VAART-bericht van: "traveler" <[email protected]>

Hier een aantal aandachtspunten waar men logisch over na zou (moeten) kunnen
denken

 Wie roept er hier het hardst om gered te worden?

 Wie rent hier het hardst om de redding geregeld te krijgen?

 Wie beweren, dat het zo belangrijk is dat de mening gepeild word?

 Waarom is dat zo belangrijk?

 Waarom is die peiling dan zo weinig professioneel opgezet.
    a. Waarom is daar dan niet meer ruimte voor gemaakt.
    b. Waarom geen lijsten gemaakt met duidelijke vraagstellingen, die
iedereen kon invullen  
        zonder anonimiteit met als transparante uitslag, wat men werkelijk
vind en wil en    
        pertinent niet wil. 
    c. Hoe belangrijk was het voor wie, dat de schipper zo weinig tijd
kreeg, terwijl ze van 
        heinde en verre voor slechts 2 uur kwamen reizen om deze zo
vreselijke belangrijke 
        vergadering bij te wonen. 
    
 Welke partijen zijn hier nu echt bij gebaat.
 Is het hun werkelijk te doen om een particuliere schipper te redden, in dit
geval vele 
    schippers

- Of zijn er andere partijen, die grotere belangen hebben, die wij nog niet
overzien. 
-Wat is er hier opeens verandert, dat men de schipper (deze branche) ineens
zo hoog in  
  het vaandel heeft zitten, dat er een reddingsplan voor ze moet komen.
- Is dat echt bedoeld voor die schipper?, die branche?.
-  Welke schellen worden er ons voor de ogen gedraaid, die we op dit moment
niet zien 
  doordat we verblind worden door eigen tranen. 

Zijn we een belangrijke schakel in de Nederlandse economie, die helaas door
teveel “kleine”
spelers op de markt worden bevolkt en zich daarom als branche zelf maar
moeten gaan redden, waar iedereen eigenlijk weliswaar op “vrijwillige” basis
aan mee zou moeten doen.

       Excuus op zijn plaats aan diegenen, die zich de laatste tijd uit de
naad hebben 
       gewerkt voor het enige oprechte doel de schipper te redden.
       Echter teleurstellende levenservaringen maken je achterdochtig maar
houden je ook      
       scherp.     

 Zou de mogelijkheid er in kunnen zitten, dat we in nood zittende, niet meer
zien wie onze   
 helper in nood is, graag iedere helpende hand willen grijpen van iedere
redder in nood,  
 ongeacht de werkelijke of uitgestelde consequenties. Blind omdat alles
beter is dan deze    
 ellende.
 Een kat in nood maakt rare sprongen. 

In deze maatschappij is het tot nu toe altijd zo geweest dat er alleen maar
reddingsacties op touw werden gezet als de groten ( lees multinationals)
Banken, Verzekerings concerns etc. of andere vooraanstaande machthebbers in
de problemen kwamen. 
Niet hun duizenden werknemers of wel de kleine man of de “kleine”
zelfstandige.

 Wie laat hier niet het achterste van zijn tong zien.

      Is iemand, die met een beetje eigen geld een onderneming is kunnen
gaan runnen van een  
      paar miljoen, met boven op de woning nog een paar dure auto’s in
dezelfde hypotheek   
      meegenomen, om over een pied a terre nog maar even niet te spreken, is
die nog wel   
      ondernemer te noemen.
      Hoort een ondernemer niet zijn kansen en zijn risico’s te berekenen.
      Eventueel bijgestaan door de op dit gebied zo ervaren banken.
 
      Welke opdracht hebben de banken op het moment gekregen.
       Waarom willen banken zich overal tegen indekken 
       Ze willen je levensverzekeringen (pensioen voor je oude dag) als
onderpand, je huis je    
       schip, je spaarcentjes voor het geval als het mis mocht gaan.  
      Van de Staat de Staatsgarantie die ze nog krijgen ook.
       Hoe is het mogelijk dat een bank als ondernemer zoveel privileges
heeft en nergens op  
       afgerekend kan worden zelfs niet op grove fouten. 
       Welk risico loopt die eigenlijk
       Hebben ze niet een te belangrijke rol gehad in de motivatie tot het
aanschaffen van  
       Nieuwbouw.
      
      Mag je van je mede collega’s, die in hun leven behoudender en
spaarzaam zijn geweest en     
      stapje voor stapje hebben gezet om tot het resultaat van een 135m te
komen of de mensen    
      die voor veiliger ondernemen hebben gekozen en kleiner zijn gebleven,
zomaar   
      verwachten dat ze jouw moeten gaan helpen. 

     Waar ontleen je je rechten aan, als je voor het snelle grote geld gaat
en misgegokt hebt.
 
     Wie zijn die mensen, die zo in nood verkeren, horen we die wel echt of
horen we alleen 
      maar de stemmingmakers.

      Willen deze mensen überhaupt wel op de voorgestelde transparante
lijsten komen te staan
       
       
      Waarom zijn de tarieven zo laag.
       Waarom blijven de productprijzen gelijk 
       Niets word goedkoper 
       Waar blijft dat geld
       Waarom lachen bevrachters en zeggen ze: we wisten niet dat schepen
voor zo weinig  
       konden varen.
       Waarom wordt DAT niet aangepakt, dat zou al de helft schelen i.p.v
dat ze lachend   
       toekijken, terwijl ze de schipper uitknijpen en dat alles onder het
mom van de ontvanger  
       wil niet meer betalen en het is crisis. 

      Het is crisis dat weten we allemaal wereldwijd, maar dat is geen reden
om daar alles maar  
      op af te schuiven.
 
Worden wij de eerste sociale branche van ondernemers waarin iedereen,
iedereen in bar slechte tijden gaat helpen.

Is de ondernemerskoorts in de binnenvaart ineens omgeslagen in niet te
stuiten dodelijke koorts waar iedereen nu ineens de prijs voor moet
neerleggen.

In hoeverre is het eerlijk tegenover onze collega’s die de ondernemerskoorts
niet hebben gehad ze nu mede voor deze koorts te laten opdraaien.

Is er nagedacht over onze collega’s in de buurlanden.
Mogen die doorvaren of worden die dan gezien als oneerlijke concurrenten
Of worden die gezien als zijnde dat ze er met onze vrachten van door gaan.

Helpen we hun ook als ze in de problemen komen
Of is het dan ieder land moet zijn eigen problemen maar oplossen.
Het zo geheten Europa een

Wat betekent verantwoordelijk zijn voor je eigen keuzes en daden eigenlijk
tegenwoordig nog

Degenen die nu nog redelijk doorvaren ondanks de crisis omdat ze in een
totaal ander segment zitten worden die ook geholpen als er voor hun beroerde
tijden aanbreken of wordt er dan gezegd dan had je maar andere keuzes moeten
maken.
 
Is het niet zo, dat als het slecht gaat in de sector en er weinig of geen
werk is, waar slecht in verdiend word, dat er dan ook geen anderen zijn, die
daar in willen en kunnen springen.
Zelfs de banken niet, want ook die kunnen geen personeel betalen op een
schip wat geen werk heeft en niets verdient omdat het werkaanbod te gering
is. 
Is het wel reëel om angst te hebben voor concurrentie dat deze schepen door
faillissement toch weer op de markt komen. Wie wil er nu instappen in een
sector waar niet in verdient kan worden. Een beetje ondernemer kijkt wel
uit.

Paniek is de slechtste Raadgever 
Laat een ieder voor zich nog eens rustig alles op een rij zetten, voordat we
elkaar afmaken, in de problemen brengen, ofwel een onleefbaar geheel creëren
waarin haat en nijd de boventoon gaan voeren.

In een wereld zonder respect voor elkaar komen we nergens.

Ook dit relaas is geen oplossing hooguit een hulpmiddel tot nuchterheid

Sterkte Suz.




* Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L


Antwoord per e-mail aan