Biseda fetare-4
http://www.alb-drejtesia.com/al/news.php?readmore=491
Shkruan: Hamdi NUHIJU
10
Biseda fetare ka filluar të transformohet nga një matrial silikoni në një çelik
ndjenjash që e zhbirëron jetën shekuj me rradhë. Edhe pse e shëndërruar si e
tillë ajo ka nevojë për buzëqeshjen, heshtjen, meditimin. Meditimi si pjesë e
përqafimit të mendjes, shpirtit, trupit me procesin e këtij adhurimi të sinqert
është domosdoja e çdo krijese në rruzullin tokësor. Sikur të gjithë të vepronim
në rrugën e meditimit mesiguri se do të ishim të gjithë fitimtar dhe bota do të
vezullonte prej pastërtisë së besimit në Allahun e Lartësuar. A nuk është e
vërtet që meditimi shton indikacionet që lidhin shpirtin e njeriut me njeriun
dhe e harmonizojnë qenësinë e tij karshi celulave të pafundme të dashurisë
hyjnore.
Said Nursi tha:” Shikoje këtë kopsht të universit, këtë pemishte të tokës,
shikoje me vëmendje fytyrën e bukur të qiejve të stolisur me yje!.. Ti do të
shohësh se në secilin nga artifaktet e përhapura e të shpërndara sipër tyre
është një vulë e veçantë për Krijuesin e të gjitha gjërave, dhe në nivelet e
qenieve të shkruara në faqet e natës e të ditës, të verës e të dimrit, secila e
botuar nga pena e fuqisë, janën nënshkrime të paimitueshme dhe ilustruese të
Aturoptit të Gjithëlavdishëm, Krijuesit Hirplotë.”( Solzer-1, Instabul,2006,
fq.432-433)
Ky kopsht i univerzit i cili na drejton në rrugën e gjurmimit të arritjes sonë
deri tek besimi, është i ndërtuar në atë formë që të mahnitë kokat e krijesave
në rruzullin tokësor. Nga faktet e Madhërisë së Tij, janë edhe këto krijime të
bukura të cilat e përqafojnë shpirtin tonë dhe ecin rrugëve të jetës sikur të
ishin të fundshëm në fillimin e mbarë. E kjo penë e fuqisë dhe e mëshirës
ngjyrosi jetën tonë qysh para termit ekzistencë dhe filloj ky teatër të
realizohet. Në thellësitë e qiejve, e në bukurinë e yjeve që janë të ngulitura
në qiell na shtohet meditimit ynë për Krijuesin, Allahun e Lartësuar. E nga
këto yje të cilat janë të renditura në yvertirë si nuse të posamartuara nata
shëndërritë si një bukuroshe e shekujve të kaluar. Sytë e mi të vënduara në
brendinë e këtyre yjeve të pastra në këtë natë të qetë me ndjenja të mia të
trazuara, filluan që të rrjedhin lot.
Lot i rrjedhshëm edhe për historinë e gjurmëve të jetës sime të kaluar nën
strehën e Krijuesit sikur të isha i vetmi besimtar në rruzullin tokësor.
Shkrepëtimat e syve të mi, arrijnë në zemër pasiqë rrugën orientuese të
meditimit e kanë nga zemra. Kemi mendje, por nuk logjikojmë, kemi sy por me to
nuk shohim, jemi të verbër edhe pse të “shëndosh”, jemi të vdekur edhe pse ecim
rrugëve të botës me frymën tonë! Nga kjo pozitë diletante kërkohet që të
sqarohet implikimi i meditimit tonë në brendinë e dashurisë hyjnore.
... Po kumbojnë oqeanet prej dallgëve të zërit të hafizit që ngritë në peshën e
meditimit secilën sakrificë të mbyllur karshi stuhive të pafundme të devijimeve
në shoqëri. Zë i ngritur lart me shtyllat e saj të vënduara në shtresat e
tokës, zë që arrinë edhe në brendinë e yjeve të shndrritshme mahnitë e
përmallon zemrën time e cila është strehuar në meditimin e rradhës për
Krijuesin e saj.
Abdurrahman ibn Xhevzi tha:” Gjithëashtu edhe arritja e fisnikërisë me bujari
dhe zemërgjërësi, sepse kjo ka nevojë të mundësh veten, kur bëhet fjalë për të
shpenzuar atë që e do, veprim i cili mund të të hedhë edhe drejtë varfërisë.
Edhe trimëria është gjë fisnike e cila mund të përfitohet vetëm duke rrezikuar
veten.”( Gjuetia e meditimeve, Tiranë,2007, fq.307) Por, deri tek fisnikërimi i
mendjes, zemrës dhe besimit tonë në Allahun nuk mund të arrijmë poqese dalim
jashtë dallgëve të meditimit dhe harxhojmë e shpenzojmë kohën tonë të shtrenjtë
në mbetje aty ku jemi pa përfituar asgjë shoqëria njerëzore prej nesh. Ky
fisnikërim është i domosdoshëm për të vënë në jetën tonë shpirtërore sistemin e
meditimit i cili pastron atë shpirt që ndryshim kërkon. E deri tek pastrimi ose
pastërtia arrihet me durim, përballje, dhimbje dhe mëshirë nga ana e
Mëshiruesit.
11
Sa harxhojmë ne në rrugën e urtësisë dhe kërkimit të saj prej një skaji në
skajin tjetër të rruzullit tokësor? Nëse vërtet harxhojmë masën e duhur, kohën
dhe dëshirën ne do të arrijmë në rezultate të këndshme në këtë botë por edhe në
ahiret. E nëse e harxhojmë kohën vetëm në argëtim e duke u larguar prej
kërkimit dhe shfrytëzimit të urtësisë do të meritojmë masën e duhur të dënimit
në dynja dhe në ahiret. Jeta e njeriut në këtë botë nuk është vetëm dyngjyrëshe
bardhë e zi, por është kolorit ngjyrash që toleron dhe lejon që në kuadrin e
saj të përfshihen edhe të gjitha shkallët e argëtimit të lejuar. Sepse, natyra
e njeriut është e tillë, ai nuk guxon që të dalldiset pas argëtimit duke
menjanuar komplet kërkimin e dijes dhe urtësisë, por edhe nuk guxon që në emër
të vrapimit pas urtësisë prej jetës së tij të menjanoj ose largoj argëtimin.
Njerëzit si krijesa të Zotit
shpesh herë tentojnë që të anojnë ka njëra anë. Nëse anojmë vetëm ka urtësia,
nuk do të kemi mundësi që ti bëjmë ballë të gjitha digave në këtë rrugë dhe në
këtë mënyrë do të shkatërroheshim. E nëse anojmë vetëm kah argëtimet, do të
humbte vlerën jeta jonë dhe do të ishim të humbur në dynja e në ahiret.
Megjithëate, duhet që të gjendet mesi i artë në mes argëtimit dhe kërkimit të
urtësisë. Por, neve urtësia na mundëson që të dallojmë vlerën prej antivlerës,
të vërtetën prej të kotës, ndërsa e këmbëllejmë shpirtin tonë përmes disa
argëtimeve të lejuara.
Ka thënë Ibën Kajjim el- Xhevzije:” Drita e urtësisë është dritë me të cilën
Allahu i shndrritë zemrat e atyre të cilët pasojnë profetët. Sa më e madhe të
jetë drita, më shumë do vëresh dallimet dhe do të jeni të aftë për
vetëllogaritje. Me dritën e urtësisë nënkuptohet dituria me të cilën robi e
dallon të vërtetën nga e pavërteta, udhëzimin nga humbja, të dobishmën nga e
padobishmja, të përsosurën nga mangësitë, të mirën nga e keqja.”( Rrugët e
njerëzve të devotshëm, Shkup,2008, fq.191)
Po kaluam në të gjitha shkallët e meditimit dhe u pajisëm me dritën e urtëisë
mesiguri se do të ishim pasuesit e profetëve në rruzullin tokësor dhe do të
shëndërrisnim në çdo skaj të kësaj bote me këtë dritë të cilën Allahu na
dhuroi. Por, nëse nuk kalojmë nëpër të gjitha shkallët e meditimit dhe nuk
pajisemi me dritën e urtësisë ne do të kishim tendencë që të zhduknim jetën
tonë prej mirësive dhe do të bëheshim pasues të djallit të mallkuar. Në këtë
balancim midis dritës së urtësisë dhe shkallëve të meditimit, robi gjithmonë
kërkon rehatinë, qetësinë dhe mëshirën e Mëshiruesit. E nëse nuk e kërkon këtë
gjë, e fiton të kundërtën e të gjithave dhe shëndërrohet në një armik i hapur i
rrugës së të devotshmëve.
Dyert e bisedës fetare janë të hapura! E në karavanin e ideve do sjellim me
ndihmën e Krijuesit edhe shumë perla tjera. Deri në epizodën e rradhës ju lë në
mëshirën e Krijuesit.
___________________________________________________________________
And do not follow (blindly) any information of which you have no (direct)
knowledge. (Using your faculties of perception and conception, you must verify
it for yourself. (In the Court of your Lord,) you will be held accountable for
your hearing, sight, and the faculty of reasoning."[17:36]
__________________________________________________________________
Yahoo! Canada Toolbar: Search from anywhere on the web, and bookmark your
favourite sites. Download it now at
http://ca.toolbar.yahoo.com.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në
Google Groups.
Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected]
Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në
[email protected]
Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në
http://groups.google.com/group/fjalaebukur
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---