Salah sahiji nu milu robah bareng jeung umur oge kondisi si kuring, eta, mieling hut ri. Keur di lembur, nepi ka sma asana, unggal tanggal tujuh belasan sok milu ngabring rombongan warga kampung ka lapang desa nu ayana di kampung lenggorsari. Di dinya, warga tiap kampung daratang bari mawa kamonesan nu mun di kota gede mah disebut karnaval. Biasana tiap kampung nyarieun kamonesan rupa-rupa. Aya nu heureuy, aya nu make tema perjuangan, cara beca dijieun siga tenk waja ku kertas semen, meriamna ku lodong, jrrd. Nya acara puncakna mah upacara.
Sanggeus upacara, biasana aya kariaan di kampung masing-masing. Nya nu umum mah, panjat pinang tea. Di lembur si kuring mah aya deui, ngobyag. Nyaeta ngala lauk di hiji balong ku tangan kosong. Kolot budak milu ancrub. Biasana warga nu beunghar nu sok ngayakeun acara ngobyag, ngarelakeun balongna diobyag, diala laukna dina acara kariaan juhbelasan. Kusabab kabiasaan, ti sd nepi ka sma, sanajan keur smp sma mah sipatna sukarela datangna, karasana memang jero ninggalkeun tapak dina ingetan jeung asup hate. Meureun da lahir gede di lembur eta, naon bae kariaan jadi bagean diri jeung kahirupan warga. Geus pindah ka bandung, upacara hut ri nu dipiluan bari dines, jaman kakara asup kuliah. Harita mah dina rangkeyan acara panataran P4 pola 100jam tea. Ti dinya mah, geus tara miluan deui upacara atawa kariaan sejena. Kungsi milu balap karung di pangulinan, ngan terusna mah eureun. Tah kamari tujuhbelasan teh keur di pangandaran. Poean balik. Nya nineung jeung waas, sajajalan beus ngaliwatan lapang nu keur pinuh kunu ngalaksanakeun upacara hut ri ka 64. waasna nya baheula kungsi miluan kitu. Ayeuna mah henteu. Merdeka teh bebas. Free tea. Tapi lain hartina gratis, tapi leupas tina hiji masalah nu ngarugikeun. Bebas dina harti nu dasar atawa pundamental. Harita mah nya bebas ti jajahan batur atawa ti kolonialisme. Konstitusi urang geus ngawadahan sagala kabebasan dasar. Ngan teu rinci teuing. Cara bebas ti rasa sieun. Aya bebas pikeun neangan napkah-nu hartina upaya pikeun bebas ti kamiskinan jeung kalaparan, bebas berkumpul dan berserikat, bebas ngajalankeun ajaran agama, jrrd. Rahayat nu miskin oge barudak yatim piatu sacara konstitusi mah kudu bebas oge ti kasusah sabab di urus nagara. Dina emprona mah, masih loba kakurangan, masih loba nu sangsara, can nepi ka cita-cita. Merdeka teh bebas pikeun nangtukeun nasib sorangan, salaku warga negara, oge salaku bangsa. Nu teu mampu ngamajukeun karep boh dina widang kasejahteraan boh dina atikan (nu dua eta aya dina pembukaan uud 45), sacara konstitusi mah, nagara nu ngurus. Kamari balik ti pangandaran dahar beurang di man jabal 2 puseur, di desa gunungcupu tea bari nyimpang ngalongok kolot. Man jabal jadi panitia kariaan kampung, diantarana nyadiakeun balong pikeun ngobyag, oge acara nyukang, siga panjat pinang ngan horisontal: meuntas dina awi gombong, di tungtungna ngagarantung hadiah. Awina ngan ukur ditalian, jadi mun ditincak langsung goyang, nu teu bisa mah, tangtu langsung tigejebur ka balong. Acara kariaan di lembur mah, naon bae, sok jadi acara seuri nyakakak full.

