hatur nuhun Bah mangga dilajeng keun deui nuju raramena pisan, simkuring ngadepong deui
________________________________ From: Abbas Amin <[email protected]> To: kisunda <[email protected]>; urangsunda <[email protected]> Sent: Wednesday, March 14, 2012 8:18 AM Subject: [kisunda] Cersil Sunda 102 Ah ieu semah nyata rek ngaganggu, nya ayeuna Kula kudu singkil cangcut tali wanda; ulah cicingeun siah Jalma; lantaran semah nu cara kitu lain antepeun. Jalma ngomong na jero hatena. Nya Jalma oge kaluar bari dituturkeun ku nu opatan. Keur kitu ting burudul urang kampung Leuwiseeng kalaluar, lantaran ngadenge nu cocorowokan. Barang Jalma nempo urang kampung, terus we Jalma nyarita:”Eh Cakramana, enya ge kuring urang Leuwiseeng, tapi ieu sakabehna teu iilueun ka na masalah kuring, poma anjeun ulah rek ngaganggu ka urang lembur.” Cakramana seuri mani ngagakgak :”Hahahaha, asa ka teu teu ari, ngaganggu urang Kampung, Kula mah urusanna ngan ukur jeung sampeyan. Tapi sigana ieu urang Kampung hayang lalajo urang tarung; tapi mun maranehna ngaramuk; tong nyalahkeun Kula.” Jalma gancang nyarita ka balarea urang Leuwiseeng:”Poma paman2 sadaya jeung dulur2 sadaya ulah aya nu pipilueun urusan kuring, mun bisa mah lalajona sing jarauh we, ulah deukeut teuing bisi kabarerang.” Nya atuh urang Leuwiseeng teh malundur ti tempat tarung, terus nyarumput di nu rada buni bari ngintip nyerangkeun ti kajauhan; sabab maranehna panasaran hayang lalajo nu tarung. “Hahaha, sok Jalma ! maju deui maneh, ayeuna urang geus boga tempat lega pikeun tarung !” Cakramana nangtang deui. “Sakali deui pikirkeun heula, naon alesanana urang tarung teh” Cek Jalma ngingetan ka Cakramana. HANCA
