apakah di belanda juga sama sering menggunakan saduran dari bahsa indonesia seperti bohay,semlohay,aduhai..????
wassalam Setiadji N.A ________________________________ From: Ibnu Adam Aviciena <[email protected]> To: [email protected] Sent: Mon, May 31, 2010 11:21:24 AM Subject: Re: [WongBanten] berita multatuli di koran belanda kita juga biasa menggunakan bahasa belanda atau bahasa indonesia yang biasa dipake di belanda. misal: koprah, kerbau, pisang, hordeng, kamar, kantor, masinis, flek, bambu, slot, tafel, bufet, lap, leterlek, dosen, dll. :-) Salam hangat, Ibnu Adam Aviciena Serang, Banten --- Pada Sab, 29/5/10, Setiadji N Achmad <setiadji.achmad@ yahoo.com> menulis: >Dari: Setiadji N Achmad <setiadji.achmad@ yahoo.com> >Judul: Re: [WongBanten] berita multatuli di koran belanda >Kepada: wongban...@yahoogro ups.com >Tanggal: Sabtu, 29 Mei, 2010, 12:17 AM > > > >terasa di walanda....euuy > > wassalam >Setiadji N > > > > > > > ________________________________ From: Ibnu Adam Aviciena <ibnuaviciena@ yahoo.com> >To: wongban...@yahoogro ups.com >Sent: Wed, May 26, 2010 3:09:45 PM >Subject: Re: [WongBanten] berita multatuli di koran belanda > > >Ik ben zeker dat U begrijpt. > >Salam hangat, > >Ibnu Adam Aviciena >Serang, Banten > >--- Pada Jum, 21/5/10, Boni Triyana <boni_triyana@ yahoo.com> menulis: > > >>Dari: Boni Triyana <boni_triyana@ yahoo.com> >>Judul: Re: [WongBanten] berita multatuli di koran belanda >>Kepada: wongban...@yahoogro ups.com >>Tanggal: Jumat, 21 Mei, 2010, 3:23 PM >> >> >> >>Ibnu, >> >>Kunt U dit text vertalen maken? Ik weet het niet.. >> >>Dank U wel.. >> >>--- On Fri, 21/5/10, Ibnu Adam Aviciena <ibnuaviciena@ yahoo.com> wrote: >> >> >>>From: Ibnu Adam Aviciena <ibnuaviciena@ yahoo.com> >>>Subject: [WongBanten] berita multatuli di koran belanda >>>To: "wongbanten" <wongban...@yahoogro ups.com>, rumahdu...@yahoogro ups.com, >>>"IAIN Banten" <iainban...@yahoogro ups.com> >>>Date: Friday, 21 May, 2010, 11:06 AM >>> >>> >>> >>>Op zoek naar Max Havelaars halve huis >>>Door Michel Maas op 18 mei '10, 11:08, bijgewerkt 19 mei '10, 22:07 >>>http://www.volkskra nt.nl/buitenland /article1380227. ece/Op_zoek_ naar_Max_ >>>Havelaars_ halve_huis >>> >>>Het huis van Eduard Douwes Dekker (Multatuli) in Rangkasbitung, de hoofdstad >>>van Lebak. De achtermuur van het huis is onlangs gesloopt. Rechts: een dorp >>>in West-Java. Foto?s Hollandse Hoogte, Reuters >>> >>> >>>Het is 150 jaar geleden dat Multatuli’s Max Havelaar verscheen. Michel Maas >>>zoekt Multatuli in Lebak, waar weinig lijkt veranderd, en komt van een koude >>>kermis thuis. >>>Riza draagt een gifgroene hoofddoek, maar een kleine diamant op haar >>>voortand leidt de aandacht daarvan helemaal af. Ook haar gesteven groene >>>gemeente-uniform valt ineens niet meer op, zodra zij een glinsterende >>>glimlach laat zien. Als zij lacht, staat de gigantische moskee tegenover het >>>stadhuis er ineens een stuk minder intimiderend bij. Lebak is behoorlijk >>>islamitisch, maar haar lach verraadt dat het allemaal zo erg niet is als je >>>denkt. >>> >>> >>>Riza is een helder en doortastend meisje en ook dat valt op. Haar collega’s >>>hangen onderuit in de schaduw van de oude pendopo, de Javaanse versie van de >>>kiosk: een dak op pilaren, waaronder je kunt zitten, praten of muziek maken. >>>De ambtenaren zijn druk doende met het rekken van hun lunchpauze. Het is >>>warm, en veel te doen is er sowieso niet in het kantoor van de bupati, de >>>regent. Dus niemand mist de ambtenaren die hier hangen en nggobrol, zoals >>>kletsen hier liefkozend wordt genoemd. Zelfs dat kletsen gaat langzaam. Als >>>je te snel beweegt, al is het maar je tong, word je niet alleen moe, maar ga >>>je zweten als die buitenlander, die hier verdwaald lijkt te zijn. >>> >>> >>> >>>‘Multatuli... ja... we hebben een straat die zo heet... en een aula... Veel >>>buitenlanders komen hier en vragen naar Multatuli... Ja... Multatuli...’ Als >>>ik vraag of zij weten wie Multatuli is, zijn zij alweer verdiept in de rook >>>die zij zonder te blazen uit hun mond laten waaien. Het waait nauwelijks, >>>dus ook dat gaat niet snel. >>>Hoe weinig is er veranderd, in honderdvijftig jaar. Zelfs de weg naar >>>Rangkasbitung, ‘De Parel van Lebak’, is nog dezelfde als toen. Hij wás zo te >>>zien misschien ooit van asfalt, maar hij is kapotgedenderd door de >>>vrachtwagens van de staalfabrieken, waar de mensen nog altijd net als in >>>Multatuli’s tijd te hard werken voor te weinig geld. >>> >>> >>> >>>Een rit over de keien kan in 2010 nauwelijks anders aanvoelen dan een tocht >>>met paard en wagen of de koets, die Eduard Douwes Dekker bijna twee eeuwen >>>geleden naar dit trage oord vervoerde. Zelfs nu, met de auto, moet je geduld >>>hebben, achteroverleunen en nggobrol om de tijd te doden. Nee, haast moet je >>>niet hebben, als je naar Rangkasbitung komt. >>> >>> >>>Het leven gaat hier in het tempo van de wind die niet waait, en de afstanden >>>zijn zo kort als de benen van de becakrijder die je in zijn fietsbak neemt >>>en je overal heen fietst zonder echt moe te worden. Zo klein is >>>Rangkasbitung. Douwes Dekker moet vanuit zijn huis het hele stadje hebben >>>kunnen overzien. Dit is de plaats waar Douwes Dekker zijn moeilijke tijd als >>>assistent-resident beleefde, en de hoofden van Lebak en Saïdja en Adinda >>>onsterfelijk maakte. >>> >>> >>> >>>Vlotten van lange bamboestammen steken traag de bruine Ciujung-rivier over. >>>Die rivier vormt nog altijd de grens tussen het stadje en een dorpse wereld >>>aan de overkant, een uitgestrekt platteland waar tussen de fabrieken nog >>>altijd dezelfde oude rijstvelden liggen, die worden beploeterd door >>>onverzettelijke waterbuffels, de kerbau, die zo lekker in de modder liggen >>>met dezelfde loomheid als de ambtenaren in de pendopo. >>> >>> >>> >>>Een buffelherder laat drie van die grijze kolossen uit aan de rand van de >>>weg maar hij is geen mooie, heroïsche Saïdja, die Multatuli zo prachtig >>>heeft laten sterven. Hij is vuil, zwart, en gekleed in lompen, en valt dus >>>wat tegen. Ik vraag hem of hij Multatuli kent, maar hij doet of hij een >>>buffel is, en hoort en ziet mij niet. >>> >>> >>> >>>Pas aan de stadskant lijkt dat te veranderen. ‘Dekker’, weet een chauffeur >>>met een triomfantelijke grijns. ‘Multatuli... Dekker...’, herhaalt hij >>>trots. Maar wat een dekker is, weet hij niet. Laat staan een havelaar. Een >>>ander kent Saïdja en Adinda, maar niet die van Multatuli. ‘Saïdja en Adinda’ >>>is de naam van de missverkiezing die elk jaar in Lebak wordt gehouden. >>>Maar als ik Multatuli zoek moet ik naar het Adjidarmo-ziekenhui s. Daar gaan >>>ze allemaal heen, de toeristen die Multatuli zoeken. Dus rijd ik de >>>kaarsrechte Multatulistraat uit, helemaal tot aan de alun alun, het >>>dorpsplein van gras dat zich uitstrekt tussen de moskee, het kantoor van de >>>Bupati en de luie pendopo. Daar ligt het ziekenhuis, en daarachter: >>>‘Havelaars erf was heel groot, men kon het aan één kant oneindig noemen >>>omdat het aan een ravijn grensde dat zich uitstrekte tot aan de oevers van >>>de Ciujung, de rivier die Rangkasbitung in een van haar vele bochten >>>omsluit.’ >>> >>> >>>Bij het ziekenhuis stuurt iemand mij een smalle gang in naast het >>>hoofdgebouw, maar die leidt zo te zien nergens heen. Zeker niet naar een zee >>>van ruimte of een ravijn. Hier is alleen maar puin en zompigheid. Uit een >>>bouwval aan de linkerkant groeit struikgewas. Maar het metselwerk is nog >>>solide en zwaar, en verraadt Hollandse makelij. Tegen die stevige Hollandse >>>muur is een Indonesisch hok gemetseld van die grote betonblokken waarmee ze >>>hier in twee weken een huis in elkaar flansen. Verderop staat een soort >>>barak. En daar tegenover... >>> >>> >>>Het huis, zegt Riki, een man die is belast met het toezicht op de bouwsels, >>>staat aan de rechterkant. Dit?! ‘Het huis werd tot vorig jaar nog gebruikt. >>>Als opslag voor vaccins’, zegt Riki. Maar toen moest het ziekenhuis een >>>gebouwtje neerzetten voor de generator. En toen stond het huis in de weg. En >>>toen hebben ze de achtermuur eruit gebroken. En nu staat het generatorhuisje >>>midden in Havelaars halve huis. >>> >>> >>> >>>Er is niets, helemaal niets meer over van Multatuli’s Lebak. >>>O jawel hoor, zegt Riza met haar diamanten tand, en neemt mij mee naar het >>>gemeentearchief. Daar, op de bovenverdieping, tussen opgestapelde dozen in >>>een volgepropt en stoffig kantoortje, hangen en liggen drie vergeelde >>>portretten van Douwes Dekker. >>> >>> >>> >>>Is dat alles? >>>Dat Riza zelf ooit ‘Saïdja en Adinda’ heeft gelezen, is niet eens meer een >>>troost. Zij ziet mijn teleurstelling. Kennelijk om mij op te monteren zegt >>>zij dat zij wel iemand kent die de Max Havelaar heeft gelezen. Meneer >>>Robert, de assistent van de regionaal secretaris, de ‘Sekda’ van Lebak, die >>>heeft het boek in huis, heeft zij gehoord. Helaas is meneer Robert vandaag >>>niet in zijn kantoor. >>> >>> >>>Bezweet en traag, en zonder enige verwachting, wandel ik de Jalan >>>Hardiwirangan in, achter het kantoor van de bupati. Het is een mooie, groene >>>straat, met links en rechts solide koele huizen uit ‘de Nederlandse tijd’. >>>De zon staat op zijn hoogst en de straat is verlaten. Heel even waait een >>>vleugje insulinde voorbij. >>> >>> >>> >>>De bibliotheek is vernoemd naar ‘Saija en Adinda’. Twee klerken zitten naast >>>de deur. Zij weten van niets. Als ik iets over een boek wil weten moet ik >>>het hoofd hebben, Dedi Supardi. Die is binnen. Het hoofd is verdiept in >>>gebed. Hij staat op en buigt, en knielt en buigt tussen zijn boeken, en laat >>>zich door mij niet van de wijs brengen. Net als de rest heeft ook bidden >>>zijn tijd in Rangkasbitung. >>> >>> >>>Als hij klaar is met bidden, pakt hij de Max Havelaar uit de kast. Het is >>>een Engelse vertaling, zegt hij verontschuldigend, want geen mens in >>>Indonesië leest nog Nederlands. >>>Ik kijk op het uitleenkaartje. De Max Havelaar van Rangkasbitung is twee >>>keer uitgeleend. Een keer in 1993, en de tweede keer in 1998. >>> >>> >>>Ik draai mij om en neem de eerstvolgende koets naar huis. Hier heb ik niets >>>meer te zoeken. >>> >> > >
