Li ser Tarafê gotinên  dawîn…
 
Bo têgihîştina kesayetiya Ji “qidûmketi”ya Kurda,  divê mirov dora pêşî Mamoste 
Beşîkçî bixwîne;
 
Dûvre jiyana Çermsorên Amerikayê ji  sedsala 16’an heta îro…
Paşîn dîrok û jiyana Reşikên di nav çermsipiyan de…
 
Aliyên wan ên hevbeş; hema bi tevahî bo merhebayek, bo rûyek bi ken, bo silavek 
lêvken   qurban û heyrana çermsipiyan in…
 
Xwedê bikira ew kesê rû dida wan fermandarek an karbidestek payebilindê 
dagirkeran an yekî ji çîna  serdestan bûya!Ew tev  rûsipiyên xwe didan alîkî û  
ew î didan ser serê xwe…
 
Di kevneperestiya me de jî, di dewra nezantiya gelê me de jî bi hezaran mînakên 
bi vî rengî hene…
 
Eşîr diketin qirika hevûdu; çiqas giregir û malmezin û rihsipiyên Kurda hebûn 
bo navçêtiyê diketin nav aliyan; dikirin nedikirin lihev nedihatin… Te hey dît 
yek ji wan derket û got:
 
-         Heta Başçawîş neyê ser doşaga mala me, ezman bê xarê jî , em wan efû 
nakin…
 
 
Ev derûniyeta şikestî bi awakî di nav me de hêj serdest e…
Tevgera Azadiya Kurd jî tê de bi sedan caran me xeletiyên bi vî rengî kiriye…
 
90 sal berê ji ber vê  kesayetiya ketî û  şuhubî (lawaz û nexweş)bû ku me 
serokatiyek birêk û pêk dernexist û me hêviya xwe da Rebê Alemê û Kemalê macirê 
Balkanan…
 
Ev kesayetiya bêhêvî û “ji xwenwbawer” bû ku, kir em di pêvajoya “demokrasiya 
nîvco” ya  1950’an de nebûn xwedî ti partî û rêxistin; jiber ku em li dûv qûna 
partî pûrtiyên Komara Tirk ketin…
 
Ev kesayetiya lerizok û ricifok bû ku me hêj 15-20 sal berê jî Dogû Prînçek’ê 
ji Kemal bêhtir Kemalîst, ji Turkeş bêhtir nijadperest wek mezinê malê danî 
quncikê jorînê dîwana xwe…
 
Ev  rebenî û stûxariya me ya  nedîtbar (sanal, derûnî, manewî) bû ku, me Yalçin 
Kûçik’ê dîn ê “derpê jiqûn avitî”  ji xwe re kir şêx û bi salan li devê wî mêze 
kir…
Hevalno; mirov rastiya xwe û ya gelê xwe binase, dafik û xefikan beriya her 
kesî dibîne…
 
Rojnameya Taraf jî tiştek wiha ye…
 
Pir dirê j nekim û mirazê dilê xwe bi kurtasî û bi Kurmancî bibêjim…
 
Taraf rojnameyek “liberal demokrat”e. Ev bîrdozî li seranserî cihanê tê zanîn. 
Ew di warê aboriyê de Adam Simith; di warê polîtîka û felsefê de jî ronakbîrên 
lîberal ên  wek “Benjamin Franklin, David Ricardo, John Locke, John Stuart 
Mill, Herbert Spencer, James Mill” dişopînin.
Ew bi tevahî mafên netewan di çarçoveya mafên neteweyî de na, 
di çarçoveya “MAFÊN TAKEKESΔ de dipejirînin.
 
Heke hûn wana wek ezîz û delaliyê ber dilê xwe bipejirînin divê hûn dev ji 
Kurdistanê jî,  ji mafên neteweyî jî berdin û daxwaziya azadiyên xwe yên takesî 
(şexsî) tenê  bikin: “ Ez dixwazim zimanê xwe hîn bibim; ez dixwazim navên 
Kurdî li zarokên xwe bikim; heke gundiyên min bi gelemperî erê bikin, em 
dixwazin navê gundê xwe bikin Kurdî, hwd.”
Bi awkî din hûn nikarin bibêjin : “ Em wek Kurd mafên xwe yên neteweyî 
dixwazin; îradeya me filankes partî û sazî an bêvankes serok temsîl dike. Tu 
kes î bi tirkî jî bibêjim bila dilê min rehet be; tu birey î REBENO, 
BÎREY!            
***
Gelî hevalno, ên ku Tarafperestî dikin bi piranî ne sosyalîst, Xwedê giravî 
neteweperwerên Kurdan in… Ez ji wan re dibêjim; “ gelî hevalên  ku xwe doş 
dikin , bo Kurdistanek serbixwe û azad xwe digijgijînin, ma hûn nizanin bo 
netewek dora pêşî sazî û rêxistinên neteweyî divê…
Ma hûn nizanin çapemeniyek neteweyî divê… Ev rojname ya bav û kalê we ye; hûn 
xwe ewqas pê ve dişidînin, heyran û qurban in? 
Ma hûn ne bindest in? Hûn mafê xwe ji gelê tirk û ji rayedarên wî naxwazin?
Ên ku nadin, ên ku bi nijadperestî û bi şovenîzmê jahrî bûyî, gêj û sermest 
bûyî  Tirk in, an Kurd in?
Çima hûn nabêjin “ bila Taraf bikeve gund û bajarên Tirkan; bibe mêvanê 
qehwexaneyên Yozgatî î Balikesîrî û Trebzonî û Izmîriyan?” 
Xîreta we çawa dipejirîne; Azadiya welat 5000; Taraf 50. 000… Hema bigire 40 
hezarên wan Kurdên ji pişta Kurda… 
***
Pir dirêj nakim…
Ji ber kesayetiya me ya stûxar û şikestî  Hema bigire salek berê jî min 
dizanibû ku wê kurd bi Tarafê ve wek benîşt bizeliqin û wê ji xwe re bikin şêx 
û murşîd… 
Li ser vê mijarê min nivîsek ji Azadiya Welat re şandibû lê, ji ber çi sedemê 
bû, ez tênegihîştim ew nivîs nehat weşandin. Min ew nivîs di malpera xwe de  
par  weşandîbû. Ji kerema xwe re lînka jêrîn bitikînin û bixwînin. 
http://mamostemaruf.blogspot.com/2009/02/kurd-u-asimilasyon-u-rojnameya-taraf.html
 
Ez dixwazim Kurd li çapemeniya Xwe, li Azadiya Welat û li Gunlukê xwedî 
derkevin. Divê Rojeva xwe em bi xwe destnîşan bikin, ne kesên ji çanda serdest…
Bi xêr û xweşî…
                                                            Mamoste Marûf    
 
 
 
 
 
 
 
         
 


      

-- 
-  Diwanxane, platformek azad u serbixwe; koma hemi Kurdan e. Komeke ideolojik 
nine. Li ve dere demokrasi serdest e; hemu Kurd dikarin bi rengeki azad bir u 
ramanen xwe binin zimen. Lebele di nava me de heqaret u rexneyen reshkirine 
qedexe ne. Ji kerema xwe re, hevalen ku Kurdi dinivisin, dixwinin an ji teze 
hin dibin; ki dibin bila bibin, deweti Diwanxaneye bikin. 
 -  Diwanxane; en buyuk Kurd mail grubu. Her yazinin hukuki sorumlulugu 
yazarina aittir. Kurd kultur milliyetciligi esas alinir. Her inanisa, her 
millete saygili olan bu BAGIMSIZ grupta kaba propagandalara sicak bakilmaz. 
Imlasi, anlatimi savruk; saldirganlik ya da siddet iceren mailler onaylanmaz. 
Kurd dillerindeki mesajlara oncelik taninir. MODERATORLER: Rojda Xanim, Serger 
Barî, Mihemed Rojbin. ANA SAYFA: http://groups.google.com.tr/group/diwanxane

Cevap