Τον έχω δεί στο Λυκαβυτό πρίν πολλά χρόνια.
Ακου το επόμενο κομμάτι.
Mike Oldfield - Moonlight Shadow
https://www.youtube.com/watch?v=e80qhyovOnA
--------------------------------------------------
From: "Christos Koromilas Κορομηλάς" <[email protected]>
Sent: Thursday, June 23, 2016 5:16 AM
To: "Α Ορασις" <[email protected]>
Subject: [Orasi] Πρόσωπα της Κλασικής Μουσικής (Faces of Classical Music):
Mike Oldfield: Tubular Bells (1973/2012, Audio video)
http://facesofclassicalmusic.blogspot.gr/2016/06/mike-oldfield-tubular-bells-19732012.html?m=1
Mike Oldfield: Tubular Bells (1973/2012, Audio video)
Με το "Tubular Bells" ο Μάικ Όλντφιλντ κάνει το σόλο ντεμπούτο του το
1973. Στο άλμπουμ διακρίνει κανείς έντονα στοιχεία της ροκ, με προσμείξεις
φολκλορικής μουσικής και τον δημιουργό να είναι κυριολεκτικά
«άνθρωπος-ορχήστρα», αφού παίζει μόνος του περί τα τριάντα όργανα. Το
αποτέλεσμα είναι προϊόν κοπιώδους ηχογράφησης, με τη μέθοδο του
overdubbing.
Πολλές ήταν οι εταιρείες που αρνήθηκαν να βγάλουν τον εν λόγω δίσκο,
ωστόσο το ρίσκο πήρε ο Ρίτσαρντ Μπράνσον, που τότε ξεκινούσε τη
δισκογραφική εταιρεία Virgin. Ο σερ Μπράνσον τον έπεισε ότι η επιτυχία θα
ερχόταν, αρκεί να γινόντουσαν κάποια βήματα. Κατάφερε να τον πείσει να
κάνει μία εμφάνιση στο Κουίν Ελίζαμπεθ Χολ του Λονδίνου όχι μόνος του,
αλλά με τη συνοδεία πολλών διάσημων μουσικών, ώστε να υπάρξει ενδιαφέρον
από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Η συναυλία δόθηκε τον Ιούνιο του 1973 με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, των
Μικ Τέιλορ, από τους Ρόλινγκ Στόουνς, Ντέιβιντ Μπέντφορντ, Κέβιν Αγιερς,
Στιβ Χιλέιτζ και Πιερ Μερλέν των Γκονγκ. Το αποτέλεσμα ήταν το κοινό να
σηκωθεί όρθιο ζητώντας κι άλλο, όταν η συναυλία ολοκληρώθηκε. Επίσης, ο
Όλντφιλντ έκανε μια εμφάνιση στην τηλεοπτική εκπομπή "Arena" του BBC.
Η τεράστια όμως επιτυχία ήρθε μετά τη χρήση αποσπασμάτων στο soundtrack
της ταινίας «Ο Εξορκιστής». Μετά από αυτό, «έκαναν φτερά» δεκαέξι
εκατομμύρια αντίτυπα του άλμπουμ. Η κορυφή και ένα βραβείο Γκράμι για την
καλύτερη ορχηστρική σύνθεση ήταν επόμενο να κατακτηθούν. Ο Βρετανός
καλλιτέχνης θα κερδίσει αμέσως μια θέση στα top 10 τόσο των ΗΠΑ όσο και
της Αγγλίας, καταλαμβάνοντας την τρίτη και δεύτερη θέση, αντίστοιχα, όπου
θα μείνει συνολικά 264 εβδομάδες και τελικά, ύστερα από σχεδόν ενάμιση
χρόνο κυκλοφορίας, θα καταφέρει να φτάσει στο νούμερο ένα της Αγγλίας με
τον επόμενο δίσκο του, το "Hergest Ridge". Κάτι τέτοιο έχουν καταφέρει
μόνον οι Μπιτλς και ο Μπομπ Ντίλαν. Μετά από λίγο, κυκλοφορεί ξανά το
"Tubular Bells", με ενορχήστρωση και διεύθυνση της Βασιλικής Φιλαρμονικής
Ορχήστρας από τον Ντέιβιντ Μπέντφορντ, ενώ στην ηχογράφηση παίρνει μέρος
και ο ίδιος ο Όλντφιλντ παίζοντας μόνο κλασική κιθάρα. Μια πιο άμεση και
ροκ εκδοχή του "Tubular Bells" κυκλοφόρησε το 1979, από ζωντανή
ηχογράφηση, στο δίσκο "Exposed".
Πηγή: espressonews.gr, 2008
❇
Mike Oldfield's groundbreaking album "Tubular Bells" is arguably the
finest conglomeration of off-centered instruments concerted together to
form a single, unique piece. A variety of instruments are combined to
create an excitable multitude of rhythms, tones, pitches, and harmonies
that all fuse neatly into each other, resulting in an astounding plethora
of music. Oldfield plays all the instruments himself, including such
oddities as the Farfisa organ, the Lowrey organ, and the flageolet. The
familiar eerie opening, made famous by its use in "The Exorcist", starts
the album off slowly, as each instrument acoustically wriggles its way
into the current noise that is heard, until there is a grand unison of
eccentric sounds that wildly excites the ears. Throughout the album, the
tempos range from soft to intense to utterly surprising, making for some
excellent musical culminations. Mandolins and Spanish guitars are joined
by grinding organs and keyboards, while oddball bells and cranking noises
resound in the distance. In the middle of the album, guest Vivian
Stanshall announces each instrument seconds before it is heard, ending
with the ominous-sounding tubular bells, a truly powerful and dominating
instrument. The most interesting and overwhelming aspect of this album is
the fact that so many sounds are conjured up, yet none go unnoticed,
allowing the listener a gradual submergence into each unique portion of
the music. Tubular Bells is a divine excursion into the realm of new age
music.
Source: Mike DeGagne (allmusic.com)
❇
The opening sequence of "Tubular Bells" is most widely known as The
Exorcist's foreboding theme, but many of this album's freakiest moments
come much later. Recorded by 19-year-old English prodigy Mike Oldfield,
two 20-minute-plus sections play out variations on almost every theme that
could form in the head of a young LSD voyager. "We wouldn't have all those
beautiful tracks like Lucy in the Sky With Diamonds, and we probably
wouldn't have Tubular Bells – a lot of things, really – without drugs",
Oldfield later told The Guardian. The first half employs ambient
soundscapes, guitar riffage and a section where "master of ceremonies"
Vivian Stanshall mock-pretentiously introduces an array of instruments –
"glockenspiel!" and "two slightly... distorted guitars" – à la the Bonzo
Dog Band. In part two, Oldfield totally loses his shit, as phlegmy,
drunken grunts and howls over otherwise upbeat symphonic rock leads into
"The Sailor's Hornpipe", better known as the seafaring song popularly used
in Popeye cartoons.
Source: Reed Fischer, 2015 (rollingstone.com)
Mike Oldfield (b. 1953)
♪ Tubular Bells (1973/2012)
i. Tubular Bells – Part One (26:01)
ii. Tubular Bells – Part Two (23:20)
iii. Mike Oldfield's Single – Theme From Tubular Bells (3:54)
iv. Sailor's Hornpipe – Viv Stanshall Version (2:49)
Tubular Bells – Part One
Mike Oldfield plays Grand Piano, Glokenspeil, Farfisa Organ, Bass Guitar,
Electric Guitar, Speed Guitar, Taped motor drive amplifier organ chord,
Mandolin-like guitar, Fuzz Guitars, Assorted Percussion, Acoustic Guitar,
Flageolet, Honky Tonk, Lowrey Organ, Tubular Bells
Master of Ceremonies: Viv Stanshall
Flutes: John Field
String Basses: Lindsay Cooper
Nasal Chorus: Nasal Choir
Girlie Chorus: Mundy Ellis, Sally Oldfield
Tubular Bells – Part Two
Mike Oldfield plays Electric Guitars, Farfisa Organ, Bass Guitar, Acoustic
Guitars, Piano, Speed Electric Guitars, Lowrey Organ, Concert Timpani,
Guitars sounding like Bagpipes, Piltdown Man, Hammond Organ, Spanish
Guitar, "Moribund Chorus"
Girlie Chorus: Sally Oldfield, Mundy Ellis
Bootleg Chorus: Manor Choir
Drums: Steve Broughton
2012 Mike Oldfield, under exclusive licence to Mercury Records
(HD 1080p – Audio video)
Mike Oldfield, 1973
Το ταλέντο του Μάικ Όλντφιλντ φάνηκε από την παιδική του κιόλας ηλικία.
Γεννημένος στο Ρίντινγκ της Αγγλίας στις 15 Μαΐου του 1953, ο Μάικ
Όλντφιλντ δημιούργησε το πρώτο του συγκρότημα σε ηλικία μόλις δεκαπέντε
ετών μαζί με την αδελφή του, Σάλι, κι άρχισε να πειραματίζεται στη
φολκλορική μουσική. Ακολούθησαν διάφορα συγκροτήματα, μέχρι που το 1973
κάνει το σόλο ντεμπούτο του με το "Tubular Bells". Στο άλμπουμ διακρίνει
κανείς έντονα στοιχεία της ροκ, με προσμείξεις φολκλορικής μουσικής και
τον δημιουργό να είναι κυριολεκτικά «άνθρωπος-ορχήστρα», αφού παίζει μόνος
του περί τα τριάντα όργανα. Το αποτέλεσμα είναι προϊόν κοπιώδους
ηχογράφησης, με τη μέθοδο του overdubbing.
Πολλές ήταν οι εταιρείες που αρνήθηκαν να βγάλουν τον εν λόγω δίσκο,
ωστόσο το ρίσκο πήρε ο Ρίτσαρντ Μπράνσον, που τότε ξεκινούσε τη
δισκογραφική εταιρεία Virgin. Ο σερ Μπράνσον τον έπεισε ότι η επιτυχία θα
ερχόταν, αρκεί να γινόντουσαν κάποια βήματα. Κατάφερε να τον πείσει να
κάνει μία εμφάνιση στο Κουίν Ελίζαμπεθ Χολ του Λονδίνου όχι μόνος του,
αλλά με τη συνοδεία πολλών διάσημων μουσικών, ώστε να υπάρξει ενδιαφέρον
από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Η συναυλία δόθηκε τον Ιούνιο του 1973 με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων, των
Μικ Τέιλορ, από τους Ρόλινγκ Στόουνς, Ντέιβιντ Μπέντφορντ, Κέβιν Αγιερς,
Στιβ Χιλέιτζ και Πιερ Μερλέν των Γκονγκ. Το αποτέλεσμα ήταν το κοινό να
σηκωθεί όρθιο ζητώντας κι άλλο, όταν η συναυλία ολοκληρώθηκε. Επίσης, ο
Όλντφιλντ έκανε μια εμφάνιση στην τηλεοπτική εκπομπή "Arena" του BBC.
Η τεράστια όμως επιτυχία ήρθε μετά τη χρήση αποσπασμάτων στο soundtrack
της ταινίας «Ο Εξορκιστής». Μετά από αυτό, «έκαναν φτερά» δεκαέξι
εκατομμύρια αντίτυπα του άλμπουμ. Η κορυφή και ένα βραβείο Γκράμι για την
καλύτερη ορχηστρική σύνθεση ήταν επόμενο να κατακτηθούν. Ο Βρετανός
καλλιτέχνης θα κερδίσει αμέσως μια θέση στα top 10 τόσο των ΗΠΑ όσο και
της Αγγλίας, καταλαμβάνοντας την τρίτη και δεύτερη θέση, αντίστοιχα, όπου
θα μείνει συνολικά 264 εβδομάδες και τελικά, ύστερα από σχεδόν ενάμιση
χρόνο κυκλοφορίας, θα καταφέρει να φτάσει στο νούμερο ένα της Αγγλίας με
τον επόμενο δίσκο του, το "Hergest Ridge". Κάτι τέτοιο έχουν καταφέρει
μόνον οι Μπιτλς και ο Μπομπ Ντίλαν. Μετά από λίγο, κυκλοφορεί ξανά το
"Tubular Bells", με ενορχήστρωση και διεύθυνση της Βασιλικής Φιλαρμονικής
Ορχήστρας από τον Ντέιβιντ Μπέντφορντ, ενώ στην ηχογράφηση παίρνει μέρος
και ο ίδιος ο Όλντφιλντ παίζοντας μόνο κλασική κιθάρα. Μια πιο άμεση και
ροκ εκδοχή του "Tubular Bells" κυκλοφόρησε το 1979, από ζωντανή
ηχογράφηση, στο δίσκο "Exposed".
Είχε προηγηθεί το "Ommadawn", ενώ το 1980 ο δίσκος "QE 2" ήταν το έναυσμα
του περάσματος στην επόμενη περίοδο δημιουργίας του καλλιτέχνη. Ο
Όλντφιλντ άρχισε σιγά σιγά να μειώνει το μέγεθος των συνθέσεών του και
«ανακάλυψε» την ποπ μουσική. Σημαντική στιγμή στη νέα του περίοδο είναι η
διασκευή του "Arrival" των ABBA. Ακολούθησε το "Crisis" (1983) και από
τότε ο ήχος του γίνεται ολοένα και πιο εμπορικός, διατηρώντας τον
καλλιτέχνη στην επικαιρότητα.
Όσο για το νεανικότερο κοινό, τον γνώρισε με τις επαναλαμβανόμενες
εκδόσεις του "Tubular Bells". Τεράστια επιτυχία είχαν επίσης πολλά
πασίγνωστα πλέον τραγούδια του, όπως το "Guilty", το "Moonlight Shadow",
το "Family Man", το "Shadow on the Wall" και το "France".
Το 1999 ο Όλντφιλντ κυκλοφορεί δύο δουλειές, το "Guitars" και το "The
Millennium Bell", ενώ τρία χρόνια αργότερα κυκλοφορεί το "Tres Lunas".
Ακολουθούν το "Tubular Bells 2003", το "Light & Shade", δύο χρόνια
αργότερα, ενώ τελευταία του δουλειά είναι το "Music of the Spheres", που
κυκλοφόρησε το 2008.
Πηγή: espressonews.gr, 2008
Mike Oldfield, 2016
Michael Gordon Oldfield was born in Reading, England, one of three
children of Dr. Raymond Oldfield and Maureen Oldfield, a nurse who
suffered from mental illness before she died in 1974. Oldfield attended
Presentation College in his hometown before the family moved to Hornchurch
in 1966. Given a guitar at the age of ten, Oldfield retreated from family
turmoil, practicing incessantly and obsessively. As a teenager, Oldfield
performed folk music with his sister Sally in the Sallyangie. Later,
Oldfield joined the Whole World band. In 1973 he recorded Tubular Bells,
the best-selling album that launched Virgin Records, bringing the label's
owner, Richard Branson, great success. Uncomfortable with the fame and
fortune, Oldfield secluded himself to work on his studio compositions. In
1978 Oldfield underwent therapy, which gave him a more outgoing
personality and allowed him to perform in public. He was married briefly
to Diana Fuller in the late 1970's, and he had three children in the early
1980's by Sally Cooper. He had two children in the late 1980's by singer
Anita Hegerland, and in the early 2000's he married Fanny Vanderkerckhove,
with whom he has two sons. Oldfield, who lived at various times in
Mallorca, Los Angeles, Ibiza, Spain, and in Switzerland, settled in
Monaco.
The Music With his successful album Tubular Bells, Oldfield created a
genre of music often described as New Age. In general, New Age, or
ambient, music strives to balance relaxation and inspiration in the
listener appropriate for a variety of activities, such as work, study, and
meditation. Oldfield's music reflects many elements typically identified
with New Age: long, repetitive compositions that create a mesmerizing
effect; incorporation of both standard orchestral instruments and exotic
instruments from other parts of theworld (including sitar, tabla,
tamboura, bagpipes); mixing of acoustics, electronics, and sounds from
nature; and frequent reliance on traditions from various cultures, such as
American Indian ceremonies, Tibetan chants, and Celtic myth. Oldfield has
continued to add to his repertoire – composing the sound tracks to the
Academy Award-winning film The Killing Fields (1984) and to the television
series Sutton Hoo, writing music for computer games, and producing short,
danceoriented tracks – that make him increasingly difficult to classify.
Tubular Bells. Released in 1973 as Virgin Records' first album, Tubular
Bells is the composition most identified with Oldfield. He has
periodically borrowed themes from this seminal album for later work, and
he has regularly expanded upon the original composition to create a series
of albums: Tubular Bells II, Tubular Bells III, The Millennium Bell, and
Tubular Bells 2003, which is a digital rerecording of and improvement upon
the initial work. For the original album, Oldfield, rather than hire
session musicians, played most of the instruments- everything from
acoustic guitar and mandolin to flageolet and glockenspiel-layering tracks
to create a dense, rich, and hypnotic sound. Aided by the use of the
haunting opening theme in the movie The Exorcist (1973), the album became
a best seller, dominating the number-one spot on the British charts for
more than a year and remaining a hit for five years.
Tubular Bells became a certified gold record in the United States, and it
won a Grammy Awardin 1975 for best instrumental composition. It has sold
more than fifteen million copies worldwide. Hergest Ridge. The 1974
follow-up to Tubular Bells, Hergest Ridge, repeated many of the techniques
that made the first release so successful. Once again, Oldfield
contributed most of the instrumental work, and he added voices that
sounded like another instrument to create a multilayered, plushly textured
composition that establishes themes and builds upon them. Hergest Ridge
immediately rose to the top of the British charts,where it remained for
several weeks, until being replaced at number one by Tubular Bells, making
Oldfield only the third group or musician (after the Beatles and Bob
Dylan) to achieve such a feat. Incantations. A 1978 double album,
Incantations reflects the effects of Oldfield's therapeutic assertiveness
training.
This is one of his longer compositions, consisting of four movements
(unlike his previous albums, which contained two movements). While
Oldfield again played many instruments throughout, the album featured
other musicians on flutes, African drums, vibraphones, and strings. There
were choirs and vocals by MaddyPrior as well. Melodies are simpler than in
prior works, and the layering of themes is less dense, producing a clean,
well-structured sound. Musical Legacy Formore than thirty-five years,
Oldfield has created a unique body of work that bridges the gap between
popular and symphonic music. An innovative and experimental composer,
Oldfield has attempted to blend many musical styles with varying degrees
of success. His magnum opus, the Grammy Award-winning Tubular Bells, set
the stage for his career, and his later efforts have introduced world
music (Ommadawn), choral music (Incantations), shorter pop themes (Earth
Moving), and modern mood music (Light and Shade), which gives listeners
control by permitting them to manipulate tracks and produce a personal
ambience. Always recognized for his superb instrumentation, and
particularly his virtuoso guitar work, Oldfield creates music that
simultaneously satisfies the mind, the body, and the soul.
Source: artcreationforever.com
Στάλθηκε από το iPhone μου
Χρηστος Κορομηλας
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της
λίστας στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
_____________
Κατάλογος ηχητικών βιβλίων για ανάγνωση
http://www.hostvis.net/audiobooks/katalogos.xls
Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που
λειτουργούν οι φορείς των τυφλών
____________
-----
No virus found in this message.
Checked by AVG - www.avg.com
Version: 2016.0.7640 / Virus Database: 4613/12473 - Release Date: 06/22/16
________
Orasi mailing list
για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
και στο θέμα γράψτε unsubscribe
Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας
στείλτε email στην διεύθυνση
[email protected]
διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα
http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net
Για το αρχείο της λίστας
http://www.mail-archive.com/[email protected]/
παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011)
http://www.freelists.org/archives/orasi
__________
NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού
http://www.nvda-project.org/
_____________
Κατάλογος ηχητικών βιβλίων για ανάγνωση
http://www.hostvis.net/audiobooks/katalogos.xls
Τα ηχογραφημένα βιβλία με φυσική φωνή προσφέρονται από τις βιβλιοθήκες που
λειτουργούν οι φορείς των τυφλών
____________
