Di rumah sakit harita aya Bapa-bapa keur ngagandong anakna. Eta budak leweh
meni tarik pisan bari leungeunna nunjuk ka arah luar, pokna "Paaaa
uuuuuuhhhh....mbiiiim.....paaa....mbiiiiiim". Bapana teu ngartieun anu anu
dimaksud ku anakna, tuluy bapana nanya ka anakna "Dede hoyong naon, cep ah ulah
nangis, era ka batur". Eta budak tambah tarik lewehna
"Aaaaaaaaaa.......aaaaaaaaaaaaaaaaaa..........paaaaaaa....mbiiiimmmmm, dede
oyong mbiiimmmmmmmm.....didiiiiiiiiiiiiiid....mbiiiiiiiiiiiiiiim". Bapana
gagaro teu ateul, da puguh teu ngarti kahayang anakna. "Dede cep ah tong nagis,
naon mbiim teh?" ceuk bapana negeskeun kahayang anakna. Eta budak lewehna rada
laun, bari ngecapkeun kahayangna "Dede oyong
momokbidan...mbiiiim....dididiiiiiiiiid" bari meraktekeun leungenna. Eta si
bapa nangkep sora anaknya ngan kecap momokbidan, manehna rada ngahuleung bari
mikir "Ah...ieu budak aya-aya wae kahayang teh, kumaha carananya". Teu lila
"De, antosan didieu nya, tong
kamana-mana, bapa bade milarian momokbidan" leos manehna teh indit ninggalkeun
anakna anu keur diuk di ruang tunggu pasen. Teu lila torojol bapana balik deui
dibarengan ku Bidan. Eta bidan salah tingkah jeung pinuh kabingung. Tuluy si
bapa ngomong ka anakna pokna "Yeuh dede bapak nyandak Bu Bidan, sok kadinya ari
hoyong nyepengan momokbidan mah" Eta budak tambah tarik lewehna
"Aaaaaaaaaaaaaaa.....aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.........anes...anes...ndede oyong
momokbidaaaaaaaaaaan". Ceuk bapana "Atuh ieu gerua cepengan, mempeng aya bu
didanna". Teu kungsi lila indungna budak datang "Euleuh2, kunaon eta si dede
nangis pa?". Dijawab ku bapana "Eta ceunah hoyong momokbidan, nya kapaksa bapa
nyandak ieu bu bidan bisi eta budak panasaran" Dijawab ku indungna si budak "Ah
dasar bapa teh belegug, maksud dede teh momobilan, lain momokbidan, ah
pinajiseun si bapa teh, piraku momokna bidan!!! rada nyengereng. Huh anu jadi
bapana tulalit teu ngarti pisan nyah!!
