Bhima bungangang pisan barang mireng yen Suyudhana milih dirina. Lakadalah
pejet siah digebug ku aing ieu mangkuluk durjana teh. Kitu Bhima na pikirna.
Terus wae maju bari ngajingjing Gada RUJAKPOLO; teu loba catur eta dua
Satriya teh langsung wae bitotama ngagunakeun Gada.

Ieu tarung dua satriya pinilih, ti Kurawa lan Pandawa teh dimimitian waktu 

srangenge lingsir ngulon; da perang lekasan samemeh panonpoe surup; lantaran 

senapatina Salya tos lastari. Duana Bhima ti Pandawa sareng Suyudhana ti Kurawa
sarua tapisna ngagunakeun gada; duana pinter pisan kumaha maju mundur di na ieu
tarung. Itu ieu kaciri wani jeung hayang ngelehkeun satru kabuyutanana.

Nu tarung teh sering papuket padeukeut; tapi kadang kala ngejat saling 
ngajauhan,
ngajaga teu kadesek; Bhima rada heran lantaran beda ti nu biasa; Suyudhana 
ayruna
kacida wanina; nepi ka Bhima sering kadeseh tapi lantaran Bhima leuwing jangkung
gede ti batan Suyudhana jeung tanaga leuwih rosa nya sering oge Suyudhana 
kapangpengkeun
lantaran panakis Bhima. Tapi batan sieun Suyudhana beuki wani wae.

Bhima rada pusing oge lantaran teu bisa wae ngelehkeun Suyudhana; da memang 
Suyudhana
kesit pisan; Bhima memang meunang tanaga; tapi Suyudhana gesit; tapi na hiji 
mangsa mah
gelebuk wae tonggong Suyudhana kakeunaan gada tarik pisan ! Bhima bungah 
lantaran pasti
Suyudhana ngajongkeng; tapi nyata Suyudhana kuat pisan; ngan ukur ngabangkieun 
saeutik terus 

males, keuna ka na bahu jeri Bhima; Bhima rada mundur; keur kitu hiuk deui sora 
gada nyerang;
Bhima luncat ngaleupaskeun diri ti na tekenan Suyudhana; Suyudhana terus ngudag 
bari
neunggeul. Bhima geus teu bisa nyingcet deui; supaya ulah rugi teuing terus wae 
sarua papada
neunggeul oge. Bhima kakeunaan tonggong; ari Suyudhana sirahna pisan.

Duanana sarua papada mundur; ngan aneh Suyudhana siga teu ngarasa nyeri sama 
sakali.
Bhima beuki heran; tapi terus nuluykeun tarung. Bhima oge sababaraha kali 
kakeunaan; tapi 

memang dasarna kuat jasmanina. Atuh ieu dua Satriya teh tarungna geus lila taya 
nu kasoran.
Duana sami kuatna. Tapi lila2 Bhima kadesek; lantaran Suyudhana kacirina beuki 
tanggoh wae.
Arjuna ngaharewos ka Kresna; Kresna waspada enggal nepak pingping nu kenca; 
mere kode 

ka Bhima.

Bhima enggal wae maju nyerang ka Suyudhana; tariking takdir jeung cilaka; 
Suyudhana
luncat nyingcet ti na serangan Bhima; tapi ari jebrod teh pingping kenca 
Suyudhana katewunggeul;
Suyudhana ngajerit maratan lngit kungarasa nyeri tapi bari nyorowok :"Eh Bhima 
licik sampeyan !
Naha neunggeul handapeun bujal ! Sampeyan lain Bangsa Ksatriya, tapi Sudra 
Bhima !"

Bhima nu masih napsu keneh laju luncat beungeut Suyudhana dijejekan jeung 
diluluh terus
disogokan ku gada; Suyudhana geus teu mangrupa deui; tapi masih terus 
cocorowokan nyarekan
Bhima; Bhima terus ngaleyekn Duryodhana; keur kitu aya nu nyentak tarik pisan :

"Eh Bhima ! Sampeyan mah lain manusa tapi Bhuta ! Eureun siah ngakakaya nu geus 
teu walakaya !
Sampeyan memang kudu dikirim ka naraka ayeuna keneh ku diri KULA !"


Hanca

Kirim email ke