Hiji santri ngadatangan Kyai na "Kyai di lembur sabeulah aya jalma alim bisa 
hiber" santri ngamimitian ngomong. "Teu aneh, papatong oge bisa hiber" tembal 
Kyai. "Kyai di nagara sabrang aya jalma alim bisa lempang di luhur cai" Santri 
neruskeun omonganana. "Ah eta mah biasa, bancet (kodok) oge bisa ngojay di cai" 
tembal Kyai bari imut. Ngadenge jawaban ti Kyai kitu santri rada kuciwa. Ceuk 
manehna Kyai geus nganggap teuing enteng masalah. Manehna nyangka yen 
jalma-jalma alim (sakti) anu bisa hiber di awang-awang atawa bisa leumpang di 
luhur cai nyaeta jalma-jalma anu dibere hidayah ti Allah. Perlu diconto atawa 
ditimba elmuna kusabab maranehna nyaeta pilihan Allah anu geus aya di jalan 
Allah. Tapi Kyai jigana boga pamadegan sejen."Aya deui jalma anu dina waktu 
sarua, manehna bisa aya di loba tempat" santri neruskeun deui 
omongana. Ditembal ku Kyai "Mhhh...mun kitu, anu paling pinter nyaeta Setan. 
Sabab setan dina waktu sarua bisa aya di loba hate
 jalma". Terus  santri neruskeun tatanyana anu pinuh kaheranan "Jadi Kyai, 
kumaha jalan nuju Allah eta?" Kalayan tenang Kyai eta ngajawab "Jalan nuju 
Allah loba pisan, saloba napas manusa. Tapi, jalan anu pang deukeutna pikeun 
nuju jalan Allah nyaeta migawe pagawean alus ka sasama jalma" **)
 
**) ceramah Ustd. Ir. Jonih Rahmat, 12 Juni 2012

Kirim email ke