அங்கதம் நன்று; ஆனால், உண்மையும் அவ்வாறே உளது; ௬௦ களில், திராவிட காட்சிகள் எங்கனம் உல் நுழைந்து, தன்னை வளப்படுத்திக்கொண்டு, மாநிலத்தை சீரழித்தவர்கள், என வினவினால், தமிழ் எதுகை மோனை கொண்டே. இன்றும் பொய்யுரை தமிழிலேயே அடுக்கு மொழியில், மூர்க்க பாஷையிலே நடத்தப்படுகிறது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. பிரெஞ்சு ரஷ்ய புரட்சி என்று நடக்குமோ . தமிழை வைத்து பிழிழிக்கும் கும்பல் என்றும் உண்டு; தமிழ் அன்னையல்லவா; மன்னித்து விட்டு இருப்பாள்; ஆனால், மக்களும்? The satire is good; but the truth is also the same. If you ask how the Dravidian parties infiltrated in the 1960s, enriched themselves, and ruined the state, the answer is through Tamil rhetoric and alliteration. It is an undeniable truth that even today, lies are propagated in Tamil, using flowery language and aggressive rhetoric. When will a French or Russian-style revolution happen? There will always be a group that exploits Tamil; after all, Tamil is our mother; she will forgive and forget; but what about the people? KR IRS 271225
---------- Forwarded message --------- From: Chittanandam V R <[email protected]> Date: Sat, 27 Dec 2025 at 04:34 Subject: Fwd: Literature To: ஒரு முகநூல் பதிவு. இதைப் படித்துவிட்டு கலங்கிட வேண்டாம். இதனை ஒருவிதமான அங்கதம் (Satire) என்றே கொள்ளலாம். படிப்பதற்கு சுவையாக உள்ளது. நகைச்சுவையை மட்டுமாவது ரசிக்கலாம். *இலக்கியம்: மிகப் பழமையான மோசடித் தொழில்!* மனித குல வரலாற்றில் வழிப்பறி என்பது கத்தி முனையில் அல்லது துப்பாக்கி முனையில் மட்டுமே நடப்பதில்லை. மிக நேர்த்தியாக, எதுகை மோனை முனையில் நடப்பதற்குப் பெயர்தான் "இலக்கியம்". உண்மையைச் சொல்லப்போனால் உலகின் மிகப் பழமையான, சட்டரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே மோசடித் தொழில் இதுவாகத்தான் இருக்க முடியும். சங்க காலம் முதல் இன்றைய இன்ஸ்டாகிராம் யுகம் வரை, "கடினமான வேலை எதையும் செய்யாமல் வாழ்வது எப்படி?" என்ற கலையை நம் முன்னோர்கள் எப்படித் தலைமுறை தலைமுறையாகக் கைமாற்றி வந்திருக்கிறார்கள் என்பதை உற்று நோக்கினால், அது ஒரு சுவாரஸ்யமான பொருளாதாரப் பாடமாக விரிவதைக் காணலாம். தமிழின் பொற்காலம் என்று வர்ணிக்கப்படும் சங்க காலத்தை, நாம் "இலக்கியத் தரகர்களின் பொற்காலம்" என்று அழைப்பதே பொருத்தமானது. அக்காலப் புலவர்கள் செய்த வேலை, இன்றைய நவீன PR நிறுவனங்களுக்கே சவால் விடக்கூடியது. ஒரு குறுநில மன்னனிடம் சென்று, அவனது நான்கு அடி உயரத்தை "விண் முட்டும் தோள்" என்றும், அவனது சாதாரணப் பார்வையை "சூரியனை எரிக்கும் தீ" என்றும் அப்பட்டமாகப் பொய் சொல்வது, பதிலுக்குப் பொற்காசுகளையும் யானைகளையும் பரிசாகப் பெற்றுக்கொள்வது இதுதான் அன்றைய அடிப்படை வணிக மாடல். இதை அவர்கள் "பாடாண் திணை" என்று கௌரவமாகப் பெயர் சூட்டிக்கொண்டார்கள். மன்னர்களுக்கும் தெரியும், தான் காலையில் பல் துலக்கவே சோம்பேறித்தனம் படுபவன் என்று. ஆனாலும் அந்தப் பொய்யை ரசித்து, கவிஞனுக்கு வாரி வழங்கினார்கள். இந்தக் கொள்ளை இத்துடன் நிற்கவில்லை. "ஆற்றுப்படை" என்ற பெயரில் உலகின் முதல் ‘மல்டி லெவல் மார்க்கெட்டிங்’ திட்டத்தையும் அவர்களே அறிமுகப்படுத்தினார்கள். பரிசு பெற்ற ஒரு புலவன், வறுமையில் இருக்கும் மற்றொரு புலவனிடம் சென்று, "அந்த மன்னனிடம் போ, நன்றாகப் புகழ்ந்து பாடினால் கல்லா கட்டலாம்" என்று ஆள் பிடித்து விடுவதுதான் அந்தத் திட்டம். மன்னர்கள் இந்தப் புகழ்ச்சிப் போதையில் சலித்துப்போனபோதோ அல்லது கஜானா காலியானபோதோ, புலவர்கள் மிக லாவகமாகத் தங்கள் வியாபார உத்தியை மாற்றிக்கொண்டார்கள். அதுதான் சங்கம் மருவிய காலம் அல்லது ‘அற இலக்கியக் காலம்’. மக்களிடம் காசு பறிக்கச் சிறந்த வழி, அவர்களைக் குற்றவுணர்ச்சிக்கு ஆளாக்குவது என்பதை அவர்கள் கண்டுகொண்டார்கள். "நீ சிரிக்கிறாயா? தவறு! இன்பம் நிலையாதது, செல்வம் நிலையாதது, இளமை நிலையாதது" என்று பாடிப் பாடியே மக்களைக் கடுமையான மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்கினார்கள். திருக்குறள் முதல் நாலடியார் வரை அனைத்தும், "நீ சந்தோஷமாக இருக்கிறாய் என்றால், நீ ஏதோ பாவம் செய்கிறாய்" என்று நம்ப வைக்கும் உளவியல் தந்திரம். மக்கள் தங்கள் நிம்மதியை இழந்து, இந்தப் புலவர்களை ‘ஞானிகள்’ என்று நம்பிச் சோறு போட்டார்கள். இது ஒருவகையான ‘தார்மீக மிரட்டல் பணம்’. பின்னர் பல்லவர் காலத்தில் இன்னொரு பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்தது. மன்னர்கள் சாகிறவர்கள், ஆட்சிகள் மாறும். ஆனால் ‘கடவுள்’ என்றென்றும் இருப்பார். எனவே, வாடிக்கையாளரை மாற்றினார்கள். கடவுளை ஒரு ‘நிரந்தர வாடிக்கையாளராக’ மாற்றிக்கொண்டு, "என் பாட்டைப் பாடினால் கடவுள் உன்னைக் கவனிப்பார்" என்று பக்தர்களுக்கு ஆசை காட்டி, இடையில் கமிஷன் வாங்கும் வேலையைச் செவ்வனே செய்தார்கள். கோயில்களில் இலவசச் சாப்பாடு, ராஜ மரியாதை என வரலாற்றிலேயே மிகக் குறைந்த முதலீட்டில் (வெறும் பக்தி பரவசம்) அதிக லாபம் ஈட்டிய ‘தெய்வீகத் தரகுக்’ காலம் இதுதான். சோழர் காலம் வந்ததும், சோறு போடும் மன்னர்களுக்குப் பொழுது போகவில்லை. அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டது நீண்ட நேரப் பொழுதுபோக்கு. எனவே, பத்துப் பக்கங்களில் சொல்ல வேண்டிய கதையை, பத்தாயிரம் பாடல்களுக்கு இழுத்து அடிப்பது என்ற புதிய உத்தி பிறந்தது. அதுதான் காப்பியக் காலம். நவீன மெகா சீரியல்களின் முன்னோடி. கதை முடியும் வரைதான் மன்னன் கஜானாவைத் திறப்பான். ஆகவே, ராமன் காட்டுக்குப் போவதையும் வருவதையும் வைத்து எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு ஜவ்வாக இழுக்க முடியுமோ அவ்வளவு இழுத்து, வாழ்நாள் முழுவதும் இலவசமாகச் சாப்பிடும் ‘வாழ்நாள் காப்பீட்டுத் திட்டத்தை’ கவிஞர்கள் வெற்றிகரமாக அமல்படுத்தினார்கள். பின்னர் வந்த நாயக்கர் காலத்தில், மன்னர்கள் பலவீனமானார்கள். புலவர்கள் இன்னும் தரம் இறங்கினார்கள். போருக்குப் போகத் திராணியற்ற ஜமீன்தார்களைக் குறிவைத்து ‘உலா’ மற்றும் ‘பரணி’ இலக்கியங்கள் படைக்கப்பட்டன. "மன்னரே, நீங்கள் வீதியில் வரும்போது ஏழு பருவத்துப் பெண்களும் உங்கள் அழகில் மயங்கி ஆடை நெகிழ்ந்தார்கள்" என்று இல்லாத ஒன்றைச் சொல்லி, ஜமீன்தாரின் பாலியல் வக்கிரத்தை இலக்கியமாக்கிப் பணம் பறித்தார்கள். இது ஒருவகையான ‘ஈகோ மசாஜ்’ மற்றும் மென்மையான ஆபாசக் காலம். இதற்கு நடுவே, ‘உரையாசிரியர்கள்’ என்றொரு கூட்டம் கிளம்பியது. இவர்கள் கவிதை எழுத மாட்டார்கள். ஆனால் எழுதிய கவிதைக்கு அர்த்தம் சொல்கிறேன் என்று கிளம்பி, நேராக இருக்கும் ஒரு விஷயத்தை வளைத்து, நெளித்து, வாசகனுக்குப் புரியாதபடி செய்து, "பார்த்தாயா என் அறிவை?" என்று மிரட்டிப் பணம் சம்பாதித்த இடைக்கால அறிவுஜீவி ரவுடிகள் இவர்கள். ஐரோப்பியர் வருகைக்குப் பின் நவீன காலம் தொடங்கியவுடன், பழைய பாணி துதிபாடல்கள் எடுபடாது என்பதை உணர்ந்த இலக்கியவாதிகள், கொள்ளையின் வடிவத்தை "அறிவுஜீவித்தனம்" என்ற போர்வையில் மாற்றினார்கள். முதலில் பாரதி காலத்தில், கோபத்தை விற்பனைப் பொருளாக்கினார்கள். மீசையை முறுக்கிக்கொண்டு, சமூகத்தைப் பார்த்துச் சத்தமாகத் திட்டினால், சமூகம் கைதட்டும் என்று கண்டுபிடித்தார்கள். "ரௌத்திரம் பழகு" என்று சொல்வதே ஒரு தொழிலானது. அடுத்து வந்த மணிக்கொடி காலம், "கலை கலைக்காகவே" என்று சொல்லி, யாருக்கும் புரியாத சிறுகதைகளை எழுதி, தங்களுக்குத் தாங்களே விருது கொடுத்துக்கொண்ட ஒரு ‘எலைட் கிளப்’. வாசகன் என்பவன் தங்களை விடத் தாழ்ந்தவன் என்ற அகங்காரமே இவர்களின் மூலதனம். அதன் பின் வந்த வானம்பாடி காலம். மார்க்சியம் என்ற போர்வையில் மேடையில் ஏறி யார் அதிகச் சத்தமாகத் தொண்டை கிழியக் கத்துகிறார்களோ அவரே கவிஞர் என்று நிறுவியது. சத்தத்தினால் வரும் தலைவலியை ‘புரட்சி’ என்று விற்ற காலம் அது. இவை எல்லாவற்றிற்கும் சிகரம் வைத்தாற்போல் வந்தது நவீன மற்றும் பின்நவீனத்துவக் காலம். "புரிந்து கொள்ள முடியாததை எழுதுவது" என்ற புதிய இலக்கணம் உருவானது. வாசகனுக்குப் புரியாமல் எழுதுவதே ஒரு விற்பனை உத்தி. காற்றில்லாத பலூனை, "இது கண்ணுக்குத் தெரியாத காற்று நிரப்பப்பட்ட கலை வடிவம்" என்று சொல்லி விற்பதைப் போன்றது இது. இன்றைய டிஜிட்டல் யுகத்தில் இந்தக் கொள்ளை இன்னும் ஹைடெக் ஆகிவிட்டது. "புத்தக வெளியீட்டு விழா" என்ற பெயரில் நடக்கும் சடங்கு ஒரு கூட்டுச் சதி. உங்களை ஒரு மண்டபத்திற்கு அழைத்து, இலவசமாக ஒரு குளிர்ந்த மசால் வடையையும் தேநீரையும் கொடுத்துவிட்டு, அந்த நன்றியுணர்விலேயே உங்களைச் சிறைபிடிப்பார்கள். மேடையில் ஐந்தாறு பேர் அமர்ந்து, அந்தப் புத்தகத்தை "தமிழின் தஸ்தயேவ்ஸ்கி" என்று புகழ்வார்கள். விழா முடிந்ததும் வெளியே செல்ல வேண்டுமென்றால், நீங்கள் 500 ரூபாய் மதிப்புள்ள அந்தப் புத்தகத்தை வாங்கியே ஆக வேண்டும். அதில் 50 ரூபாய்க்கான காகிதமும், 450 ரூபாய்க்கான எழுத்தாளரின் ஈகோவும் இருக்கும். இணைய உலகிலோ, "ஃபேஸ்புக் கவிஞர்கள்" நான்கு வரிகளைத் தட்டிவிட்டு, எத்தனை ‘லைக்குகள்’ விழுகிறது என்று எண்ணுவதையே போதையாகக் கொண்டுள்ளனர். இன்னும் சிலர் "முன்பதிவுச் சலுகை" என்ற பெயரில், எழுதப்படாத நாவலுக்கே பணம் வசூலிப்பார்கள். "நான் ஒரு நாவல் எழுதப்போகிறேன், இப்போதே ஜி-பே செய்யுங்கள்" என்று க்யூஆர் கோட் போடுவார்கள். இது காற்றில் கோட்டை கட்டுவது கூட அல்ல. காற்றில் கோட்டை கட்டப் போவதாகச் சொல்லி, அதற்குக் குத்தகை வசூலிப்பது. ஆக, சங்க காலத்தில் புலவன் யானையைப் பெற்றுக்கொண்டு போனான். நவீன எழுத்தாளர் ஜி-பே மூலம் பணத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறார். கருவிகள் மாறியிருக்கின்றன. நாணயம் மாறியிருக்கிறது. ஆனால் "உழைக்காமல், சொற்களை விற்று, மற்றவர் பணத்தில் சொகுசாக வாழ்வது எப்படி?" என்ற அந்த அடிப்படை வணிகத் திட்டம் மட்டும் 2000 வருடங்களாகத் தோல்வியே இல்லாமல் வெற்றிகரமாக இயங்கி வருகிறது. வெற்றிகரமாக இயங்கும் திட்டத்தில் நானும் ஏன் பங்கேற்கக் கூடாது? அனுப்பி உதவியவர் ஆர்.பார்த்தசாரதி ********************************************************* சித்தானந்தம் -- You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Thatha_Patty" group. To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to [email protected]. To view this discussion visit https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CAL5XZoqYwWn1OGO%2BgfaLqGW_L0Yj%3DMZny0SAWMcgeBQJwdVtzg%40mail.gmail.com.
