mangga teraskeun :-) => http://www.kompasiana.com/ahsa
________________________________ Dari: Abbas <[email protected]> Kepada: [email protected] Dikirim: Rabu, 19 September 2012 11:45 Judul: Re: Bls: [kisunda] Cersil Sunda 286 Hahahahha nuhun ... komentarna ... tapi ke tingali we kumaha tah bahasanana; teras engkwe komentaran deui nya !? Kumaha KEMASAN bah AA di na nyaritakeun perkara kailahian .... --- In [email protected], Narayana Adipranata <narayana_thea@...> wrote: > > tah...tah...tah... beuki rame jeung beuki jago wae mang Jalma teh. ngan kade > ah bah pas ngabahas KAILAHIAN ulah nyinggung hal-hal nu matak parasea. > geuning jiga si-uni jeung si-iyah nu teu eureun-eureun debat dina ieu > milis...:) cag ah... rek ngadepong deui. > > > ________________________________ > Dari: Abbas Amin <abas_amin08@...> > Kepada: kisunda <[email protected]>; urangsunda > <[email protected]> > Dikirim: Selasa, 18 September 2012 13:11 > Judul: [kisunda] Cersil Sunda 286 > > > > Sanggeus aya > saminggu lilana Jalma ngalakukeun latihan kitu, karasa ayeuna mah tanaga teh > gampang pisan disalurkeunana tina embun2an ka na tapak suku; balik deui ka na > embun2an teu kudu usaha cape saperti saencanna; eta tanda aya kamajuan nu gede > pisan. Jadi Jalma ayeuna geus bisa ngawasa enerji nu aya di jero badanna. > > Di Beulah > kaler ti imah KI Padma rasa aya batu nu luhur pisan; tungtungna seukeut; teu > nyaho urut naon; Jalma terus ka dinya rek nyoba lamun luncat geus bisa > sakumaha > ayeuna. > Jalma > konsentrasi rek luncat nu ukuranana batu nu jangkung eta. Barang heaaat > manehna > nyorowok; pung teh manehna luncat bisa luhur pisan , jauh ti na taneuh. Untung > waktu turunna ku tanaga jerona nu geus nepi ka puncakna, manehna bisa > ngadalian > henteu nyiriwik ka handap. Tapi mimiti mah manehna rada sosoloyongan. > > Nya sanggeus > sababaraha kali manehna bisa ngadalian diri di na bab luncat jeung hampang > raga; > terus manehna nyoba luncat ka eta batu; nyata gampang pisan sukuna napak di na > puncak batu pisan. > > Barang turun > kadenge aya sora plok ! plok ! plok ! 3X antare pisan, tapi pinuh ku > kagumbiraan jeung panghargaan. Eta nu keprok taya lian ti Ki Padmarasa. > > Tuluy we > Jalma nyuuh ka Ki Padmarasa ku bungah2na; diusapan we Jalma teh ku Ki > Padmarasa > nu ngarasakeun pisan ka bungahna nu karasa ku Jalma. Tapi ayeuna Jalma rada > heran, sabab di dinya ayeuna mah aya Ki Busro nu milu lalajo. > > Ki Busro > nganuhunkeun ka Jalma; sabab kulantaran Jalma cenah ayeuna manehna geus > diangkat murid ku Ki Padmarasa. Umurna Ki Busro saluhureun Ki Padmarasa; tapi > teu aneh; da nu guguru teh lain guguru pangalaman; tapi guguru elmu panemu ; > aji jaya kawijayan. Ari Ki Busro nganggap pisan ka Ki Padmarasa teh; yen Ki > Padmarasa sagala nyampak elmuna. > > Jalma teu > nyaho kumaha, sanggeusna ayeuna sagulung sagalang di Gunung Muria; asa rada > haroream turun; manehna asa loba tanyakeuneun ka Ki Padmarasa teh; masing enya > Ki Padmarasa mah nolak yen manehna sagala bisa; tapi karasa memang elmu > panemuna ka_asup luhur. Tah ku sabab kitu Jalma ge hayang terus we guguru di > dinya; tah meureun ku sabab eta manehna betah di dinya teh. Tapi mungkin oge > ketang, nu nyababkeun Jalma betah teh, aya tetenjoan sejenna. > > Na hiji > peuting Ki Padmarasa ngobrol paduduaan jeung Jalma; terus Ki Padmarasa nyarita > ka Jalma :”Yeuh Jalma ama aya picaritaeun; ieu mah masalah ama pribadi, naha > hidep moal bosen ?” > > Jalma:”Duh > Ama, puguh kuring teh hoyong apal latar tukang Ama ; tapi teu wararantun atuh > … > tah ayeuna Ama nyarios kitu; atuh kuring teh asa kagunturan madu … katibanan > men yan putih … nuhun pisan Ama kersa ngadongengkeun masalah eta.” > > “Syukur atuh > ari kitu mah, tah ayeuna Ama rek ngamimitian ngadongeng; mun bosen engke > balaka > we nya , tong didinding kelir.”Cek Ki Padmarasa. > > “Mangga atuh > Ama.” > > Gorolang we > Ki Padmarasa nyaritakeun Silsilah pribadina. > > Ki Padmarasa > teh kungsi nikah ka hiji anak Syech di Makkah; terus we dibawa ka Jawa; > meureun > Ki Padmarasa teh tangtu istimewa pisan, nu matak Urang Arab mikeun anakna ka > manehna; da atuh tong boro di Arabna; cacak di Pulo Jawa ge Urang ARBI mah > tara > daekeun anakna awewe dibikeun ka urang Jawa, tah eta pasalna tangtu ku sabab > Ki > Padmarasa istimewa pisan. > > Paingan > Anggraeni sakitu geulisna; puguh we da turunan Arab. Cek gerentes hate Jalma. > Mangkaning Arab Mesir tea, arab Putihna. > > Cenah mah, > waktu Ki Padmarasa keur munggah haji papanggih jeung urang Mesir nu keur > ditatandu; lantaran lumpuh; eta urang Mesir teh masih keneh turunan Pangeran > Mesir cenah; dipelong we ku Padmarasa bari tawaf; terus dideukeutan; eta nu > ditandu teh. bari tawaf diusap we tuurna ku Ki Padmarasa bari ngadu’a; > kersaning Pangeran si urang Arab Nesir teh nyorowok kaget; tapi ngan > sakeudeung > terus we unggeuk ka Ki Padmarasa. Isukna panggih deui; eta urang Mesir teh > geus > bisa leumpang teu sakara kara; tah ku sabab manehna nganuhunkeun pisan; anakna > nu awewe dibikeun ka Ki Padmarasa sina ditikah. > > Sanggeus > imah2 salila 10 taun Nyi Rubiyah bojona Ki Padmarasa teu aya wae tanda2 > ngandeg; tapi Ki Padmarasa teu petot2 ngado’a ka Gusti. Tah di dinya Ki > Padmarasa nyebutkeun yen bohong mun nganggap Ki Padmarasa sagala bisa; buktina > teu sanggup, ngajadikeun bojona ngandeg. > Sanggeus > umurna 45 taunan; sedengkeun Nyi Rubiyah 25 taunan; kakara Nyi Rubiyah > ngandeg; > mani ripuh, ampir2an Nyi Rubiyaah katiwasan. Akhirna brol we orok lahir, awewe > dingaranan Anggraeni, Atuh kacida bungahna Ki Padmarasa jeung Nyi Rubiyah teh. > > Tapi aya2 we > dodoja jeung cocoba teh; waktu keur umur 3 taun kakara ge Anggraeni bisa > nyebut > a jeung e ; aya kacilakaan di imahna; oray matih nu sok diingu ku KI > Padmarasa; > nu memang ahli ubar2an; kaluar ti na kandangna; geus Takdir ti Gusti Nyi > Rubiyah dipacok oray; orayna terus kabur; ari Anggraeni kaget; terus we > letahna > KELU; nepi ka ayeuna can bisa Pulih deui. > > Tah cenah > eta sabab2na Ki Padmarasa embung ngangkat murid; lantaran geuning loba pisan > kalemahan nu aya di dirina. > > Ku ayana eta > musibah; Ki Padmarasa ngarasa era jeung sedih, terus we kaluar ti kampungna; > nuju > jeung ngasingkeun diri di eta gunung Muria nepi ka ayeuna; umur Anggraeni geus > aya 17 taunna. Jadi kira2 geus aya 14 taun manehna netep di eta Gunung teh. > Manehna nyaah ka sato naon oge; tapi asal nempo oray; terus we teu tata pasini > deui; terus dibinasa ku ieu Anggraeni; atuh oray disabudereun eta tempat mah, > ampir euweuh we. Anggraeni siga ngamusuh > pisan ka oray teh. > > Ki Padmarasa > sama sakali teu ngadongengkeun kumaha manehna bisa nyaho ka na rupa2 ubar > jeung > nulungan batur; oge teu nyaritakeun kumaha manehna bisa loba kabisa jeung > kanyaho di na bagbagan Elmu kanuragan; nya Jalma ge teu loba tatanya soal eta; > lantaran sigana curuta carita soal eta mah dirusiahkeun pisan ku Ki Padmarasa > teh; meureun sieun jadi RIYA tea. > > Sanggeus > kitu; repeh we Ki Padmarasa teu nyarita deui; ngan ukur neuteup we ka Jalma; > hartina carita na geus lekasan , Jalma ngan ukur meleng we; teu loba tatanya. > > Ayeuna mah > Jalma apal naon sababna Anggraeni sama sakali teu bisa ngaluarkeun sorana; > nyata lain pego tapi cek Ki Padmarasa mah; pita sorana kaganggu; ari > pancaindrana mah kabeh ge fungsi; ngan eta hiji; pita sora nu teu fungsi teh > cenah. > > Waktu keur > ngobrol kitu, Jalma inget yen aya nu bakal ditanyakeun; nya eta masalah “Nu > Maha Sagala” … rada heran Ki Padmarasa … naha Jalma bet nyalenggor ka na > masalah eta ? > > Terus we Ki > Padmarasa ngelelekan Jalma:”Ke ari hidep, salian ti guguru ka Ki Nurustunjung > hal kanuragan, terus guguru ka saha masalah agama ?” > > Derekdek we > Jalma ngadongeng masalah di Wanayasa; tapi terus nyaritakeun, nepi ka ayeuna > ge > can manggih jawaban soal Maha Sagala mah. > > Ki Padmarasa > unggut2an we ngadengekeun dongengna Jalma:”Naha ku hidep teu ditaroskeun ka H. > Syarif ?” > > Jalma:”Ah > teu wantun pok Ama; lantaran seueur nala_ah kitab; bilih lepat naros; nya dugi > ka ayeuna kuring masih panasaran keneh; tah ku margi Ama mah langkung terbuka; > kuring ayeuna wantun ngajukeun ieu patarosan.” > > “Yeuh Jalma, > ari Nu disebut Maha Sagala teh, Nya atuh Gusti Allah; saha deui atuh ?” Cek Ki > Padmarasa bari tetep mesem. > > “Ama, ki > Nurustunjung sanes teu apaleun ka Allah; ngan wae sigana langkung ti kitu, eta > patarosan teh. nya mun dipikir ku kuring mah; eta Ki Nurustunjung teh hayang > wanoh ka nu disebut Allah tea. Da panginten teu cekap urang nyebat percaya > wungkul; bari ati mah cangcaya !?” > > Ahirna > sanggeus ngaharuleng sakedapan, Ki Padmarasa nyarita kieu :”Kieu we atuh, > mimiti peuting isuk, ba_da Isya urang sawala masalah KAILAHIAN.” > > Jalma:”Aduh > nuhun pisan Ama. Tapi naha disebat SAWALA ? kapan kuring mah mung sakadar > murid.” > > Ki Padmarasa > :”Eh teu kitu … boa teuing ti sampeyan, Ama meunang bongbolongan; da jelema > mah > teu tangtu bisa wae sampeyan nu mere jalan. Jadi bisa oge Ama guguru ka > sampeyan.” > > Jalma:”Hahaha, > asa pamohalan Ama. “ > > Ki Padmarasa > :”Ih teu kitu Ilmu Allaah mah, sabab lega Kacida, teu bisa kaukur; nu ulah teh > RIYA ! keur urang mah. Buktina Ama bisa ngubaran Syech urang Mesir, nu jadi > mertua Ama, nyatana Ama dicoba bojo jeung anak keuna kasakit, kapan teu bisa > nanaon; eta hartina sakaligus Allah negor ka Ama.” > > Wah enya > jero geuning pandangan jeung pikiran ieu Ki Padmarasa teh; cek Jalma na > hatena. > Manehna ngarasa yakin, yen ti ieu KI Padmarasa mah bakal meunang pituduh nu > gede pisan. > > Hanca > > > � > ------------------------------------ Yahoo! Groups Links http://docs.yahoo.com/info/terms/
