Ambo  mengkhawatirkan  kok  urang-urang tuo memposisikan diri
         sarupo iko, ka baka jauh jarak urang mudo jo urang tuo.

         Urang  tuo-tuo, nan memiliki 'keterikatan emosi' jo kampuang,
         yakni  urang  tuo  tuo  nan  maso  kanak-kanaknyo  tumbuah di
         kampuang  atau  urang  tuo nan maso mudonyo tingga dikampung,
         indak  bisa disamokan jo anak-anak mudo nan gadang di rantau,
         apo lai nan lahir di rantau.

         Sadangkan  anak-anak  mudo  nan  tingga  dikampuang  sekarang
         kiniko,  situasi  alah babeda jo maso urang tuo dahulu, urang
         mudo   nan   la  banyak  kanai  penetrasi  budaya  luar,  nan
         dipengaruhi oleh siaran televisi, nan ala maraso lama maambik
         caro  dan gaya hiduik budaya lain sebagai bentuk pengadopsian
         kehidupan modern.

         Kok   awak  kareh  jo  urang  mudo,  inyo  kan  manjawek  nan
         pragmatisnyo  sajo  apo  nan  biso manguntuangkan dari bahaso
         minang, apo paralunyo adek minang bagi kehidupan sekarang ko,
         kok  balaja  bahasa  inggerih  tampak  ado gunonyo untuk cari
         karajo, kok balaja tata pergaulan sekarangko ado baguno untuk
         referensi cari kawan atau karajo.

         Kalau sekedar acara di Radio nan dibawakan jo bahasa Betawi,
         atau bahasa Jawa, itukan sekedar gaya siaran sajo, alun bisa
         laih disabuik sebagai 'menghianati nagari' atau indak
         mancintai nagari.

         Nan   pokok  sabananyo   nan bisa mancari tuk  manjawek
         pertanyaan   uda  Nofrins adalah citra minang itu sendiri,
         baa  sampai urang minang disabuik sebagai 'padang bengkok',
         'padang pelit',  dulu  ado  penelitian  nan dilakukan oleh
         Prof Conny Setiawan bahwa urang minang tasabuik 'licik', ado
         pulo dek pangaruh novel Siti Nurbaya, dikatokan urang minang suko
         melakukan kawin paksa, atau dek maliek adek Pariaman tasabuik
         pulo laki-laki minang dibeli, jadi tampakno masalah-masalah
         iniko nan dihadapi oleh pemuda-pemudi minang di rantau atau
         dikampuang, nan basabok mereka menjadi, masalah masalah  ini
         manjadi tanggung jawab bersama dan haruih dijawek dengan bijaksana.

         Arnoldison

         
Thursday, July 27, 2006, 5:08:07 AM, you wrote:

cl> jawab ambo singkek sajo Indak menghargai milik sendiri kok diambo namonyo " 
pesong " Barangkali rantau baru Betawi Ambo kenal banyak keluarga awak dilua 
nagari Dirumah meraka tetap bahaso Minang 
cl>   Ch N Latief Dt Bandaro 78

cl> Yulnofrins Napilus <[EMAIL PROTECTED]> wrote:
cl>     Baa kalo dibaliak pertanyaannyo saketek Mak : 
cl>   - Manga urang awak kok sbgn agak malu kalau mangaku sbg urang awak di 
nagari urang? 
cl>   - Baa mangko sbgn urang awak dimuko urang lain tampaknyo agak kurang 
bangga jadi urang awak?
cl>   - Baa akhirnyo mangko sbgn urang awak lbh 'kari' (baca: keren, bangga) 
kalau mangecek pakai bahaso Betawi/Jkt dr pd babahaso Minang?
cl>   - Proses sejarah apo thd kito nan alah tajadi sahinggo gejala psikologis 
ini muncul?
   
cl>   Mohon maaf kalau banyak bana tanyo ambo, tapi mungkin pulo tanyo ambo 
bisa salah dan alun tantu mewakili pandapek urang banyak. Mo kasih.
   
cl>   Salam,
cl>   Nofrins/46


--------------------------------------------------------------
Website: http://www.rantaunet.org
=========================================================
* Berhenti (unsubscribe), berhenti sementara (nomail) dan konfigurasi 
keanggotaan,
silahkan ke: http://rantaunet.org/palanta-setting
* Posting dan membaca email lewat web di
http://groups.yahoo.com/group/RantauNet/messages
dengan tetap harus terdaftar di sini.
--------------------------------------------------------------
UNTUK DIPERHATIKAN:
- Hapus footer dan bagian yang tidak perlu, jika melakukan Reply
- Besar posting maksimum 100 KB
- Mengirim attachment ditolak oleh sistem
=========================================================

Kirim email ke