Kisah Islam - Leuwih Hade Barangbere Saurang pamuda, mahasiswa di salasahiji universitas, hiji waktu keur jalan-jalan jeung saurang Profesor, nu sok katelah baladna mahasiswa, lantaran kahadeanana ka maranehna nu sok nungguan piwurukna.
Nalika maranehna indit babarengan, maranehna manggihan sapasang sapatu heubeul ngagoler di sisi jalan, panyangkana eta teh bogana jalma miskin nu keur digawe di deukeut lapangan, jeung jigana geus ampir rengse pagaweanana. Si mahasiswa ngalieuk ka profesor, terus nyarita: "Yu urang heureuyan: urang sumputkeun sapatuna, terus urang nyumput tukangeun rungkun, urang tungguan bari nyerangkeun kumaha manehna bingungna nalika teu manggihan sapatuna." "Sobat nu kasep," jawab sang profesor, "urang teu perlu ngahibur diri sorangan ku cara ngaheureuyan jalma miskin. Anjen jalma aya, jeung bisa ngahibur diri anjeun ku cara nu leuwih hade ku jalan migawe kahadean ka ieu lalaki miskin tea. Asupkeun koin kana kadua beulah eta sapatu, terus urang nyumput bari nitenan kumaha pangaruhna ka manehna." Si mahasiswa nurut terus manehna duaan nguliwed ka tukangeun rungkun nu deukeut. Jalma miskin tea gura-giru ngarengsekeun pagaweanana, terus datang meuntas lapangan ngajugjug ka jalan tempat manehna neundeun mantel jeung sapatuna. Bari rap make mantel sup ngasupkeun sukuna kana salasahiji sapatuna, tapi ngarasa aya barang nu teuas, terus dongko bari ngararasakeun naon nu ngaganjel tea, tetela manggihan koin. Heran jeung heran katangen dina roman beungeutna. Manehna ngilikan koin, digalar-gilir, terus diilikan deui sababaraha balikan. Manehna terus alak-ilik ka sakuriling bungking, tapi taya jalma saurang ge nu katempo. Terus manehna nagsupkeun eta duit kana sakuna, bari terus make sapatu nu sabeulahna deui, manehna kaget nu kadua kalina nalika manggihan deui koin sejenna. Mamaras rasana teu kaampeuh deui; kedepruk manehna sujud, ranggah tanggah ka langit bari gorowok ngucapkeun sukur sarta balaka ihwal pamajikanana nu gering teu walakaya, jeung geus taya dahareun keur anak-anakna, na kurnia saha ieu nu datang manjing dina waktuna, ti leungeun nu teu katinggali, nu bakal nyalametkeun tina kaancuran. Jung si mahasiswa nangtung bari kacida ngahelasna, panonna beueus ku cipanon. "Ayeuna," ceuk eta profesor, "karasa yen anjeun ngarasa leuwih hade tinimbang upama anjeun ngaheureuyan ku cara nu ku anjeun dipimaksud tadi?" Eta pamuda ngajawab, "Anjeun geus mere pangajaran ka kuring ku pangajaran nu moal bisa dipopohokeun. Kuring ayeuna bisa ngarasakeun kana benerna ieu caritaan, nu samemehna teu pernah kaharti: "Yen leuwih bagja urang barangbere tinimbang dibere." Abdullah bin Abbas (radhiyallahu anhu) ngalaporkeun yen Nabi (Sallallahu alaiyhi wassallam) nyarios yen ngagedekeun kahadean, nyingkahan kajahatan, ngangkat beban jalma lemah jeung nyingkahkeun nu ngabahayakeun di jajalaneun teh kabehanana doa nu ditarima ku Allah. (Ibn Majah) Tarjamahan "Better to Give" tina "Islam Can". Panarjamah: Ki Hasan ***
