VAART-bericht van: "anton van megen" <[email protected]>
> VAART-bericht van: Harm Bathoorn <[email protected]> > Wij, De binnenschippers zijn best wel slim genoeg onze eigen boontjes te > doppen. Daar hebben we geen gasolie verkopers, > ....En ik ben het toch, best wel een beetje zat dat buitenstaanders ons > steeds weer de les komen lezen. > Harm ik heb patent tot Basel, ben opgegroeid op friese maat met lamme arm en kom van vaders en moeders kant uit schippersfamilie. Omdat ik mijn kinderen niet op internaat wilde ben ik in de bunkering terecht gekomen. En dan ben ik buitenstaander ? Ik ben wel een buitenbeetje want ik ga niet mijn eigen ondergang zitten afwachten door op een forum commentaar te leveren op alles wat ondernomen word. Onderstaand een persoonlijke brief over hoe de gang van zaken is gegaan en hoe we verder gaan. Kortweg gezegd staat het Rent-a-Ship plan in de koelkast. Alles ligt klaar om direct op te starten echter hebben we meer deelnemers nodig of eigen werk. Persoonlijke brief voor leden van rent-a-Ship Samen met 99 andere binnenvaartondernemers was u één van de ondernemers die op 1 november 2010 via het Rent-a-Ship plan getracht heeft een nieuw logistiek concept op de markt te brengen. We kunnen stellen dat de bevrachtingsmarkt geen nieuw concept gedoogd, buiten enkele bevrachters die wel met ons zaken doen. Bij de overweging om het Rent-a-Ship concept te introduceren zat de gedachte dat als men geen gebruik van de door ons geboden services gebruik maakt, de vrije markt dusdanig hoog zou worden dat wij vanzelf met onze tarieven en de aangeboden service goedkoper zouden zijn. Een lid van ons berekende met een bekende bevrachter dat een ritje op en af naar de Moezel met een huurschip op 9 november de bevrachter 2 euro extra per ton opleverde naast de beroemde 5%. En dat men dus vanuit zakelijke optiek gezien dan beter met ons zaken kan doen. Daartoe hadden we een buffer nodig om die tijd te overbruggen. Dat die overbruggingstijd een moeilijke zou worden was duidelijk; hogere tarieven op de vrije markt en toch niet meedoen op de vrije markt vergt de uiterste zelfbeheersing van de zelfstandig ondernemer. Daartegenover staat een langdurige verandering van de manier van bevrachten, waarbij een groot deel van de risicos verschoven worden naar partijen die op die risicos invloed kunnen hebben. Om die tijd te overbruggen moesten er volgens ons businessplan 50 % van de aangeslotenen in de eerste maand varen. Na 14 dagen was slecht hooguit 25% aan het varen. Dat betekend dat de overige 14 dagen er 75 % aan het varen moest om een gemiddelde van 50% te halen. Het was een overweging waar ik slapeloze nachten van heb gehad. Was het mijn eigen kapitaal dan was de beslissing makkelijker, zie mijn investering in het Rent-a-Ship. Echter voor anderen zo een beslissing nemen is niet eenvoudig. Vandaar dat ik veel overliet aan de zaal en de input daarvan. Helaas kwamen er ook niet meer contracten bij van de intentieverklaring tekenaars. In diverse media werd door bevrachters verteld, dat zij absoluut niet met ons wilde samenwerken. Toch konden zij er blijkbaar niet omheen om van 25 van onze schepen gebruik te maken. Alle andere schepen in de vrije markt hadden dus werk. Waren er nu nog 50 schepen bij de coöperatie gekomen, zoals verwacht gezien het aantal intentieverklaringhouders [209] hadden zij ook die 50 schepen nodig gehad. In dat geval waren er 75 die stil lagen en 75 die aan het varen waren. Bij een situatie van 50% varen en 50% stil hadden we het gered. Zo dicht waren we bij de oplossing. Zeker gezien het feit dat de 60 schepen die maandag de markt opgingen al binnen twee dagen bevracht waren geeft dit aan dat men logistiek aan het klemlopen was. Er waren in die 14 dagen bijna geen duwbakken te krijgen, zelfs in Amsterdam niet. Alles werd in het werk gesteld om te voorkomen schepen van Rent-a-Ship in te moeten zetten. Ook was men bereid hoge tarieven op de vrije markt te betalen. Dat resulteerde in een netto vrachtverhoging van wel 100%. Even voorrekenen Thionville deed voor 1 november 5,75 waarvan directe kosten, gasolie havengeld, 2,50. Dus bruto winst is 3,25. Er werd na 1 november zelf 9.00 betaald met dezelfde directe kosten van 2,50 betekend dit een verdubbeling van de bruto winst! De verdienste van 2 gemiddelde reizen in 2010 gedaan in maar 1 reis ! Dit alles om niet met Rent-a-Ship samen te hoeven werken. We kunnen stellen dat de overige vaart heel gelukkig is geweest met ons initiatief. Even voor de duidelijkheid: dit is dus niet het scenario wat wij voor ogen hadden. Wij, de directie en bestuur, wilden de leden aan het varen voor die 7.00 naar Thionville maar dan wel op langdurige basis. En niet zoals men nu ziet weer terug bij af en er word weer voor 6.00 naar Thionville gevaren. Wat hebben we allemaal kunnen leren van de afgelopen periode ? Bijvoorbeeld dat het beeld van de overcapaciteit veel genuanceerder ligt dan tot nu toe voorgesteld. Geen honderden schepen die tegen de kant moeten. Sterker met laag water is elk schip nodig. Met hoog water zal de overcapaciteit in de 50-100 schepen zitten en dan voornamelijk in de grote tonnages. Dat samenwerking loont want de hele markt is er beter van geworden. Helaas voor ons dus ook de schepen die niet meededen. Je zou haast willen dat men verplicht lid moet worden van een coöperatie om zo het werk en dus ook de reservecapaciteit te verdelen. Maar ja dat zal de NMa wel niet goedvinden. Alle schepen van Rent-a-Ship varen weer. Vaak bij de bevrachter waar ze voor de start ook voeren. Die heeft schepen nodig want dat is zijn vak ladingruimte aanbieden. Dus de spierballentaal dat men niet terug hoeft te komen ligt ook een stuk genuanceerder. De doorstart die we gaan maken is het binnenhalen van werk. Dat willen we door als strategische partner te fungeren in een programma waarmee men probeert de CO2 uitstoot verder terug te dringen. Daartoe benaderen wij grote verladers. En gaan we participeren we in een CO2 besparingsprogramma. Veel CO2 besparing is te halen uit betere communicatie en bevrachting waarbij de leegvaart word teruggedrongen. Evalueren van wat er gebeurt is. In mijn optiek hebben wij, die meededen, en zij die niet meededen kunnen zien dat met iets meer draagvlak het beoogde resultaat wel gehaald was. Dan is het besluit om het plan in de ijskast te zetten zo gek nog niet. Het kost weinig om het kantoor in stand te houden. Nu werken we aan het aantrekken van lading dat kan voor succes zorgen. Maar het is niet ondenkbaar dat de binnenvaart in het kader van voortschrijdend inzicht tot de conclusie komt dat samenwerken in coöperaties de beste oplossing is. Ik geef de moed niet op, met een grote groep hebben we drie keer dit jaar laten zien dat er meer betaald KAN worden. Alleen moet dat nog aankomen bij de rest van de binnenvaart en de groep groter worden. Tijd is aan onze kant. Met vriendelijke groet Anton van Megen * Voorkom blokkering; laat bij reacties alles weg wat niet van jezelf is * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
