Oierrek: > 1511ko Eibarko udal ordenantzetan, txarrixak kaletik solte ibiltzia be > debekatu egin zan. Artian, Eibarko etxe guztietan bat zeken gitxienez > (gogoratu antxiñako etxiak zelakuak ziran: unifamiliarrak, pare bat piso eta > atzian ortu txikixa, Txirixokalekuak edo Arragueta-Ibarkurutzekuak lez). > Orduan, txarrixak libre ibiltzen ziran Eibarko kalietatik eta, atiak > zabalik, edonun sartu eta edozer jaten zeben. Lurrian legortzen lagatako > patatak edo intxaurrak, esate baterako. Honen kontura demanda latzak > zeguazen auzuen artian, eta hortik etorri zan arau barrixa. >
Honek burura ekarri dit orain dala zenbait hilabete Argian irakurritakoa, Ana Urkiza idazleari egindako elkarrizketan. Ana Urkiza ondarrutarra da, eta bere familixa "Txarritxikinekuk" ezizenarekin omen da ezaguna Ondarroan. Ezizena bera eta atzean daukan historia oso politak iruditu jatazen. Hemen irakurri daiteke, Argian: http://www.argia.com/argia-astekaria/2081/gizonezkoak-ez-du-nire-liburua-egiteko-premiarik-ikusten/txarritxiki-nekuk Txarritxiki-nekuk "Halaxe gara Ondarroan amaren aldeko aitaitaren aldetik, 'Txarritxikinekuk'. Aitaita zenak, amaren aldetik, negozioak zituen. Horietako bat, urdaitegia. Beste alde batetik, bazen Baldomin izeneko bat, patata saltzailea, gure aitaitaren oso laguna, kamioia zeukana. Nonbait, erdi estraperloan ibiltzen ziren, Nafarroara joanez, eta handik txerriak ekarriz. Txerri basak ziren, beltzak, Ondarroa ingurukoak baino ilunagoak behintzat, baina goxoagoak. Gaueko ordu txikietan, txerriak Ondarroara ekarri, hiltegian hil eta urdaitegian saldu. Txerrikia goxoago zela ez zen dudarik, baina inork ez zekien nondik ekartzen zuten. Behin, kamioia husten ari zirela, hainbat txerrik ihes egin omen zuten, eta herrian ikusi! Orduantxe jakin zuten herrian txerri txiki goxo haien sekretua! Hortik 'Txarritxikinekuk'" Gari
_______________________________________________ Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected] http://www.eibar.org/zerrenda harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
