Nik egia esan ez dakit orain bertan nor defendatzen ari den industen jarraitzea eta nor ez. Hori bai, indusketa kanpaina bakoitza egiteko baimena eskatu behar da eta baiezkoa ala ezezkoa Jaurlaritzak ematen du. Amatiño, zure hirugarren parrafo honetan dago egon daiteke gakoetako bat nire ustez:
> 3. Nik ulertzen diat harrobiak Praileaitzek "jan" behar zuen garaian > indusketa intentsiboa egitea. Baina orain, berriz, harrobiak Praileaitz > sekula ez jatea erabaki ditek. Horretara, zergatik indusketa intentsiboa ez > geratu? Orain bertan ezagutzen den Praileaitzen zatia harrobiak ez jatea erabaki da, baina susmoa da oraindik ez dela ezagutzen Praileaitzen tamaina osoa. Nire mezuan azaltzen nuenez orain 6 urte industen hasi zirenean koba oso txikia zen. Sarrera nagusia eta bi gela txiki albo bakoitzean. Industu eta lurra eta sedimentua kendu ahala konturatu ziren leizeak galeria eta gela gehiago zituela. Horietarako sarrera estalita zegoen eta lurra kentzean agertu dira eta horietako batean aurkitu dira margoak. Beraz, lehen aztarnak agertu zirenean, leizea konserbatu eta indusketa lanak moteltzea erabaki izan balitz, orain margoak agertu diren gela ez zen ezagutuko, eta harrobiak jan dezakeen zatian egongo litzateke. Horixe da orain salatzen ari direna. Praileaitz izan daitekeela orain ezagutzen dena baino luzeagoa, baina hori jakin aurretik harrobiak jan ditzakeela ezagutzen ez diren galeriak. Dena den honek guztiak ez du zerikusirik indusketa intentsiboa egitearekin. Izan ere, kontua ez da izaten gela oso bat industea, eta aldamenekoa ez "ikutzea" hurrengo belaunaldiak han suertea proba dezan. Ez, printzipioz industen ari zaren eremu bakoitzean zati bat industu eta beste bat industu gabe uztea izaten da sistema. Beraz, arkeologoek industu dezakete gela bakoitzeko zati bat, eta aurreragorako utzi beste pusketa bat. Dena den, zer industu eta zer ez industu Jaurlaritzak baimentzen du. Indusketa egiteko baimena hasierako gelarako bakarrik badu ezin du barrenekoan aritu. Demagun gela berri bat agertzen dela. Ba arkeologoak ezin du bere kasa hor industen hasi. Berriz ere baimena eskatu behar du, eta normalean lehenengo zundaketa bat egiteko baimena da emango diotena. Hau da, metro karratu bateko "zuloa" aztarnategiaren estratigrafia eta sedimentuen interesa baloratzeko aukera emango duena. Distrakzio maniobra guzti hau zure hitz hauetatik piztu da: > Garbi daok be, Aita Barandiaranen (Joxe Mielek berak neri esanda) > eskolako arkeologoak ez dirala seula izan indusketa intensibuan zale > baiña euren burua Praileaitzen defenditzaile amorratutzat dauken > batzuk oindiño be Praileaitzen indusketa intentsiboan jarraitu gura Amu horri heldu diot nik, baina nik ez dakit nor den indusketa intentsiboan jarraitu nahi duena eta nor ez. Niri ez zait interesatzen errudunak eta salbatzaileak aurkitzea. Ondare honen kudeaketa ahalik eta egokiena izan dadila nahi dut, besterik ez. Eta nik ez daukat Peñalver defendatzeko beharrik. Komunikabideen bidez esaten ari den gauzak zentzuzkoak iruditzen zaizkit eta bat datoz nire lojikak eta aztarnategi horri buruz dakidan apurrak sujeritzen didanarekin. Hauxe da nire kezka: Sasiolako harrobia historiaurreko euskal aztarnategi garrantzitsuenetako baten ondo-ondoan ari da lanean. Aztarnategi horren zati batzuk ezagutzen dira eta oso garrantzitsuak direla ikusi da. Batzuk uste dugu erabaki egokiena harrobiaren lanak eten eta geratzen den mendi-xerra osoa babestea litzatekeela, indusketa lanak lasai eta epeka egiten joan, eta inguruan beste aztarnarik ba ote dagoen presarik gabe aztertu. Harrobiaren lana eteteak zein kosto ekonomiko izan dezakeen ez dakit nik, baina erakundeetatik orain arte eman den erantzunak ez du diruaz hitzegiten, babestu beharrekoa babestuta dagoela esaten da. Eta nire kezka da ezagutzen ez dena ezin dela babestu, eta ezagutzeko ikertu egin behar dela, eta horretarako denbora eta baimenak behar direla, eta ez bat ez bestea ez daudela Sasiolako mendi-xerran. Gainera, mendi-xerra aztarnategiaren testuingurua bera da, eta beraz, aztarnategia babesteak bere testuingurua babestea eskatzen du. Ingurunea zer den mugak jartzea ez da lan makala, baina haitzulo baten kasuan, haitzuloa bera hartzen duen mendiska (edo geratzen den pusketa) babestea iruditzen zait niri egokiena. Horixe da nik Praileaitzen aferari buruz pentsatzen dudana. Eta zuk Amatiño, zer pentsatzen duzu? oier. Amatiñok idatzi du: > Ia, Oier A, ahalik eta laburren: > > 1. Indusketa-lanak hasi eta buka ez egitearen filosofia zabal samar azaldu > duk, nik aurretik (Barandiaran gogoratuz) adierazitakoaren ildo beretsutik. > Beraz, ez zegok batere eztabaidarik. > 2. Hala ere zalantzak sortzen zizkidak hire "Barandiaranen garaian > pentsatzen zen denborarekin indusketa teknikak hobetuko zirela" delakoak. > Horrek zer esan nahi dik: A) Orain ez dela horrela pentsatzen? B) > Barandiaran oraingoak baino apalagoa zela? C) Oraingoek uste dutela ondoren > etorriko direnek ez dutela beraiek baino gehiago jakingo? > 3. Nik ulertzen diat harrobiak Praileaitzek "jan" behar zuen garaian > indusketa intentsiboa egitea. Baina orain, berriz, harrobiak Praileaitz > sekula ez jatea erabaki ditek. Horretara, zergatik indusketa intentsiboa ez > geratu? > 4. Nik bekatua azaldu diat, ez bekataria. Hik, ordea, Peñalver defenditzeari > ekin diok. Zergatik? > 5. Are gutxiago ulertzen diat Peñalver defenditu beharra, hik heuk dioana > egia baduk: "Peñalverrek jasotako agindua izan zen "lehenbaitlehen buka > zezala". Beraz, badakigu nor den agindua jaso duena baina, nor duk > agintzailea? > > Amatiño > > ------------------------------------------------------ > > > > _______________________________________________ Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected] http://www.eibar.org/zerrenda harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
