Chyavana when Dakshya cut his head. Their other classic work included an
eye operation of Reejashva, the implantation of teeth of Phushna in the
toothless mouth, and the transplant of head of elephant on Ganesh whose
head was cut by Lord Shiva. They transplanted an iron leg on Bispala - the
wife of King Khela who lost her leg in war. Ashwini Kumaras had performed
both homo- and hetro-transplantation during the very the ancient time of
Rigveda which is estimated about 5000 years ago; such miraculous magical
surgical skill of the Rigvedic period may seem mere legends or mystery to
modern medical sciences. The surgical skill has traversed through the ages
ranging from the Ashwini Kumaras, Chavana, Dhanvantari through Atereya
Agnivesh and Shushruta. *Craniotomy and brain surgery were also practiced
in a more sophisticated way.*
They do reflect some special surgical skills which laid down the foundation
of Ayurveda - the fifth Indian Veda, the classical medical system of India.
However, the realistic and systematic earliest compendium of medical
science of India was compiled by Charak in Charak Samhita. It describes the
work of ancient medical practitioners such as Acharya Atreya and Acharya
Agnivesh of 800 BC and contains the Principle of Ayurveda. It remained the
standard textbook of Ayurveda for almost for 2000 years. They were followed
by Sushruta, a specialist in cosmetic, plastic, and dental surgery (Sandhan
Karma around 600BC).
There are many Granthas and Samhitas dealing with Ayurveda; among them,
Charak Samhita, Sushrutaa Samhita, and Ashtanga Sangraha are the three main
pillars of Ayurveda. Charak Samhita and Ashtanga Samhita mainly deal with
medicine knowledge while Sushrutaa Samhita deals mainly with surgical
knowledge. Complicated surgeries such as cesarean, cataract, artificial
limb, fractures, urinary stones plastic surgery, and procedures including
per- and post-operative treatment along with complications written in
Sushrutaa Samhita, which is considered to be a part of Atharva Veda, are
surprisingly applicable even in the present time.
Sushruta is an adjective which means renowned. Sushruta is reverentially
held in Hindu tradition to be a descendent of Dhanvantari, the mythological
god of medicine or as one who received the knowledge from a discourse from
Dhanvantari in Varanasi. Sushruta lived 2000 years ago in the ancient city
of Kashi, now known as Varanasi or Banaras in the northern part of India.
Varanasi, on the bank of Ganga, is one of the holiest places in India and
is also the home of Buddhism. Ayurveda is one of the oldest medical
disciplines. The Sushrutaa Samhita is among the most important ancient
medical treatises and is one of the fundamental texts of the medical
tradition in India along with the Charak Samhita.
Sushruta is the father of surgery. If the history of science is traced back
to its origin, it probably starts from an unmarked era of ancient time.
Although the science of medicine and surgery has advanced by leaps and
bounds today, many techniques practiced today have still been derived from
the practices of the ancient Indian scholars.
Sushruta has described surgery under eight heads: Chedya (excision), Lekhya
(scarification), Vedhya (puncturing), Esya (exploration), Ahrya
(extraction), Vsraya (evacuation), and Sivya (suturing).
All the basic principles of surgery such as planning precision, hemostasis,
and perfection find important places in Sushruta's writings on the subject.
He has described various reconstructive procedures for different types of
defects.
His works are compiled as Sushrutaa Samhita. He describes 60 types of
upkarma for treatment of wound, 120 surgical instruments and 300 surgical
procedures, and classification of human surgeries in eight categories.
To Sushruta, health was not only a state of physical well-being but also
mental, brought about and preserved by the maintenance of balanced humors,
good nutrition, proper elimination of wastes, and a pleasant contented
state of body and mind.
For successful surgery, Sushruta induced anesthesia using intoxicants such
as wine and henbane (Cannabis indica).
He treated numerous cases of Nasa Sandhan (rhinoplasty), Oshtha Sandhan
(lobuloplasty), Karna Sandhan (otoplasty). Even today, rhinoplasty
described by Shushruta in 600 BC is referred to as the Indian flap and he
is known as the originator of plastic surgery.
He described six varieties of accidental injuries encompassing all parts of
the body. They are described below:
- Chinna - Complete severance of a part or whole of a limb
- Bhinna - Deep injury to some hollow region by a long piercing object
- Viddha Prana - Puncturing a structure without a hollow
- Kshata - Uneven injuries with signs of both Chinna and Bhinna, i.e.,
laceration
- Pichchita - Crushed injury due to a fall or blow
- Ghrsta - Superficial abrasion of the skin.
Besides trauma involving general surgery, Sushruta gives an in-depth
account and a description of the treatment of 12 varieties of fracture and
six types of dislocation. This continues to spellbind orthopedic surgeons
even today. He mentions the principles of traction, manipulation,
apposition, stabilization, and postoperative physiotherapy.
He also prescribed measures to induce growth of lost hair and removal of
unwanted hair. He implored surgeons to achieve perfect healing which is
characterized by the absence of any elevation, induration, swelling mass,
and the return of normal coloring.
Plastic surgery and dental surgery were practiced in India even in ancient
times. Students were properly trained on models. New students were expected
to study for at least 6 years before starting their training. Before
beginning the training, the students were required to take a solemn oath.
He taught his surgical skills to his students on various experimental
models. Incision on vegetables such as watermelon and cucumber, probing on
worm-eaten woods, preceding present-day workshop by more than 2000 years
are some instances of his experimental teachings. He was one of the first
people in human history to suggest that a student of surgery should learn
about human body and its organ by dissecting a dead body.
Sushrutaa Samhita remained preserved for many centuries exclusively in the
Sanskrit language. In the eight century AD, Sushrutaa Samhita was
translated into Arabic as “Kitab Shah Shun al –Hindi” and “Kitab – I –
Susurud.” The first European translation of Sushrutaa Samhita was published
by Hessler in Latin and in German by Muller in the early 19th century; the
complete English literature was done by Kaviraj Kunja Lal Bhishagratna in
the three volumes in 1907 at Calcutta.
Sushruta was also known as a medical authority in Tibetan literature.
Sushruta considered surgery the first and foremost branch of medicine and
stated that surgery has the superior advantage of producing instantaneous
effects by means of surgical instruments and appliances and hence is the
highest in value of all the medical tantras. It is the eternal source of
infinite piety, imports fame, and opens the gates of heaven to its
votaries. It prolongs the duration of human existence on earth and helps
human in successfully completing their missions and wearing a decent
competence in life.
Neurosurgery in ancient India takes its roots from the mythologic
description of transplantation of the head (exemplified by the implantation
of head of an elephant on Lord Ganesha) in ayurveda. Trephination and the
removal of an intracranial mass by Jivaka (surgeon to Lord Buddha) have
been documented also (12, 19).
The master surgeon Susruta is said have included elementary neurosurgery in
his accomplishments:
“Ten nerves maintain the functions of the body by carrying impulses of
sound, touch,
Contributions to the Science of Surgery
Susruta describes various types of surgical procedures: *chedana*
(excision), *bhedana* (incision), *lekhana* (scraping), scooping,
*vyadhana* (puncturing with special instrument), *esana* (probing),
*sravana* (blood-letting), and *svana* (suturing) (2, 3, 4). Some salient
presurgical procedures, such as cauterization by *Ksaras* (alkaline
substances) or *Agni* and application of leeches, were being practiced by
Susruta. Thermal cauterization for therapeutic purposes has been advocated
by heating various
My friend wrote:*எட்டாம் நூற்றாண்டில் சர்ஜரி *
நம் பழைய நூல்களில் மருத்துவக் குறிப்புகள் பல இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.
இரண்டாம் நூற்றாண்டில் சுஸ்ருதர் எழுதிய நூல்களில் முதல் பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி
போன்ற அறுவைச் சிகிச்சைகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளனவாம்.
தமிழிலக்கியத்தில் எனக்குத்
தெரிந்தவரை முதல் அறுவைச் சிகிச்சை பற்றி குறிப்பிட்டவர் குலசேகர ஆழ்வார்.
இவர் எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சேர மன்னர். இன்றைய கொல்லம் நகரம்
அன்று கொல்லி என்று அழைக்கப்பட்டது. அதைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட
சேர மன்னர் திடவிரதனின் மகன் குலசேகரர். பட்டத்திற்கு வந்து மெல்ல மெல்ல
அரசியல் நாட்டம் குறைந்து திருமாலின்பால் ஈர்க்கப்பட்டார் குலசேகரர். அதற்குச்
சாட்சியாக இருப்பது இவரது 'பெருமாள் திருமொழி'யின் 105 பாடல்களே.
இவற்றில் ஒன்றில்தான் இந்த சர்ஜரிக் குறிப்பு உள்ளது.
வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன்பால்
மாளாத காதல் நோயாளன் போல், மாயத்தால்
மீளாத்துயர் தரினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா! நீ,
ஆளா உனது அருளே பார்ப்பன் அடியேனே.
(மாயத்தால் - விளையாட்டாக, ஆளா - அடிமை செய்வதற்கு)
ஒரு மருத்துவன் கத்தியால் அறுத்து வடு போட்டாலும் அவன் அதை நோயாளியின்
உயிரைக் காப்பாற்றும் நோக்கத்தில் செய்வதால் மருத்துவன் மேல் நீங்காத அன்பு
ஏற்படுகிறது. அதுபோல் விளையாட்டுப்போல் நீ விடாது துன்பம் தந்தாலும் உனக்கு
அடிமை செய்ய உன் அருளையே எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பேன் என்று
வித்துவக்கோட்டில் உள்ள பெருமானிடம் சொல்லுகிறார்.
வித்துவக்கோடு கேரளத்தில் பட்டாம்பியிலிருந்து ஒரு மைல் தூரத்தில் இருக்கும்
உய்ய வந்த பெருமாள் கோயில் என்று சொல்கிறார்கள். இதை இன்று தேடித் சென்று
கண்டுபிடிக்க முடிந்தால் குலசேகரன் என்ற மன்னனையும் இந்த அருமையான
பாடலையும் நினைத்துக் கொள்ளலாம்.
வாளால் அறுத்து வடு போட்டு! அனஸ்தீஸியா வரும்வரை ஜனங்கள் பெருமாளை
நினைத்துக்கொண்டுதான் வலியை தாங்கிக்கொண்டு இருந்திருக்கிறார்கள்.- சுஜாதா About
Kulasekara azhwar who sang that perumal is like a doctor surgeon who does
it to save the patient so also. But Sujatha though meant surgery as the
kine of azhwar, I think he sang compatring Surgeon only as father doing to
son as shrutha said above ; as nayanmars said Thayinum saalapparindhu. But
Shusrutha benged to 600 BCE as oer British, but maybe 1800BCE according to
me. (when Rig veda was 10000 BCE) . KR IRS 7423
On Fri, 7 Apr 2023 at 07:44, Chittanandam V R <[email protected]>
wrote:
>
>
>
>
>
>
>
>
>
>
> [image: image.png]
>
> *எட்டாம் நூற்றாண்டில் சர்ஜரி *
>
> நம் பழைய நூல்களில் மருத்துவக் குறிப்புகள் பல இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்.
> இரண்டாம் நூற்றாண்டில் சுஸ்ருதர் எழுதிய நூல்களில் முதல் பிளாஸ்டிக் சர்ஜரி
> போன்ற அறுவைச் சிகிச்சைகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளனவாம். தமிழிலக்கியத்தில்
> எனக்குத்
> தெரிந்தவரை முதல் அறுவைச் சிகிச்சை பற்றி குறிப்பிட்டவர் குலசேகர ஆழ்வார்.
>
> இவர் எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சேர மன்னர். இன்றைய கொல்லம் நகரம்
> அன்று கொல்லி என்று அழைக்கப்பட்டது. அதைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட
> சேர மன்னர் திடவிரதனின் மகன் குலசேகரர். பட்டத்திற்கு வந்து மெல்ல மெல்ல
> அரசியல் நாட்டம் குறைந்து திருமாலின்பால் ஈர்க்கப்பட்டார் குலசேகரர்.
> அதற்குச்
> சாட்சியாக இருப்பது இவரது 'பெருமாள் திருமொழி'யின் 105 பாடல்களே.
>
> இவற்றில் ஒன்றில்தான் இந்த சர்ஜரிக் குறிப்பு உள்ளது.
>
> வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன்பால்
> மாளாத காதல் நோயாளன் போல், மாயத்தால்
> மீளாத்துயர் தரினும் வித்துவக்கோட்டு அம்மா! நீ,
> ஆளா உனது அருளே பார்ப்பன் அடியேனே.
>
> (மாயத்தால் - விளையாட்டாக, ஆளா - அடிமை செய்வதற்கு)
>
> ஒரு மருத்துவன் கத்தியால் அறுத்து வடு போட்டாலும் அவன் அதை நோயாளியின்
> உயிரைக் காப்பாற்றும் நோக்கத்தில் செய்வதால் மருத்துவன் மேல் நீங்காத அன்பு
> ஏற்படுகிறது. அதுபோல் விளையாட்டுப்போல் நீ விடாது துன்பம் தந்தாலும் உனக்கு
> அடிமை செய்ய உன் அருளையே எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பேன் என்று
> வித்துவக்கோட்டில் உள்ள பெருமானிடம் சொல்லுகிறார்.
>
> வித்துவக்கோடு கேரளத்தில் பட்டாம்பியிலிருந்து ஒரு மைல் தூரத்தில் இருக்கும்
> உய்ய வந்த பெருமாள் கோயில் என்று சொல்கிறார்கள். இதை இன்று தேடித் சென்று
> கண்டுபிடிக்க முடிந்தால் குலசேகரன் என்ற மன்னனையும் இந்த அருமையான
> பாடலையும் நினைத்துக் கொள்ளலாம்.
>
> வாளால் அறுத்து வடு போட்டு! அனஸ்தீஸியா வரும்வரை ஜனங்கள் பெருமாளை
> நினைத்துக்கொண்டுதான் வலியை தாங்கிக்கொண்டு இருந்திருக்கிறார்கள்.
>
> - சுஜாதா
>
> அன்புடன்
>
> சித்தானந்தம்
>
>
--
You received this message because you are subscribed to the Google Groups
"Thatha_Patty" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email
to [email protected].
To view this discussion on the web visit
https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CAL5XZoocT1-TYX756AL3T69LDrQGCCAO94JJj-tS4K%2BK_uxVZw%40mail.gmail.com.
