Lalaki nu geus ngalaman kawin, tangtu ngalaman seserahan, dijajapkeun ku kulawarga ka imah pimitohaeun. Seserahan biasana barang-bawa, ti mimiti alat kecantikan tepi ka simbut jeung sapatu pipamajikaneun. Babawaan dikotakan bari dihias dialus-alus. Pas dina poe seserahan eta babawaan teh biasa ditaranggeuy ku para mojang (lamun kurang mah bisa oge ku nini-nini) ngabring ka imah pimitohaeun. Jaman baheula di lembur-lembur babawaanana jauh leuwih kumplit, ranjang, beas tepi ka ....embe dituntun. Tangtu jaman ayeuna mah geus hese neangan seserahan anu kumplit kitu, sabab teu praktis, komo kudu nuntun embe sagala mah.
Poe minggu kamari kuring jeung pamajikan ngilu nganteurkeun seserahan anak lalaki kapiemang pamajikan, lumayan jauh 170 km ti Bandung. Kapiemang teh geus ngantunkeun, tinggal istrina, nu ngahaja datang ka imah, ngondang, hayang aya wawakil ti bapana budak, cenah, Ari indit seserahanana mah teu ti Bandung, tapi ti tempat budak eta nganjrek di imah Uana ti pihak indung. Kabeneran imah panganten awewe deukeut jeung tempat nganjrekna, jadi indit seserahan teh cukup ku leumpang. Ti subuh keneh kuring geus indit ti Bandung, Si Cikal sina nyupir, kuring mah geus teu pati wani nyupir ari jauh mah. Jam 10 isuk-isuk, tepi ka tempat panganten lalaki nganjrek. Kasampak geus rame nu rek jajap, papada baris di gang hareupeun imah. Kotak-kotak babawaan geus rek ditaranggeuy ku para mojang nu geus darandan. Rupa-tupa babawaanna teh, saperti ilaharna: Aya sapatu, aya alat kecantikan, sepre, simbut. Barisan dibereskeun, kuring jeung pamajikan nangtung we ditukangeun barisan nu mawa babawaan. Tapi babawaanna loba pisan, kotak-kotak babawaan masih kalaluar ti imah, akhirna pamajikan kuring oge kabagean kotak, eusina sigana mah dodol nu dihias. Nengetan kotak nu ditanggeus kunu sejen, geuning, aya oge nu eusina siga dodol, ngan warnana bodas. Aya oge kueh lalaukan laleutik. Keur barisan diatur-atur, aya nu ngagorowok: "Buaya mana? ....buaya mana?" Hah .....nu kawin babawaanana buaya? Kuring ngaranjug reuwas. Tapi kareuwas kuring sirna, waktu ti jero imah aya nampan eusina roti gede nu bentukna buaya. Panyana teh buaya bener, boro geus reuwas. Teu kungsi lila kaluar ti imah nu mawa beas sakarung, jeung dua boboko gede, nu hiji eusina sabangsa sayuran, aya kol, wortel, kangkung, boboko nu kadua eusina leuwih istimewa, aya daging dua potong gede, sigana mah daging domba, aya lauk asin jambal roti. Pokona mah babawaanana kumplit pisan. Si Cikal, budak kuring ukur olohok, nempokeun, manehna aneheun, maklum budak nu digedekeun di kota, teu nyahoeun kabiasaan seserahan di lembur. Ngan waktu ku kuring disebutkeun ieu teh tradisi seserahan di lembur, manehna protes, sabab ieu tempat teh di Jakarta, teu jauh ti gedong-gedong apartemen mewah di Jakarta Kidul ...... Baktos, WALUYA

