Ki Ganda jeung baturna kakara datang lewat Isya; sanggeus Jalma sabalad balad sarolat. Der we eta nu tilu begal teh ditanggap. Ki Ganda nyaritakeun, yen Gorombolan Maung Hideung nunjukkeun kahebatanana ; waktu maranehna kadinya, nu tiluan dimaenkeun ku Para Jagoan Maung Hideung, tapi nu tiluan salabar we, da teu guna2 ngalajur napsu ngumbar amarah, moal matak jadi bener; Eta anggota2 gorombolan Maung Hideung kaciri nguntup pisan, barang ngadenge panangtang ti ki Jara,jeung ngarasa pasti bakal bisa ngarebut ieu Pasir Buncit. Maranehna terus pesta sukan2 bari salusurakan; teu aya hiji ge nu kaciri ngarasa bakal eleh ku urang. Kitu caritana ki Ganda. “Jung cenah bejakeun ka Ki Jara panangtangna ditarima; isukan urang bakal ka Pasir Buncit.Rek nempo kaayaan; tilu poe deui urang adu jago” Ki Ganda nutup caritana. Jalma nyarita:”Isukan tangtu sakabeh gorombolan Maung Hideung bakal ngambreg ka dieu; lantaran nu loba bakal taki2 bisi aya naon2 nu teu di sangka2 gampang ngagerakkeun anggotana supaya ngaramuk; jeung meureun maranehna nguntup yen pasti urang bakal eleh; jadi ieu Pasir Buncit bakal langsung direbut; jeungna deui maranehna tangtu hayang lalajo nu tarung jeung susurakan mere sumanget ka Jagoanana; ku sabab kitu isukan urang oge kudu taki taki; lantaran urang ngan saeutik; ari Maung Hideung loba; tangtu urang bakal eleh !” Kabeh begal anak buah Jalma meh bareng :”Eleh !? Naha make eleh !?” Jalma:”Hahahaha; najan urang di na adu Jago meunang, can puguh maranehna narima ! Mungkin oge eta adu jago teu dianggap, ger wae ngaramuk; tah ku sabab kitu urang ti ayeuna gancang ngayakeun persiapan pikeun nyanghareupan kajadian nu ku urang teu disangka sangka , lain wae pageto tapi ti isuk oge urang kudu geus taki2!” Ki Jara unggut2an , tanda satuju ka Jalma; tapi terus nanya mani serius:” Enya urang ayeuna siap2 waspada, tapi kumaha nyanghareupan puluhan gorombolan kitu; ari urang ngan saeutik !” Kieu ! Isukan sakabeh pasukan urang kudu ngajejer di beulah dieu tah didinya ! Pasukan Maung Hideung, bere tempat beulah ditu nu rada ka lebak; jadi maranehna aya di handap. Engke mun wae maranehna ngaramuk, teu tarima Jagona eleh; tah tong sieun tong gimir sok we baledogan ku batu; ku pasir; mun bisa ku cai panas; terus ku balok2 sagede bitis baledogkeun; eta teh keur ngahalangan supaya teu ngambreg teuing. Mun eta usaha gagal; nu kadua gancang malundur ka nu loba kakaian; urang marubus ka dinya; mun aya nu wani2 ngudag ; da moal bisaeun ngepung tinggal di sabet hiji2 nu wani asup ka eta nu loba kakaian. Mun maranehna rek males make seuneu; tong gimir da mun kahuruan tea mah; maranehna oge milu rugi. Kumaha kira2 kaharti !?” Ki Jara unggut2an, wah bener si Jalma teh pinter pisan, moal rugi manehna dijadikeun pimpinan di dieu; memang wajar pisan; gancang we Ki Jara ngaluluguan nuaran kai; terus dibeulahan, dijadikeun balok2 sagede leungeun; atuh nu sejen oge pada pa getol2. Jalma bungah nempo anak buahna sumanget. Kira2 tengah peuting, batu2 jeung balok2 geus loba dikumpulkeun, terus disumputkeun supaya teu kaciri; geus kitu mah kadenge we nu kerek mani ting salegor. HANCA
