Mudah2an urang sarerea teu kaasup... Allohumma arina haqqa haqqon warzuqnat tibaa'ah.. wa arinal batila batilan warzuqnit tinaabah...
________________________________ Dari: Sp Saprudin <[email protected]> Kepada: "[email protected]" <[email protected]> Dikirim: Senin, 20 Februari 2012 11:56 Judul: [kisunda] Ciri-Ciri Cendekiawan Belis!! Henteu sulit ngaidentifikasi cendekiawan boga mental belis atawa iblis. Sabab, cirri-cirina geus cukup diterangkeun dina al Qur’an, diantarana : 1. Ngabangkang jeung ngabantah ( QS 6:12). Manehna kenal, nyaho jeung faham, namung henteu pernah hayang narima kabeneran. Saperti ingkarna Fir’aun jeung balad-baladna, zulman wa’uluwwan jeung padahal hate leutikna ngaku jeung ngayakinan (wa istayqanat-ha anfusuhum). Mangka sok diteangana argumen pikeun nyanggah jeung nolak kabeneran demi ngabela jeung nancebkeun opinina. Sabab anu penting pikeunna lain kabeneran, ngalainkeun pembenaran. Jadi lain kusabab manehna teu nyaho mana nu bener, tapi kusabab manehna memang henteu hayang nuturkeun jeung tunduk kana kabeneran eta. Jadi ulah heran mun aya cendekiawan anu nota bene Muslim, namung sifatna saperti belis atawa Iblis. Ideologi jeung opini pamikiranana anu liar leuwih manehna pentingkeun jeung manehna pertahankeun katimbang kabeneran jeung aqidah Islam. 2. Intelektual diabolic sikapna takabur (sombong, angkuh, congkak, arogan). Hartina takabur ieu dijelaskeun dina hadits Nabi Saw. anu diriwayatkeun ku Imam Muslim (no. 147) “Sombong nyaeta nolak anu haq jeung ngaremehkeun batur (al-kibru batarul-haq wa ghamtu n-nas). Akibatna jalma anu nuturkeun kabeneran sakumaha dinyatakeun direjo al Qur’an atau hadits Nabi Saw. dianggapna dogmatis, leteralis, logosentris, fundamentalis, konservatif, jeung lain-lain. Sabalikna jalma anu pikiranna araneh jeung nyareleneh rada dongo bin tolol, berpandangan relativistic jeung skeptis, ngutak-ngatik jeung mulintirkeun ayat-ayat AL Qur’an jeung Hadits, ngaragukeun jeung nolak kabeneranana, justru dipuja, disanjung, diidolakeun jadi panutan salaku intelektual kritis, reformis jeung sabagena, sanajan geus bukti zindiq, heretic jeung bermental belis atawa Iblis. Maranehna boga beungeut dua istilahna boga standar ganda (QS. 2:14). Maranehna nganggap jalma anu ariman eta bodoh, padahal saestuna maranehna anu bodoh jeung dungu (sufaha’). Intelektual samacam ieu anu diancam Allah dina Al QUr’an ( QS. 7:146) “Arek Kami palingkeun maranehna anu arogan tanpa kabeneran eta ti ayat-ayat Kami. Sahingga, sanajan nyaksikeun satiap ayat, tetep bae maranehna henteu bakal percaya. Jeung umpama nempo jalan kabeneran, maranehna henteu arek hayang nempuhna. Namung mun nempo jalan kasesatan, maranehna justru ngalampahanna”. 3. Ciri anu katilu nyaeta ngaburkeun jeung nyumputkeun kabeneran (tablis wa kitman al-haq). Cendekiawan diabolic lain henteu nyaho mana anu bener jeung mana anu salah. Namung manehna sangaja mutarbalikkeun data jeung fakta. Anu batil dipoles jeung dikemas sakitu rupa sahingga nampa jiga anu haq. Sabalikna anu haq digunting, dikerdilkeun, dikempesan sahingga katempo jiga batil. Atawa dicampur aduk dua-duana sahingga henteu jelas deui beda antara anu bener jeung anu salah. Strategi samacam ieu memang pang efektifna pikeun nyieun jalma lain bingung tujuh kuriling jeung kabelejog. Maranehna ngutip ayat-ayat AL Qur’an (QS. 2:62 jeung 5:69) pikeun ngajustifikasi pamikiran liarna, pikeung ngomongkeun sakabeh agama nyaeta sarua, tanpa merhatikeun konteks siyaq, sibaq jeung lihaq atawa tafsir bi I-ma’tsur ti ayat-ayat eta. Sarua halna anu dilakukeun ku para orientalis Barat dina kajian maranehna kana Al Qur’an jeung Hadits. Maranehna nyoalkeun jeung ngagede-gedekeun perkara kecil, ngutak-ngatik anu geus jelas jeung tuntas, bari mendistorsi jeung manipulasi (tahrif) sumber-sumber anu aya. Hal ieu henteu pikarewaseun, nginget lolobana maranehna nyaeta Yahudi jeung Nasrani anu karakterna geus dijelaskeun dina al Qur’an : 3:71 “Ya ahlal kitabi ma talbisunal haqq bil batil wa taktumul haq wa antum ta’laum”. Anu ngaherankeun nyaeta nalika hal anu sarua dilakukeun ku maranehna anu zahirna Muslim. Kusabab watak jeung peran anu dilakonanana eta, Iblis disebut oge Syetan (syaytan). Dina al Qur’an memang ditegeskeun yen setan nyaeta musu anu nyata pikeun manusa (QS : 12:5, 17:53, jeung 35:6). Salain ngabangkang(‘asiyy), setan boga watak jahat, liar jeung kurang ajar marid jeung marid. Pikeung ngagulincirkeun (istazalla), ngajerumuskeun (yughwi) jeung nyesatkeun (yudillu) jalma, setan oge make strategi. Carana nyaeta nyusup jeung ngaruhan (yatakhabbat), ngarasuk jeung ngarusak (yanzagh), naklukkeun (istahwa) jeung nguasaan (istah’wadza) ngahalang-halang (yasudd) jeung nyingsieunan (yukhawwif), ngarekomendasi (sawwala) jeung ngagiring (ta’uzz), nganyeru (yad’u) jeung ngajebak (yaftin), nyiptakeun imej positif pikeun kabatilan (zayyana alhum a’malahum), ngabisikkeun hal-hal negative kana jero hate jeung pikiran hiji jalma (yuwaswis), ngajanjikeun jeung mere iming-iming (ya’iduhum wa yumannihim), tipu muslihat (dalla bi ghurur), nganjurkeun perbuatan maksiat jeung amoral (ya’mur bil fahsya’ wal mungkar) sarta nitahan jalma supaya kaifr (qala lil insanikfur). Trik-trik ieu anu dipraktekkeun ku antek-antek jeung balad-balad ti kalangan cendikiawan muslim. Maranehna disebut awliya al syatan (QS 4:76) ikhwan al syaytan (QS : 3:175) hizb al syaytan (QS 58:19) jeung junud iblis ( QS 26:94). Maranehna ngarogahala agama jeung mempropagandakan pamikiran liar atas nama kebebasan berekpresi, demokrasi, pembaharuan, pencerahan atawa penyegaran. Sakabeh eta sabenerna lain salah sahiji anu anyar atawa awal ngajadi, saperti anu geus dipikanyaho ku satiap jalam anu maca sajarah pemikiran Islam. Sakabehna ngarupakeun repetis jeung reproduksi balaka. History repeats itself. Palakuna anu beda, namung karakter jeung peranna sarua bae. Mangka ka kaum ariman diingetkeun supaya wanti-wanti yen saestuna setan-setan eta ngawahyukeun ka balad-baladna pikeun nyeret maraneh ka jereo papaseaan. Mun diturutan, maraneh bakal ngajadi jalma-jalma anu musrik (QS. 6:121). ============= Dijero hadits 'Abdullah bin Mas'ud radhiyallahu'anhu, Rasulullah shallallahu 'alaihi wa alihi wa sallam bersabda, anu hartina : Hente aya saurang Nabi oge anu diutus ku Allah ka ummat-ummat saencan kuring kacuali manehna ngabogaan pitulung jeung sahabat anu ngamalkeun sunnahna jeung patuh kana parentahna. Tuluy sanggeus eta bakal aya sajumplukan jalma anu nyeleweng, maranehna ngomongkeun naon-naon anu henteu maranehna pigawe jeung migawe naon-naon anu henteu diparentahkeun ka maranehna. Mangka sing saha anu jihad (berjihad) ngalawan maranehna ku lengeunna, mangka manehna nyaeta saurang mukmin. Jeung sing saha anu jihad ngalawan maranehna ku lisanna, mangka manehna nyaeta saurang mukmin. Jeung sing saha anu jihad ngalawan maranehna ku hatena, mangka manehna saurang mukmin. Jeung henteu aya deui kaimanan sanggeus eta" (dikaluarkeun ku Muslim). Tidieu Rasulallah Saw. nyifatkeun shahabatna yen shahabatna nyaeta jalma-jalma anu sok nuturkeun parentahna jeung nyokot sunnahna. Sing saha anu kayaaana model kitu, mangka ieu anu wajib pikeun dituturkeun, kusabab jalanna nyaeta jalan pikeun nganterkeun ka jalan Rasulallah Saw. Tuluy dina hadits ngenaan paburantakna ummat, Rasulallah Saw. ngadawuh, anu hartina : "Geus paburantak (terpecah) jalma-jalma Yahudi ngajadi tujuh puluh hiji firqoh 'golongan' jeung geus paburantak jalma-jalma Nashara ngajadi tujuh puluh dua firqoh 'golongan' jeung saestuna ummat kuring bakal paburantak ngajadi tujuh puluh tilu firqoh 'golongan'. Sakabehna aya dijero naraka kacuali hiji jeung manehna nyaeta Al-Jamaah" (dikaluarkeun ku Muslim).
