Ku sabab Jalma rada ngahuleng, Ki Busro bari semu heran nyarita deui, pokna:”Sampeyan Mas Jalma, pasti teu yakin ku omongan Kulo, lantaran Mas Jalma pasti panggih jeung loba Pendekar di Tanah Jawa waktu ieu … tapi sanajan Elmu maranehna memang hebat, meureun saluhureun Kulo oge; tapi pasti mo mapakan ka na kabisa jeung kaluhuran Elmu Ki Padmarasa.” Omonganana kaciri yakin pisan. “Tapi mun Mas Jalma datang kadieu rek guguru Elmu … hehehe … cek uing mah maning batalkeun … moal aya gunana … ka miceun2 wae umur … Ki Padmarasa moal daek nurunkeun elmuna … tah uing ge geus limang tahun nyabaran … kapan teu wae ditarima.” Cek Ki Busro nambahan deui. “Ke atuh “ cek Jalma hayang nyaho , “Kumaha mun kuring guguru ka Paman we atuh, naha rek narima ?” “Hahahaha ! Kapan uing ge rek guguru … kumaha bisana boga murid !?” Jalma :” ari cek kuring mah, diajar wajib, nyebarkeun elmu mangfaat wajib … naha pakde Busro jadi lali ka na eta Dalil ?!” Ki Busro :” tapi aya Dalil: samemeh mapatahan batur, papatahan heula diri sorangan … tah mun nyekel dalil nu ieu, uing teu pantes mere elmu ka sampeyan; jeungna deui can puguh Elmu uing leuwih luhur ti batan sampeyan !” nyaritana kitu teh bari jeung ngan sakilat Ki Busro nyerang ka na dada Jalma nu diuk hareupeunana. Jalma kaget, tapi manehna reflex nyingcet; tapi kakara ge lolos ti na eta serangan … Ki Busro geus nyerang deui ! Ayeuna mah ku tajongan nu Kacida kesitna … Jalma gancang luncat ngajauhan bari nyorowok :”Ke tahan heula paman ! nanaonan teu puguh2 paman nyerang ka kuring !?” Lain eureun Ki Busro malah nambahan deui seranganana , malah ayeuna mah leuwih beurat ti batan nu tadi; ayeuna mah serangan teh bari jeung geus disiapkeun serangan2 sejenna. Kapaksa Jalma ayeuna mah ngaladenan bari sabisa bisa nahan sabar, da asa teu puguh2, ti na ngobrol bet jadi tarung. Jalma sama sakali teu ngalawan enya2 atuh ripuh pisan; sababaraha kali ampir kacabok atawa katinggang ! Nepi ka sosoloyongan ampir rubuh; sabab nyingcet ti na serangan Ki Busro nu kaciri enyaan pisan. Jalma ayeuna ti na ngarasa kaget jeung heran, jadi keuheul oge nya ayeuna mah manehna ge serius ngalayanan, bari na hatena mun perlu mah mabur, lantaran asa ka teuteu ari ngalayanan nu kurang ; karo2 gelo. Ku sabab ayeuna mah Jalma enya2 ngalayanan Ki Busro; ngan sakeudeung geus ngaliwatan 40 jurus; ahirna plak ! plak ! diaduna dua tatapak leungeun duanana. Koloyong Jalma ngoloyong aya ka na 5 lengkahna, ampir we tijungkel ! sedengkeun Ki Busro mundur 3 lengkah. “Hahahahaha ! Mas Jalma … hehehe … ngora keneh, tapi geus boga tanaga jero sakitu luhurna; lima taun deui uing geus teu bisa deui ngalawan sampeyan ! Hahahaha, kumaha uing rek jadi guru sampeyan !?” Jalma sajongjongan mah ngahuleng, rupana Ki Busro keur nguji manehna; manehna rada balaham belehem. Terus we Ki Busro ngagupayan, bari ngajak barang dahar jeung nginum. Nya Jalma diuk deui bari rada hah heh hoh… tapi keur kitu leng we Jalma ngarasa lieur pisan , bumi asa muter … Jalma geus teu kuat deui harita keneh ngajungkel katuralengan.HANCA
