mite thal kwar .. lan htwet nay tal .. :)
On Sep 1, 10:31 am, [EMAIL PROTECTED] wrote: > "မျဖစ္ဘူးေဒါက္တာ၊ မျဖစ္ပါဘူး၊ ကႊန္မဘယ္နည္းနဲ႕မွ ကေလးယူလို႕ မျဖစ္ပါဘူး > \" > > အခ်ိန္က ညေန ေလးနာရီ။ လူနာၾကည့္၍ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္မ်ိဳး ျဖစ္သည္။ > ကႊန္ေတာ့္အား အေက်ာက္အကန္ ေျပာေနသည့္ အမ်ိဳးသမီးမွာ > အရပ္အေမာင္းေကာင္းေကာင္း၊ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာ၍ ေခတ္ဆန္သားနားသူ > တစ္ဦးျဖစ္သည္။ မီးခိုးရင့္ေရာင္ ၀တ္စံုကို ၀တ္ထားျပီး အနက္ေရာင္ ဦးထုပ္ > လွလွေလးတြင္မူ အဖိုးတန္ စိန္ကလစ္ တစ္ေခ်ာင္း ထိုးထား၏။ > > သူမအား စမ္းသပ္ စစ္ေဆးျပီးေနာက္ ကႊန္ေတာ္က လက္ကို စနစ္တက် > ေဆးေၾကာသုတ္သင္ကာ ေျခာက္ေသြ႔ေအာင္ သုတ္သည္။ ျပီးလွၽ;င္ လက္သုတ္အ၀တ္ကို > ျပန္ထားလိုက္ျပီးေနာက္ သူမဘက္သို႕ ကႊန္ေတာ္လွည့္သည္။ > > \"မျဖစ္ဘူးဆိုတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က နည္းနည္းေနာက္က်သြားျပီ ခင္ဗ်၊ ဒီကိစၥကို > အရင္ႏွစ္လေက်ာ္ေလာက္က စဥ္းစားခဲ့ဖို႕ေကာင္းတာ၊ အခုေတာ့ ကိုယ္၀န္က > ကိုးပတ္ရွိေနျပီ၊ ခင္ဗ်ားကေလးဟာ ဇူလိုင္ အလယ္ေလာက္ ေမြးလိမ့္မယ္\" > > \"ေမြးလို႕ဘယ္ျဖစ္မလဲ ေဒါက္တာ၊ ကႊန္မကို ကူညီပါဆရာ၊ ဆရာကူညီမွ ျဖစ္မယ္\" > > သည္စကားမ်ိဳး ကႊန္ေတာ္ၾကားဖူးေပါင္း မ်ားလွေခ်ျပီ။ ဒုကၡေရာက္လာသည့္ > အေရာင္းေစ်းသည္မေလးမ်ားထံမွ ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ ၾကားရဖူးသည္။ > အရွက္ၾကီးရွက္ေနသည့္ အသက္သံုးဆယ့္ငါးႏွစ္အရြယ္ အပ်ိဳၾကီး၏ ႏႈတ္မွ > သူမသစၥာအေဖာက္ခံခဲ့ရေၾကာင္း ေရွးျပဇာတ္ထဲက မင္းသမီးေလး၏ ေလသံမ်ိဳးျဖင့္ > တုန္တုန္ရီရီေျပာသည္ကို ၾကားရဖူးသည္။ ကႊန္မ အႏုပညာဘ၀ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ > အပ်က္စီးမခံႏိုင္ဘူးဟု နာမည္ေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီးတစ္ေယာက္က > မာနတင္းတင္းႏွင့္ ေျပာသည္ကိုလည္း ၾကားခဲ့ရဖူးသည္။ ထို႕ျပင္လည္း > ကေလးေမြးခ်ိန္ ဗိုက္နာရမွာ ေၾကာက္လွပါသည္၊ ကိုယ္ကာယ အလွပ်က္မွာ၊ > က်န္းမာေရး ထိခိုက္မွာ၊ အသက္အႏၲရာယ္ျဖစ္မွာေတြကို စိုးရိမ္လွပါသည္ဆိုေသာ > မိခင္ေမတၱာနည္းပါးသည့္ ဇနီးမယားမ်ား၊ ခင္ပြန္းသည္၏ အခ်စ္ > လက္လြတ္ဆံုးရႈံးခံရမွာ ေၾကာက္လွပါသည္ဟု ပလီပလာဆိုလာသူမ်ား စသည္ျဖင့္ > အမ်ိဳးမ်ိဳး အျပားျပားေသာ ဆင္ေျခမ်ားႏွင့္ ေျပာၾကားသည္ကို ကႊန္ေတာ္ > ၾကားခဲ့ရဖူးပါသည္။ > > သို႕ေသာ္ ယခုကိစၥကေတာ့ နည္းနည္းပို၍ ထူးျခားသည္။ လူနာ အမ်ိဳးသမီး > ဘီယာထရစ္ဂလင္ဒင္းနင္းက ကႊန္ေတာ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးခင္မင္သူ ျဖစ္သည္။ > သူမ၏ခင္ပြန္း ဟင္နရီႏွင့္ သူမ၏ လူလားေျမာက္ႏွင့္ျပီျဖစ္ေသာ > သားႏွစ္ေယာက္ပါ ကႊန္ေတာ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးၾကသည္။ သူတို႕မိသားစုက > ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သည္။ ႏိုက္တ္(စ)ဘရစ္ခ်္မွာ အိမ္တစ္လံုးရွိသည္။ > ဟင့္(ပ)ရိႈင္းယားမွာလည္း က်ယ္၀န္းေသာ ျခံေျမတစ္ခုရွိသည္။ > ဟင့္(ပ)ရိႈင္းယားျခံမွာ ငွက္ပစ္၍ ေကာင္းလွသည္။ ရစ္ေတြ ေပါသည္။ စေန > တနဂၤေႏြ အားရက္မ်ားမွာ ကႊန္ေတာ္ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ > သြားေရာက္လည္ပတ္ခဲ့ဖူးသည္။ > > \"ဒီမွာေဒါက္တာ.. ပိုက္ဆံသက္သက္တင္ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီကိစၥ > ကႊန္မရွင္းပစ္မွျဖစ္မယ္၊ အဲဒီအတြက္ ကႊန္မဘာပဲ ေပးရေပးရ ေပးမွာပါ\" > > သူ႕စကားက အဓိပၸါယ္ေကာက္လြဲစရာ အေၾကာင္းမရွိပါ။ စင္စစ္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ > ျပႆနာေတြ မ်ိဳးစံုတက္လာမည့္ အလားတူ ကမ္းလွမ္းခ်က္မ်ိဳးေတြကို ကႊန္ေတာ္ > ၾကံဳခဲ့ဖူးျပီးျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ဒီေလာက္ ေျပာင္က်က်ၾကီးေတာ့ မဟုတ္။ > တစ္ခါတုန္းကလည္း ဖက္ရွင္၀တ္စံု ေလာကမွ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ေယာက္ႏွင့္ > ၾကံဳရဖူး၏။ အျခားေသာ သူတစ္ေယာက္ႏွင့္ ေဖာက္ျပားသျဖင့္ ေယာက်္ားႏွင့္ > ကြဲခဲ့သည့္ ျပင္သစ္မေလး။ ညွိဳ႔ယူဖမ္းစားတတ္ေသာ မ်က္ႏွာႏွင့္ > ယဥ္ေၾကာ့ေၾကာ့ သြယ္လ်လ် ကိုယ္ကာယပိုင္ရွင္ေလး။ လွပသည့္ သူ႕မ်က္၀န္းထဲမွာ > မ်က္ရည္ဥၾကီးေတြ တြဲခိုလ်က္၊ သူက အတင္းေရွ႔တိုးကာ ကႊန္ေတာ့္လက္ႏွစ္ဖက္ကို > ဆုပ္ကိုင္မည္ ျပဳသည္။ > > စင္စစ္ ဆရာ၀န္မ်ားသည္လည္း လူသားမ်ားသာ ျဖစ္သည္။ အျခားေယာက်္ားမ်ား နည္းတူ > သဘာ၀ဗီဇစိတ္ကို ခဲယဥ္းစြာ ခ်ိဳးႏွိမ္ၾကရေသာ သေဘာရွိပါသည္။ သို႕ေသာ္ > လူမႈက်င့္၀တ္မ်ားကို ထားဦးေတာ့၊ သာမန္က်ိဳးေၾကာင္းဆင္ျခင္ဉာဏ္ > သက္သက္ျဖင့္ပင္ ကႊန္ေတာ့္ကိုယ္ကႊန္ေတာ္ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ျမဲ ျဖစ္ပါသည္။ > ဆရာ၀န္တစ္ဦးသည္ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ေသာ အလုပ္ကို တစ္ၾကိမ္တစ္ခါ လုပ္ေပးမိသည္ > ဆိုလွၽ;င္ပင္ သူ၏လုပ္ငန္းမွာ ျပန္၍ အဖတ္ဆယ္မရေအာင္ ပ်က္စီးသြားေတာ့မည္ > ျဖစ္သည္။ > > သို႕ေသာ္ ကႊန္ေတာ္တို႕အနီး ပတ္၀န္းက်င္၌ပင္ သည္ကိစၥကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ > လုပ္ကိုင္ေနၾကသူေတြ အမ်ားအျပားရွိေနသည္။ ေယာက်္ားလည္း ရွိသည္။ မိန္းမလည္း > ရွိသည္။ အႏၲရာယ္မ်ားလွသည့္ ထိုအလုပ္ကို အခေၾကးေငြ မတန္တဆယူကာ > လွၽ;ိဳ႔လွၽ;ိဳ႔၀ွက္၀ွက္ လုပ္ကိုင္ေပးေနၾကသည္။ သို႕ေသာ္ သူတို႕အတြက္ > ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်သည့္ တစ္ေန႕ကား မလြဲမေသြ ေရာက္ရွိလာမည္သာ ျဖစ္သည္။ > ဒုကၡသည္မေလး တစ္ေယာက္တစ္ေလ ေသဆံုးသြားသည့္ ကိစၥမ်ိဳးမွ စတင္ကာ > ဟိုးေလးတေၾကာ္ျဖစ္ျပီး အေျခအေနအားလံုး ပ်က္စီးသြားရမည္၊ ႏွစ္ရွည္လမ်ား > ေထာင္က်ခံေနရမည္ျဖစ္သည္။ > > ကႊန္ေတာ့္ထံ ေရာက္ရွိလာသည့္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္ လူနာမ်ိဳးမ်ားမွာ > သည္ကိစၥၾကီးျပီးလွၽ;င္ ျပီးေရာဟူသည့္ သေဘာမ်ိဳးျဖင့္ မ်က္ကန္းတေစၦမေၾကာက္ > ေရာက္လာၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ စင္စစ္ ယင္းသို႕ တိတ္တိတ္က်ိတ္၍ > ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ျခင္းေၾကာင့္ မည္မွၽ;ဆိုး၀ါးေသာ ေဘးအႏၲရာယ္မ်ား > ေပၚေပါက္ႏိုင္သည္ကိုမူ စဥ္းစားသိျမင္သူ အလြန္နည္းပါးလွသည္။ ပစၥည္းပစၥယ > ျပည့္စံုသည့္ ေဆးရံု၌ က်န္းမာေရးဆိုင္ရာ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည့္ > အေၾကာင္းေၾကာင့္ တရား၀င္လုပ္ကိုင္ရသည့္ အခါမ်ိဳး၌ပင္ အႏၲရာယ္က အနည္းႏွင့္ > အမ်ားရွိေပေသးသည္။ အိမ္ေနာက္ေဖးဘက္ အခန္းမ်ားတြင္ မကႊမ္းက်င္သူ > အၾကင္နာတရားမရွိသူတို႕က မသန္႕ရွင္းေသာ ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ > လုပ္ကိုင္ၾကသည့္အခါမ်ိဳးတြင္မူ ေသြးလြန္ျခင္း၊ ေရာဂါပိုး၀င္ျခင္း၊ > ၀မ္းတြင္းေျမွးေရာင္ရမ္းျခင္း စသည့္ ေနာက္ဆက္တြဲျဖစ္ရပ္မ်ား မလြဲမေသြ > ေပၚေပါက္လာရသည္။ > > အခ်ိဳ႕သူမ်ားမွာလည္း ျဖစ္ႏိုင္မည္ထင္ရသည့္ မဟုတ္က ဟုတ္က > နည္းလမ္းမ်ိဳးစံုကို မေၾကာက္မရြံ႔ လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း > သူတို႕ကိုယ္တိုင္၏ ဖြင့္ဟေျပာဆိုခ်က္မ်ားအရ သိရွိရသည္။ အလြန္ပူျပင္းေသာ > ေရေႏြးထဲတြင္ စိမ္၍ ေရခ်ိဳးျခင္းမွသည္ ေလွကားေပၚမွ ေလးဖက္ေထာက္၍ > ေနာက္ျပန္ဆင္းသည္ ဆိုသည္မ်ိဳးအထိ မ်ိဳးစံု ၾကားရဖူးသည္။ ၾကံရာမရျဖစ္ကာ > ေျပာသံၾကားဖူးသမွၽ;ကို လိုက္၍လုပ္ကိုင္ၾကသူမ်ားမွာ တစ္ခါတစ္ရံ ငိုအားထက္ > ရယ္အားသန္စရာပင္ ေကာင္းလွေသးေတာ့သည္။ > > သူတို႕အထဲတြင္ တကယ္ပင္သနားဂရုဏာ သက္စရာေကာင္းသူ ကူညီေဖးမမႈ > လိုေနသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။ သူတို႕အား ကႊန္ေတာ္ တတ္ႏိုင္သမွၽ; > ေဖးမကူညီမႈ ျပဳခဲ့ပါ၏။ သို႕ေသာ္ ကႊန္ေတာ့္အကူအညီကား အၾကံဉာဏ္ေကာင္း > ေပးျခင္းမွၽ;သာ ျဖစ္သည္။ သည့္ထက္ လံုး၀မပိုခဲ့။ > > ဘီယားထရစ္ကား မ်က္ကလဲဆန္ပ်ာ ျဖစ္တတ္သည့္ မိန္းမမ်ိဳး၊ > အသိဉာဏ္ေခါင္းပါးသည့္ မိန္းမမ်ိဳး မဟုတ္ပါ။ စိတ္ဓာတ္ၾကံ႔ခိုင္သူ၊ ဉာဏ္ပညာ > ဗဟုသုတ ရွိသူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ အထက္တန္းအက်ဆံုး အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲတြင္ > ေလးစားအသိအမွတ္ျပဳမႈ ခံရသူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ > > ယခုအေျခအေနတြင္ ကႊန္ေတာ့္ဘက္က လုပ္ႏိုင္သည့္ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းကား > သူ႕စကားကို မသိက်ိဳးကႊန္ ျပဳရန္သာပဲ ျဖစ္သည္။ သို႕ႏွင့္ ကႊန္ေတာ္က > အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ ႏွစ္သိမ့္ေျပာဆိုေသာ သေဘာျဖင့္ ေျပာရသည္။ > > \"ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ၊ သားႏွစ္ေယာက္ကလဲ အရြယ္ေရာက္ေနျပီဆိုေတာ့ နည္းနည္း > ကသိကေအာက္ ျဖစ္စရာေတာ့ ရွိေနတာေပါ့ဗ်ာ၊ လန္ဒန္အလည္သြားမယ့္ ခရီးလည္း > ပ်က္သြားႏိုင္တာေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ ဟင္နရီကေတာ့ ၀မ္းသာမွာေပါ့ဗ်ာ\" > > \"အိုရွင္ .. ေဒါက္တာကလည္း နားေ၀းမေနစမ္းပါနဲ႕၊ ဟင္နရီက > ကေလးအေဖမဟုတ္ဘူးရွင့္\" > > သည္အတိုင္းျဖစ္ႏိုင္သည္ဟူ၍ေတာ့ ကႊန္ေတာ္ တစ္၀က္တစ္ပ်က္ > ေမွၽ;ာ္လင့္ထားျပီးျဖစ္၏။ သို႕ေသာ္ သူ႕ႏႈတ္က ဖြင့္ေျပာသည့္စကားကို > ၾကားရသည့္အခါမွာေတာ့ ကႊန္ေတာ္ ဘာမွပင္ ျပန္မေျပာႏိုင္ေအာင္ > ျဖစ္သြားရသည္။ > > ဟင့္(ပ)ရိႈင္းယားသို႕ ကႊန္ေတာ္ေရာက္တိုင္းပင္ သူတို႕မိသားစု > တစ္ပိုင္းလိုျဖစ္ေနသည့္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ရေလ့ ရွိခဲ့သည္။ သူက > ဟင္နရီ၏ မိတ္ေဆြ အရင္းအခ်ာတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ ငါးမွၽ;ားဖက္ အမဲပစ္ဖက္လည္း > ျဖစ္သည္။ လူက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေနတတ္သလို သေဘာေကာင္းသလို ဘာလို > ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္၏။ ကႊန္ေတာ္ကမူ လူပံုကို ျမင္သည္ႏွင့္ပင္ အလိုလို > မႏွစ္ျမိဳ႔ျဖစ္မိသည္။ ဟင္နရီ၏ ဇနီးႏွင့္ ၎တို႕ ရင္းႏွီးလြန္းေၾကာင္းကး > သိသာထင္ရွားလွသည္။ > > \"အင္း၊ ျပႆနာပဲေပါ့ေလ၊ ဒါေပမယ့္ ကႊန္ေတာ္ကေတာ့ ဘာမွ တတ္ႏိုင္မယ္ > မထင္ဘူးဗ်ာ\" > > \"ဆရာ ကႊန္မကို မကူညီေတာ့ဘူးလားဟင္\" > > \"ကႊန္ေတာ္ မတတ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ\" > > ခဏမွၽ; ျငိမ္သက္သြားသည္။ သူမပါးျပင္မွာ ေသြးေရာင္လႊမ္းလာတာ ျမင္ရသည္။ > ထို႕ေနာက္ ေဒါသေရာင္ေတာက္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ကႊန္ေတာ့္ကို ၾကည့္သည္။ > လက္အိတ္ကို စြပ္သည္။ လက္ကိုင္အိတ္ကို ေကာက္ကိုင္သည္။ > > မိန္းမတစ္ေယာက္အား ျငင္းပယ္လိုက္ျခင္းသည္ တစ္သက္တာအတြက္ ရန္သူတစ္ေယာက္ > ေမြးလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ > > \"ေကာင္းပါျပီ ေဒါက္တာ၊ ေနာက္ထပ္ ဘာမွ ေျပာစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့\" > > \"ခင္ဗ်ားမသြားခင္ တစ္ခုေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္ .. ရမ္းကု တစ္ေယာက္လက္ထဲေတာ့ > ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ား မအပ္လိုက္ပါနဲ႕၊ ေနာက္ေတာ့မွ ေနာင္တရမိလိမ့္မယ္\" > > သူက ကႊန္ေတာ့္စကားကို ၾကားဟန္မရွိ။ ဘာတစ္ခုမွ မေျပာေတာ့ဘဲ အခန္းထဲမွ > တစ္ရွဴးထိုး ထြက္သြားသည္။ > > သည္အေတြ႔အၾကံဳအတြက္ ကႊန္ေတာ့္ရင္ထဲတြင္ ေအာ္ဂလီဆန္ခ်င္သလို > ျဖစ္သြားမိသည္။ စိတ္က တကယ္ပင္ မသက္မသာ ခံစားရမိသည္။ ကႊန္ေတာ့္အဖို႕ > ေဖာက္သည္ေကာင္းတစ္ေယာက္ လက္လႊတ္လိုက္ရသလို သေဘာေကာင္းေသာ > အိမ္ရွင္မတစ္ေယာက္ ဆံုးရံႈးခံလိုက္ရျခင္းလည္း ျဖစ္၏။ ထို႕ျပင္ ႏွစ္စဥ္ > ေဆာင္းဦးေပါက္တိုင္း ကႊန္ေတာ္ ရေနက်ျဖစ္သည့္ ရစ္ အဖိုအမ > ေျခာက္စံုခန္႕ကိုလည္း သည္ႏွစ္ ရႏိုင္မည္ မဟုတ္ေတာ့။ > > မစၥဂလင္ဒင္းနင္းကို ကႊန္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ ေတြ႔ရလိမ့္မည္ဟု > မေမွၽ;ာ္လင့္ေတာ့ပါ။ > > သို႕ေသာ္ ကႊန္ေတာ္ ဘယ္ေလာက္ လြဲလိုက္ပါသနည္း။ ထိုမိန္းမ၏ > တားဆီးမရႏိုင္သည့္ စိတ္ဓာတ္ကို ကႊန္ေတာ္ လံုး၀ အကဲမခတ္တတ္ခဲ့ေခ်တကား။ > > ေနာက္ ဆယ္ရက္ခန္႕အၾကာတြင္ပင္ ကႊန္ေတာ့္ထံသို႕ တယ္လီဖုန္း လာသည္။ ဆက္သူက > ဂလင္ဒင္းနင္း ျဖစ္သည္။ ဘီယားထရစ္သည္ အေအးမိျပီး ဖ်ားေနေၾကာင္း၊ > သာမန္မဟုတ္ အလြန္ဆိုးသည့္ တုပ္ေကြးဖ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုျပီး > ကႊန္ေတာ့္အား ေက်းဇူးျပဳ၍ အျမန္ဆံုး ႏိုက္တ္(စ)ဘရစ္ခ်္သို႕ ၾကြေရာက္ > ၾကည့္ရႈေပးပါဟု ေမတၲာရပ္ခံ လာေလသည္။ ဆက္ဆံေရး မပ်က္ေသးသည့္အတြက္ ကႊန္ေတာ္ > ၀မ္းသာသြားမိျပီး ေနာက္တစ္နာရီခန္႕ အတြင္းမွာပင္ ဂလင္ဒင္းနင္းတို႕၏ > ျမိဳ႔ပိုင္းေနအိမ္သို႕ ကႊန္ေတာ္ အေရာက္သြားခဲ့သည္။ > > ကႊန္ေတာ့္အား ဘီယားထရစ္၏ အခန္းသို႕ တစ္ခါတည္း ေခၚေဆာင္သြားသည္။ > လူနာနံေဘးတြင္ သူနာျပဳတစ္ေယာက္ ရွိေနသည္။ လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ > တုတ္တုတ္ခိုင္ခိုင္ မိန္းမတစ္ေယာက္။ မ်က္ႏွာ၇ိပ္ မ်က္ႏွာကဲ ၾကည့္ရသည္မွာ > စိတ္မခ် မယံုၾကည္ခ်င္စရာ။ > > လူနာက ခုတင္ေပၚမွာ ပက္လက္ကေလး။ ရုတ္တရက္ လွမ္းျမင္လိုက္ရသည့္ > အခိုက္မွာပင္ ကႊန္ေတာ္ေမွၽ;ာ္လင့္ထားသည့္ထက္ အမ်ားၾကီးပို၍ > ေနမေကာင္းျဖစ္ေနသည္ကို သတိျပဳမိလိုက္သည္။ လူတစ္ကိုယ္လံုး > ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေသြးဆုတ္သလို ျဖစ္ေနသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေတြက > ေဖြးေဖြးလႈပ္လ်က္။ ျပီး အျပင္းဖ်ားေနသည့္ လကၡဏာမ်ားလည္း အျပည့္အ၀ > ရွိေနသည္။ > > ကႊန္ေတာ္ ဇေ၀ဇ၀ါျဖစ္သြားသည္။ အေပၚက ျခံဳလႊာကို ဆြဲခြါၾကည့္လိုက္သည့္ > အခါ၌မူ အျဖစ္မွန္က ဘြားခနဲ ေပၚလာသည္။ ဟိုကိစၥ လုပ္ထားျပီး ျဖစ္ေနျပီ။ > မတတ္တတတ္ ပစ္စလက္ခတ္ လုပ္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ မသန္႕ရွင္းသျဖင့္ ပိုး၀င္ကာ > အၾကီးအက်ယ္ မန္းတက္လွၽ;က္ ရွိျပီး ေသြးဆင္းေနသည္မွာလည္း အနည္းဆံုး ၁၂ > နာရီမွၽ; ၾကာခဲ့ျပီ ျဖစ္သည္။ > > \"ကႊန္မ အားလံုး အဆင္သင့္ ျပင္ထားပါတယ္ ေဒါက္တာ\" > > သူနာျပဳ အမ်ိဳးသမီးက ကႊန္ေတာ့္အား ခံစားခ်က္ကင္းသည့္ ေလသံျဖင့္ ေျပာျပီး > ဂြမ္းတို႕ဖတ္ႏွင့္ ေဆး၀တ္စမ်ား ထည့္ထားေသာ ဇလံုကို ေပးသည္။ > > ကႊန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ အၾကီးအက်ယ္ ေဒါသထြက္ကာ ဆက္ခနဲ ေနာက္ဆုတ္လိုက္မိသည္။ > အခန္းထဲမွ ခ်က္ခ်င္း ထြက္သြားခ်င္စိတ္ ေပါက္သြားသည္။ သို႕ေသာ္ အဘယ္မွာ > ထိုသို႕လုပ္ႏိုင္ပါမည္နည္း။ လူနာက အခ်ိန္မေရြး အသက္ဆံုးရံႈးသြားႏိုင္သည့္ > အေျခအေနမွာ ရွိသည္။ သည္မိန္းမမိုက္အတြက္ ကႊန္ေတာ္ တစ္စံုတစ္ခု > လုပ္မွျဖစ္ေတာ့မည္။ ကႊန္ေတာ္ က်က်နနၾကီး ေခ်ာင္ပိတ္ အဖမ္းခံလိုက္ရျခင္း > ျဖစ္သည္။ > > ကႊန္ေတာ္ လုပ္စရာရွိတာေတြ စ,လုပ္သည္။ ကႊန္ေတာ့္နည္းလမ္းက > သိပ္ညွာညွာတာတာလည္း လုပ္၍မရ။ သို႕ေသာ္ သူမက လံုး၀ညည္းညဴျခင္း > ျငင္းဆန္ျခင္း မျပဳ။ အျပင္းထန္ဆံုး ေ၀ဒနာကိုပင္ က်ိတ္မွိတ္ မ်ိဳသိပ္ > ခံရွာသည္။ ေသြးဒလေဟာ ဆင္းေနျခင္းကို ထိန္းလိုက္ႏိုင္ျပီးသည့္ အခါ၌ > ကႊန္ေတာ္ အိမ္ျပန္ဖို႕ျပင္ဆင္သည္။ > > လူနာက ကႊန္ေတာ္လုပ္ကိုင္ေနစဥ္ တစ္ေလွၽ;ာက္လံုး ကႊန္ေတာ့္မ်က္ႏွာကိုသာ > မခြာတမ္း စိုက္ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ ယခု ကႊန္ေတာ္ျပန္ေတာ့မည္ ဆိုေတာ့မွ သူက > ေလသံသဲ့သဲ့ေလးျဖင့္ ၾကိဳးစားအားယူ၍ ေျပာသည္။ > > \"ေဒါက္တာ ကႊန္မျဖစ္တာ တုပ္ေကြးေနာ္၊ ဟင္နရီက တုပ္ေကြးလို႕ပဲ သိထားတယ္၊ > ညဘက္လည္း လာပါဦးေဒါက္တာ\" > > ေအာက္ထပ္ စာၾကည့္ခန္းထဲတြင္ ဟင္နရီက ကႊန္ေတာ့္အား ရွယ္ရီတစ္ဖန္ခြက္ႏွင့္ > အသင့္ေစာင့္ေနသည္။ ဇနီးသည္အတြက္ စိုးရိမ္ေသာက ေရာက္ေနသည့္ ၾကားကပင္ > ထံုးစံအတိုင္း ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ဧည့္၀တ္ေက်ေနေပးေသးသည္။ လူက > ေသးေသးေကြးေကြး၊ ဟိတ္ဟန္မရွိ၊ ရွက္ရြံ႔တတ္သည့္ အမူအရာမ်ိဳးသာ ရွိ၏။ > ဖခင္ထံမွ အေမြအေျမာက္အမ်ား ရခဲ့သူျဖစ္ျပီး သူ႕ခ်မ္းသာ စည္းစိမ္ > အမ်ားအျပားကို တစ္ပါးသူတို႕၏ ေပ်ာ္ရႊင္မႈအတြက္ သံုးစြဲေနသူလည္း ျဖစ္၏။ > ရိုးသားပြင့္လင္း၍ ခင္မင္ၾကင္နာဟန္ ရွိသည့္ သူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္မိသည့္အခါ > ေစာေစာကပင္ ကႊန္ေတာ္ေျပာမည္ဟု စိတ္ကူးခဲ့သမွၽ; စကားေတြသည္ ႏႈတ္ဖ်ားမွာပင္ > ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားခဲ့သည္။ သူ႕ကို ကႊန္ေတာ္ မေျပာႏိုင္ေတာ့။ > ဘယ္နည္းႏွင့္မွၽ; ေျပာမထြက္ႏိုင္ေတာ့။ > > \"ဒီ တုပ္ေကြးဆိုတဲ့အေကာင္ အေတာ္ဆိုးတာဗ် ေနာ္\" > > ကႊန္ေတာ္ သက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ > > \"ဟုတ္တယ္ ဟင္နရီ\" > > \"အခု ကႊန္ေတာ့္အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္တာလဲ ေတာ္ေတာ့္ကို ဆိုးတယ္ ေျပာရမွာေပါ့ဗ်ာ > \" > > \"ဟုတ္တယ္၊ ဆိုးတယ္ေျပာရမွာေပါ့\" > > \"ေသေသခ်ာခ်ာ ေကာင္းသြားတဲ့အထိ ၾကည့္ေပးပါ ေဒါက္တာ\" > > ခဏျငိမ္သက္ေနသည္။ > > \"ၾကည့္ေပးပါ့မယ္ဗ်ာ၊ ေကာင္းသြားတဲ့အထိ ကႊန္ေတာ္ ၾကည့္ေပးပါ့မယ္\" > > ထိုေန႕ ညေနပိုင္းတြင္ ကႊန္ေတာ္ တစ္ၾကိမ္ ထပ္ေရာက္သည္။ ေနာက္ထပ္ > ဆယ္ရက္ခန္႕ ေန႕စဥ္ တစ္ရက္ႏွစ္ၾကိမ္ မွန္မွန္သြားၾကည့္သည္။ လူနာအေျခအေနက > နည္းနည္းမွ အတိမ္းအေစာင္း မခံႏိုင္သည့္ အေနအထားမ်ိဳးျဖစ္ရာ အျမဲသတိထား > ေစာင့္ၾကည့္ေနရသည္။ > > ဟင္နရီမသိေအာင္ ဖံုးကြယ္ရသည့္ ကိစၥတြင္မူ ကႊန္ေတာ္လည္း ပါ၀င္သြားခဲ့သည္ဟု > ဆိုရပါမည္။ သို႕ေသာ္ တကယ့္လွည့္ကြက္မ်ားကိုကား ဘီယားထရစ္ႏွင့္ သူနာျပဳ > အမ်ိဳးသမီးတို႔က ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဟင္နရီဂလင္ဒင္းနင္းကား > တစ္ခ်ိန္လံုး အိမ္တြင္ အတူေနကာ ညတိုင္းလည္း လူနာခန္းႏွင့္ ကပ္လ်က္ > အခန္းတြင္ အိပ္ေနပါလ်က္ တကယ့္ေရာဂါ အစစ္အမွန္ကို တစိုးတစိမွၽ;ပင္ > မရိပ္စားမိခဲ့ေခ်။ ေျပာ၍ယံုႏိုင္စရာပင္မရွိ။ သို႕ေသာ္ တကယ္မသိခဲ့သည္ကား > အမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ > > လကုန္ပုိင္းေလာက္တြင္ ေနာက္ဆံုးအေခါက္အျဖစ္ ကႊန္ေတာ္ သြားေရာက္ရသည္။ > ဘီယားထရစ္က ထႏိုင္ေနျပီ။ ဇာျဖဴ အနားတပ္ ႏွင္းဆီေသြးေရာင္ လက္ဖက္ရည္ပြဲ > ၀တ္စံုကို ဆင္ျမန္းကာ ဧည့္ခန္းဆိုဖာ၌ ထိုင္ေနပံုမွာ အလွက်က္သေရ > ျဖာေ၀ေနသကဲ့သို႕ ရႊင္ပ်လန္းဆန္းဟန္လည္း ေပၚလြင္လွ၏။ တစ္ခန္းလံုးတြင္လည္း > ပန္းေတြ ေ၀၍ေနေပသည္။ ဇနီးသည္အား ျမတ္ႏိုးျမဲ ျမတ္ႏိုးဆဲ ျဖစ္သည့္ > ဟင္နရီကား အထူး၀မ္းသာ ရႊင္လန္းလ်က္ရွိျပီး ၾကင္နာယုယ၍ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ > ရွိေနေလေတာ့သည္။ > > လက္ဖက္ရည္ပြဲကို သပ္ရပ္သန္႕ျပန္႕သည့္ အိမ္ေစတစ္ေယာက္က > ယူေဆာင္တည္ခင္းေပးသည္။ မ်က္ႏွာေၾကာတင္းတင္းႏွင့္ သူနာျပဳ အမ်ိဳးသမီးကား > မရွိေတာ့တာ အေတာ္ၾကာျပီျဖစ္၏။ > > ကိတ္မုန္႕တစ္ခ်ပ္ကို လက္ထဲတြင္ တကိုင္ကိုင္လုပ္ေနရင္း ဘီယားထရစ္က အလိုဆႏၵ > ျပည့္၀ေသးဟန္မတူသည့္ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္၍ေျပာသည္။ > > \"ေနာက္အပတ္က်ရင္ ဟင္နရီက ကႊန္မကို မဒီရာကို ေခၚသြားမယ္တဲ့ ေဒါက္တာ၊ သူက > ကႊန္မအတြက္ အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုခု ရွိသြားေအာင္ လုပ္ေပးရမယ္တဲ့\" > > \"ဟုတ္တယ္၊ ဒါလင့္မွာ လိုအပ္ေနတာကိုး\" > > \"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေမာင္ရယ္\" > > ဘုရား .. ဘုရား .. တတ္လည္းတတ္ႏိုင္သည့္ မိန္းမပါတကား။ ေသြးေအးေအးႏွင့္ > စနစ္တက် ၾကံစည္ကာ ပက္ပက္စက္စက္ လိမ္လည္ လွည့္ျဖားတတ္ေသာ မိန္းမမ်ိဳး၊ > အလြန္တရာ သစၥာမဲ့ေသာ မိန္းမမ်ိဳးပါတကား။ > > \"ပထမတစ္ပတ္ေတာ့ ကႊန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္တည္း အတူတူေပါ့ေလ\" > > သူက ေလသံခ်ိဳခ်ိဳျဖင့္ ဆက္ေျပာေနျပန္သည္။ > > \"ဒုတိယ ဟန္းနီးမြန္းေပါ့၊ ေနာက္ေတာ့ ေဂ်ာ့ခ်္လိုက္လာမယ္၊ သူ႕ကိုေတာ့ > ကႊန္မတို႕ ႏွစ္ေယာက္လံုး သိပ္ခင္ၾကတယ္ေလ\" > > သူမ၏ မ်က္လံုးမ်ားက ကႊန္ေတာ့္ကို မခြာတမ္း စိုက္ၾကည့္လ်က္ ရွိေနသည္။ > စကားသံက တစ္ခ်က္ကေလးမွၽ;ပင္ ထစ္ေငါ့သြားသည္မရွိ။ > > \"လက္ဖက္ရည္ ယူပါဦး ေဒါက္တာရဲ႔၊ ကႊန္မတို႕ ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ အလည္လာျပီး > ငွက္အတူ ပစ္ရဦးမယ္ေနာ္\" > > ကႊန္ေတာ္ျပန္မည္ျပဳေတာ့ ဟင္နရီက တံခါး၀အထိ လိုက္ပို႕ျပီး ကႊန္ေတာ့္ကို > လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္သည္။ > > \"ေဒါက္တာ အခုလို ဂရုစိုက္ ကုသေပးတဲ့အတြက္ အမ်ားၾကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ၊ > ဒီတုပ္ေကြးဆိုတဲ့ အေကာင္က အေတာ့္ကို ဆိုးတာဗ်ေနာ္\" > > သူက မွတ္ခ်က္ခ်လိုက္ေသးသည္။ > > ကႊန္ေတာ္က ကင္ဆင္တန္ပန္းျခံကို ျဖတ္ကာ အိမ္သို႕ လမ္းေလွၽ;ာက္ျပန္လာသည္။ > တစ္လမ္းလံုး အံတၾကိတ္ၾကိတ္ႏွင့္ တစ္ေယာက္တည္း ျမည္တြန္ေတာက္တီး > လာခဲ့မိသည္။ > > \"ေခြးမသား ေတာ္ေတာ္ အသံုးမက်တဲ့ သတၱ၀ါ၊ ဒီေလာက္ .. .. .. သံုးမက်တဲ့ > သတၱ၀ါမ်ိဳးကြာ\" > > သို႕ေသာ္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ကား ကႊန္ေတာ့္စံခ်ိန္အတိုင္း ရစ္အဖိုအမ ေျခာက္စံု > ကႊန္ေတာ္ရရွိခဲ့ပါသည္။ တကယ္ ႏူးညံ့ အရသာရွိလွသည့္ သတၱ၀ါမ်ားပင္။ --~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~ You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Wonderful_light" group. To post to this group, send email to [email protected] To unsubscribe from this group, send email to [EMAIL PROTECTED] For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/inurmind?hl=en -~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
