CHARRÁN: ... parece tomado del árabe sarrâní “malvado”, aunque no es imposible
que sea un mero derivado de CHARRO.
CHARRO: ... Ya Larramendi, hablando del castellano charro, decía que
era voz vasca, y efectivamente registra Azkue txarro “persona ruin, baja,
despreciable” en el Roncal...
... sin embargo, la forma común en vasco es txar, con el artículo
txarra, significa “malo”, “defectuoso”... y se aplica a las cosas (a distinción
de gaizto aplicado a las personas); la forma originaria del vocablo vasco
parece ser za(h)ar, después zar y de ahí el diminutivo txar, vid. Michelena...
Nada nos impide mirar esta forma vasca como aborigen y como punto de partida de
las formas romances...
... observa Azkue que en libros vascos de alguna antigüedad no se halla
nunca txar y sí sólo gaizto, o gaitz, aplicado aun a las cosas; conjetura este
erudito que txar, única palabra que en los dialectos labortano y bajo-navarro
empieza por tx-, pudiera sacarse del sufijo aumentativo despectivo –tzar...
... en vista de esta poca antigüedad cabría sospechar que también txar
fuese de origen romance, y que el castellano charro fuese derivado regresivo de
charrán < árabe sarrâni; pero lo creo improbable.
DICCIONARIO CRÍTICO ETIMOLÓGICO CASTELLANO E HISPANICO. J- Corominas.
_______________________________________________
Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected]
http://www.eibar.org/zerrenda
harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]