---------- Forwarded message ---------
From: N Sekar <[email protected]>
Date: Wed, May 22, 2024, 11:46 AM
Subject: Re: Fwd: Mother
To: <[email protected]>, Kerala Iyer <[email protected]>,
Rangarajan T.N.C. <[email protected]>, Mathangi K. Kumar <
[email protected]>, Narayanaswamy Sekar <[email protected]>, APS
Mani <[email protected]>, Srinivasan Sridharan <[email protected]>,
SRIRAMAJAYAM <[email protected]>


Thanks Sir.

Painful truth but thank God, things are changing,  albeit slowly, and we
can see the difference.

I have told all the womenfolk in our family that if they really care for
others then it is imperative for them to take care of themselves first.

I give them the airlines example where we are advised that in the event of
a drop in cabin pressure,  to wear our masks first, before we worry  about
others.

Bur mothers are mothers. They derive pleasure by undergoing  suffering for
their children.

N Sekar

Yahoo Mail: Search, Organize, Conquer
<https://mail.onelink.me/107872968?pid=NativePlacement&c=Global_Acquisition_YMktg_315_EmailSignatureGrowth_YahooMail:Search,Organize,Conquer&af_sub1=Acquisition&af_sub2=Global_YMktg&af_sub3=&af_sub4=100000945&af_sub5=OrganizeConquer__Static_>

On Wed, May 22, 2024 at 3:47 AM, Chittanandam V R
<[email protected]> wrote:
*தலைவி!!*


*"அம்மா காஃபி" என்றாள் அனு.*

*"அம்மா எனக்கு டீதான்*
*வேணும்" என்றான் அருண்.*

*"சரி சரி உங்க அப்பாவுக்கு ஓட்ஸ் கஞ்சி குடுத்துட்டு வரேன்" *
*என்ற பத்மா வேகவேகமாக இயங்கி*
*வேலைக்கு செல்லும் மகனுக்கும்,*
*காலேஜ் செல்லும் மகளுக்கும்*
*கேட்டதை கொடுத்துவிட்டு*
*ஐந்து நிமிடம் உட்காரலாம் என்று*
*வந்து சோஃபாவில் அமர்ந்தாள்.*

*வயிற்றில் பசி கிள்ளியது. சாப்பிடலாமா என்று ஒரு மனம் நினைக்க, *
*இன்னும் எத்தனை எத்தனை வேலைகள் வரிசை*
*கட்டி நிற்கின்றது என்ற எண்ணம்*
*வந்து அதை தடுத்தது.*
*எல்லோருக்கும் கொடுத்தது போக*
*மீதமிருந்த ஆறிய காஃபியை*
*தூக்கி வாயில் ஊற்றி கொண்டு*
*மீண்டும் வேலையை தொடர்ந்தாள்.*

*தினமும் கணவன் நாகராஜனுக்கு காலையில் ஓட்ஸ், மதியம் கீரை, சப்பாத்தி, *
*ஒரு பொரியல் இவை அனைத்தும் கூடிய சாப்பாடு. *
*மாலையில் பிஸ்கட், டீ *
*வாக்கிங் சென்று விட்டு*
*வருவதற்குள் ஏதாவது ஒரு சிற்றுண்டி தயாரித்து வைத்திருக்க வேண்டும்‌. *
*இல்லை என்றால்*
*வானத்துக்கும் பூமிக்கும் குதிப்பார்.*

*வளர்ந்த பிள்ளைகள் இருந்தாலும்*
*தனி அறையில்தான் படுக்கை.*
*வெட்கமாக இருந்தாலும் *
*கணவன் வேற்று மனைக்கு போய்விடக் கூடாது*
*என்பதால் பொறுத்துக் கொண்டாள்.*

*ஒருநாள் சமையல் செய்யும் போது தலைசுற்றி மயக்கம் வரும்போல்*
*இருக்க மெதுவாக கணவனை*
*அழைத்துச் சொன்னாள், *
*அதற்கு "தல சுத்தலுக்கெல்லாம் பயமா? *
*சரி, எனக்கு கொஞ்சம் சுக்கு கசாயம் வச்சுகுடு. *
*தொண்டை**லேசா கரகரன்னு இருக்கு" என்று*
*கட்டளை இட்டு சென்றான்.*

*தனக்கென்று வந்தால் லேசானதுகூட கவனிக்கப்பட வேண்டியதாகிறது.*
*எனக்கென்று வந்தால் கவனிக்கப்படவேண்டியது கூட லேசானதாகிப்போகிறது *
*இவருக்கு **என்று நினைத்தபடியே வேலையை*
*தொடர்ந்தாள்.*

*இப்படி முடியாமல் வேலை *
*செய்து செய்து சோர்ந்து போன நேரத்தில் *
*மகனுக்கு திருமண பேச்சு ஆரம்பித்ததில் *
*மனம் மகிழ்ந்து போனது. *
*மருமகளை மகள் போல் **பார்த்துக்கொண்டால், *
*அவள் என்னைத் தாயாக நினைத்து *
*முடியாதபோது தாங்குவாள் என்று நினைத்துக்கொண்டு *
*வேகமாக செயலில் இறங்கினாள்.*

*மகனுக்கு திருமணம் முடிந்து *

*ஆறு மாதங்கள் போனதே தெரியவில்லை. *
*இனி புதிய மருமகள் பழைய மருமகளாக மாறி வேலை செய்வாள் *
*என்று எதிர்பார்த்து காத்திருக்க, *
*அவளோ, பத்மா தரும் காபிக்கு *
*கால்மேல் கால் போட்டு கொண்டு காத்திருந்தாள். *

*நொந்து போன மனம் *
*உடம்பு என்ற வண்டியை இழுக்க முடியாமல் இழுத்தது.*
*இப்போதெல்லாம் ஏனோ அடிவயிற்றில் வலி, அதோடு இடுப்பு*
*வலியும் சேர்ந்து கொள்கிறது, *
*எதைப்பார்த்தாலும் கோபமும், ஆத்திரமும் வருகிறது. *
*அடிக்கடி மனச்சோர்வு வேறு, *
*யாரிடம் சொல்வது? *
*யாருக்குத்தான் நேரம் இருக்கிறது நான் சொல்வதைக் கேட்க! *
*மனதில் ஒரு வெறுமை வந்து ஒட்டிக் கொண்டது.*

*அந்தநேரம் எதிர்வீட்டு தாயம்மாள்*
*பசும்பால் கொண்டுவர *
*அவளே கேட்டாள் "ஏன்மா ஒரு மாதிரியா இருக்குற?" என்று, *
*மனதில் இருந்ததை சொல்ல *
*"அது நிக்கற நேரம்*
*அதான் அப்படி!" என்றாள். *
*ஒரு வேளை அப்படியும் இருக்கலாம் *
*என்று வலியோடு நாட்களை*
*கடத்தினாள்.*

*ஒருநாள் படுக்கையை விட்டே *
*எழ முடியவில்லை. மகளை அழைக்க, *
*"இன்னைக்கு காலேஜ்டே நீ தயவுசெஞ்சு சீக்கிரமா *
*எனக்கு சாப்பிட ஏதாவது செஞ்சு குடு"*

*"என்னால முடியலைடி"*

*"ஆமா நான் அழகா ட்ரெஸ் பண்ணிக்கிட்டு காலேஜ் *
*போலாம்ன்னு நெனச்சா நீ என்னம்மா இப்படி பண்ற?"*

*"சரிசரி கத்தாத. உங்கப்பா அதுக்கு வேற எதையாவது *
*சொல்லப்போறாரு" என்று எழுந்து*
*அன்றைய வேலைகளை முடித்து*
*படுத்தவளுக்கு உடம்பு ஏதேதோ*
*செய்தது.*

*மகனிடம் சொன்னாள், *
*அவனுக்கு நேரம் இல்லை என்றவன், தந்தையிடம் *
*டாக்டரிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள் என்று கொஞ்சம் *
*அக்கறையோடு **சொல்லிவிட்டு சென்றான்.*

*மாலை எப்போது வரும் என்று*
*காத்திருந்தாள், மீண்டும் தலைசுற்ற*
*படுத்தவள்தான் லேசாக நினைவுவர, கண்விழித்து பார்த்தாள்.*
*அது மருத்துவமனை, *

*பக்கத்தில் யாரோ ஒருடாக்டர் பேசுவது கேட்டது *
*"என்னங்க நாகராஜன் இவ்வளவு கேர்லஸ்ஸா இருந்திருக்கீங்க? *
*அவங்க என்ன*
*மனுஷியா இல்ல மிஷினா?*
*அவங்களுக்கு இப்போ எடுத்த*
*டெஸ்ட்ல சுகர், பிபி, கொலஸ்டிரால் எல்லாம் இருக்கு, *
*அப்புறம் யூட்ரஸ்ல ப்ராப்ளம், தைராய்டு அதிகமா இருக்கு, *
*ரத்தம் கம்மியா, ஊட்டச்சத்து குறைபாடா இருக்கு.*

*அவங்க உங்ககிட்ட எதுவுமே*
*சொல்லையா? இல்ல நீங்க*
*கவனிக்கலையா? நீங்க எல்லாம்*
*அவங்களப் பத்தி கவலையே படாம*
*உங்க உடம்ப மட்டும் பத்திரமா,*
*அக்கறையா பாத்துகிட்டு, *
*அவங்கவங்க சுகம் முக்கியம்னு இருந்திருக்கீங்க. *

*ஏங்க வருஷத்துக்கு ஒரு முறையாவது அவங்கள *
*டாக்டர்கிட்ட*
*காட்டவேணாமா? இப்போ அவங்கள*
*நான் எப்படி சரிபண்ணி, எத்தனை நாளைக்கு *
*இங்கேயே கவனிச்சி...!!*
*ஹும்...! ஒண்ணும் புரியலை"! *
*என்று சொல்வதைத் கேட்டுக் கொண்டே, *
*அதற்கெல்லாம் அவசியம் இல்லாமல்*
*"பத்மா" காற்றில் கரைந்தே போனாள்.*

*யாருக்கும் எந்த குற்ற உணர்வு மில்லாமல், இதெல்லாம் ஒரு*
*குடும்பத் "தலைவியின்" கடமைதானே? என்று நினைத்து *
*கொஞ்சம் வருத்தப்பட்டுவிட்டு வேலையை தொடர்ந்தனர். *

*சாப்பிடும் வேளையில் எப்போதாவது அவளின் நினைவு *
*வந்துபோனது எல்லோருக்கும்!*
*இப்போது அவர்கள் வீட்டில் எல்லாம்*
*ஒழுங்காய் நடக்கின்றது. *

*மருமகள் வேறுவழியின்றி சமைக்க, *
*மாமனார், அவள் என்ன செய்தாலும் *
*வாயை மூடிக்கொண்டு சாப்பிட, *
*மகன் சமையலறையில் மனைவிக்கு ஒத்தாசை செய்ய... *
*மகள் அவள் வேலைகளை *
*அவளே செய்துகொள்ள நாட்கள் சுறுசுறுப்பாக நகருகிறது... *

*இதையெல்லாம் கண்ணாடி சட்டத்தின் உள்ளே இருந்து*
*பார்த்த பத்மா என்ற அந்த குடும்பத்தின் "தலைவி" *
*இப்படி, நான் இருக்கும்போது *
*ஏன் இல்லை? என்று யாருக்கும் கேட்காத குரலில் *
*எல்லோரையும் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள் பரிதாபமாக!!*

*எங்கே கேட்கும் அவள் குரல்?*
*யாருக்குக் கேட்கும் அவள் குரல்?*

*குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கு:*
*நம் குடும்பத்தைத் தாங்கும்*
*தலைவியின் தலையில் எல்லா*
*பாரத்தையும் போட்டுவிட்டு*
*நாம் சுகமாக இருக்க விரும்புகிறோம். *

*அவளும் ஒரு சாதாரண மனுஷி தான், *
*அவளுக்கும் ஆசாபாசங்கள்,*
*வேதனை வலிகள் இருக்கும்.*

*புரிந்து கொண்டு நம் ஆரோக்கியம் காக்கும் *
*குடும்பத் தலைவியை **நாம் காப்போம், *
*அதனால் ஆரோக்கியமான நாடாக நம்நாட்டை*
*மாற்றுவோம். *

*ஏனென்றால் ஒரு வீடோ, நாடோ *
*அதற்கு ஆதாரமாக இருப்பது பெண்களே!!*

*- முரளிதரன் ராஜகோபாலன் *


*****************************

*முகநூலில் படித்து*

*உதவி: எம்.கே.வேணுகோபால்*

-- 
You received this message because you are subscribed to the Google Groups 
"Thatha_Patty" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email 
to [email protected].
To view this discussion on the web visit 
https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CABC81Ze-kgLLU%3DXi3kQYvnGX%2Bffi5GzLv5%2BzHdnP0yuJa4JEkw%40mail.gmail.com.

Reply via email to