Jéngkol (Archidendron pauciflorum, sinonom: A. jiringa, Pithecellobium jiringa, sarta P. lobatum) nyaéta tutuwuhan has di wewengkon Asia Tenggara. Sikina dipikaresep di Melaysia, Thailand, jeung Indonesia keur bahan kadaharan. Buahna mangrupakeun polong sarta bentukna gepéng meulit ngabentuk spiral, boga warna layung kolot. Siki jéngkol boga kulit ari nu ipis jeung warnana coklat ngagurilap. Jéngkol bisa ngabalukarkeun bau nu teu ngeunah dina cikiih sanggeus dikokolakeun sarta diprosés ku peujit, utamana lamun didahar atah. Jéngkol dipikanyaho bisa nyingkahan diabetes sarta alus pikeun kaséhatan jantung. Tangkal jéngkol dianggap ogé miboga kamampuh nu hadé pikeun nyerep cai taneuh sahingga méré mangpaat dina konsérvasi cai di hiji tempat. Pamangpaatan Siki jengkol biasa didahar atah atawa dikokolakeun (biasana disemur, sarta dipikawanoh ku urang Sunda minangka ati maung atawa "haté macan"). Sikina beyé sarta hipu. Tekstur ieu pisan anu ngajadikeun jéngkol dipikaresep. Sajaba disemur, siki jéngkol ogé bisa dijieun jadi kiripik kawas emping nu dijieun tina tangkil, ku cara ditutu/digencét nepi ka gepéng, digaringkeun sarta digoréng maké minyak panas. Akibat goréng tina bauna sabenerna bisa dikurangan ku cara dikeueum atawa dikulub. Gangguan kaséhatan Sajaba bau, jéngkol bisa ngaganggu kaséhatan hiji jalma alatan konsumsi jengkol nu kaleuleuwihi nu ngabalukarkeun numpukna kristal dina saluran cikiih, anu disebut "jengkoleun". Jéngkoleun kajadian alatan jéngkol ngandung réa asam jéngkolat sarta hésé larut dina cai nu PHna haseum. Konsumsi jéngkol nu kaleuleuwihi baris ngabalukarkeun kawangunna kristal sarta ngaganggu kiih.
