garawe wae maneh, cig istirahat heula. sasibuk-sibukna digawae meureun aya 
istirahatna, geura shalat lohor terus dahar. ari dahar mah kahayang maneh 
hayang jeung naon. jeung bobotok? Ceuk budak kiwari asa kurang keren dahar 
jeung bobotok, jadul amat nyah. Uing mah baheula keur budak sok diparaban 
bobotok ku kolot, ayeuna mah hese neangan bobotok

 

________________________________
 Dari: Ki Hasan <[email protected]>
Kepada: [email protected] 
Dikirim: Selasa, 20 Desember 2011 10:42
Judul: Re: [kisunda] Cersil Sunda ka 26
 
 
   
 
Di leuweung mana ieu jogolna Bah? Geuning aya Maung Sancang sagala.


2011/12/20 Abbas Amin <[email protected]>
 
>  
>Ku sabab Nyi Epon kapaehan; kapaksa Jalma ngagulang gaper Nyi
Epon; ahirna Nyi Epon inget; barang inget barang gabrug wae ngarontok Jalma;
tulung2 aya Maung! Cenah. 
>Jalma usaha satekah polah supaya Nyi Epon tenang; terus we
Jalma harita keneh nyieun pirunan seuneu; da moal mungkin neruskeun lalampahan
di na waktu eta. 
>Sapeupeuting Jalma ngajaga seuneu; jeung ngajaga Nyi Epon;
ari Nyi Epon na mah geus guher deui sare tibra. Nu Jalma rada bingung nya eta
kumaha shalat shubuh. 
>Persis kasubuhnakeun, Jalma teu tahan deui terus kasarean;
hudang2 geus beurang diguyah guyah ku Nyi Epon:”Hudang kebluk !” Cek Nyi Epon
bari seuri marahmay ngaguyah guyah Jalma. Jalma lilir astaghfirullah; geuning
geus beurang!? Aduh teu shalat shubuh; Ampun Gusti. Mudah2an we Gusti
ngahampura ka abdi nu laip. Kitu doa Jalma na jero hatena. 
>Barang hudang Jalma neang bangke Maung Sancang; nyata remek
pisan sirah eta Maung teh; wah geuning tanaga aing teh kuat pisan? Aduh mun
dikeunakan ka manusa, kumaha tah ? Ah ieu Kulit Maung bakal dijadikeun kantong
jeung rompi, lumayan. Terus we Jalma nyokot senjata nu seukeut kabeh tea; terus
dipake nyisitan bangke Maung; Nyi Epon teu tahan; terus ohek2an rek utah. 
>Barang Jalma ngeureutan kulit maung; terus dipoekeun sakali;
Nyi Epon nanya:”Kang Jalma; urang ulah leleda, da jauh keneh ka Leuwiseeng teh;
engke kapeutingan deui; kumaha mun pasanggrok jeung Maung deui ?!” 
>“Hahahaha, keun we ngarah loba pakean akang.” 
>Sanggeus sawatara lilana; terus we Kulit Maung dijait; bral
wae duanana iring2an nuju ka Leuwiseeng, lemburna Nyi Epon. Nyi Epon ngarasa
perjalanan ieu teh pangendahna karasana ; mun bisa mah tuluy we kieu; ulah
nepi; tapi ieu Kang Jalma sigana teu naksir ka aing, emh. Kitu cek pikir Nyi
Epon.
>
>
>HANCA
>         
         

Kirim email ke