|
Beste dames en heren, Onderwijs
beweegt. Jullie aanwezigheid hier op de eerste van onze vier studiedagen in het
Vlaams Parlement is het sprekende bewijs. Deze discussiedagen onderstrepen dat
onderwijs voor CD&V een ‘hoofdvak’ is �n blijft. Onderwijs
laat talent maximaal ontwikkelen en geeft waarden mee in een vluchtige
samenleving. Onderwijs zet aan tot inzet,
brandt van engagement en haakt onvermoeibaar in op veranderingen in onze
maatschappij. De school is al lang geen eiland meer maar zet het venster naar
de wereld wagenwijd open. Onze scholen staan open! Een effect van die openheid
is dat het tegelijk de druk op de school, de leerkrachten en de leerlingen
verhoogt. CD&V wil het onderwijs
uit het paars-groene drijfzand trekken. De Vlaamse regering probeert dat
nu ook met een rondetafelconferentie, maar het klinkt voorlopig weinig
overtuigend. Of is het een alibi? Geen wonder, wat voorafging was vaak
gestuntel van de hoogste plank: het onderwijsbudget groeit niet mee met de
re�le noden, de minister verzamelt conflicten als eindtermen, haar
beleidsbeslissingen zijn noch eigen noch helder, ze negeert het middenveld en
haar partijvoorzitter voert brutale charges uit op het onderwijs. In d�t
klimaat is het onderwijs politiek verzeild geraakt. Intussen wordt de druk in de klas, op
de school en op iedereen die het goed voor heeft met zijn kinderen en
leerlingen, te groot. Onderwijs moet bij uitstek “menselijke zekerheid” bieden,
maar is nu bron van verwarring en onzekerheid. Het is er niet eenvoudiger op geworden.
Als samenleving stellen we huizenhoge verwachtingen in de school. En bij elke
evolutie nemen die nog toe: “Een probleem met uw kind? Ach, dat lost de school
wel op.” We mogen de problemen niet blijven
doorschuiven. Willen we onze kinderen tot zelfstandige, weerbare mensen helpen
opgroeien, dan moeten we beseffen dat opvoeden ploegwerk is. Als je de
verantwoordelijkheid te veel op de school afwentelt, zadel je de schoolploeg op
met een verpletterende druk. Zo mag het niet werken. De druk moet leefbaar
blijven, het engagement mag je niet versmachten maar moet je voluit kansen
geven. Wij willen ruimte voor engagement. Daarvoor heb je meer vrijheid nodig,
niet minder. CD&V wil samen met
jullie aan een modern onderwijs bouwen. Voor ons zijn scholen geen fabriekjes,
zeker geen blauwe. Neen, scholen zijn stevige startblokken voor het leven, voor
een vloeiende estafette wedstrijd, voor meer verbondenheid. Startplaatsen waar
jongeren een ruim zicht krijgen op wat de maatschappij voor hen aan kansen,
uitdagingen, risico’s, beslommeringen, misschien ook ontgoochelingen, in petto
heeft. Ook de plaats waar ze het meest essenti�le, met name waarden, kunnen
oppikken. Leefscholen, zo noemen
wij dat. In leefscholen broeit altijd wat. Het leidt steevast tot debat, dialoog
en kwaliteit. Daar valt altijd uit te leren. Vanuit die openheid en vanuit een
�cht pluralisme is CD&V, zoals u bekend, onwrikbare verdediger
van de grondwettelijke vrijheid van onderwijs. Sommigen houden ervan om ons
meteen in een hoekje te duwen. Zij zijn duidelijk niet meer bij de tijd,
minstens wordt het hoog tijd dat ze het vrije onderwijs echt leren kennen,
zoals zovele ouders. Vrij onderwijs betekent ruimte geven aan vrij
initiatief. Of dat nu aan het katholiek onderwijs is, of methodescholen. Elk
vrij initiatief krijgt onze steun. Vrij onderwijs betekent ook
dat de ouders vrij kunnen kiezen. Is er iets makkelijkers? Het betekent ook dat scholen hun
onderwijsproject zelf kunnen invullen. Is er iets verdraagzamers? Anderen
prediken de vrijheid, wij passen ze toe. Ja wij willen ook meer vrijheid voor
het officieel onderwijs, dat wij oprecht steunen. Ook daarvoor dragen wij
verantwoordelijkheid. Beste vrienden, de eerste vorm van gelijke kansenbeleid is een gelijke
en onvoorwaardelijke financiering van elke leerling. Daarover moeten
ondubbelzinnige en kalendervaste engagementen komen van de Vlaamse regering. Daar bovenop willen wij een gepersonaliseerd
gelijkekansenbeleid. Leerlingen die om verschillende redenen in een zwakkere
positie verkeren, hebben recht op gepaste aandacht en begeleiding. Gelijke
basisfinanciering voor iedereen, bijkomende financiering voor bijkomende
opdrachten. Alleen in zo een
context kiezen wij voor een inschrijvingsrecht en een aanvaardingsplicht in
elke school voor de leerling en de ouder die het opvoedingsproject van die
school re�el aanvaardt. De inspanningen van het
non-discriminatiepact moeten worden voortgezet zodat op een termijn van drie �
vijf jaar dit inschrijvingsrecht en deze aanvaardingsplicht zich in de feiten
realiseert. CD&V wil een
totaaloplossing, voor iedereen, geen halfslachtige oplossingen. Niet een
gelijkekansendecreet zoals het nu voorligt. Voor ons kunnen �lle
zwakkeren rekenen op een oplossing: leerlingen met leerstoornissen, leerlingen
met een handicap, allochtone kinderen, anderstalige kinderen, kinderen die uit
een sociaal minder begunstigde omgeving komen… Iedereen gelijkwaardig dus. Stop
onze kinderen niet in hokjes, zoals Vanderpoorten nu wil, of laat gelijkheid
niet afhangen van het diploma van de ouders, zoals de SP.A het voorstelt. Dat
is te simplistisch. Voor CD&V staan de
leerlingen en de school op de eerste lijn. D��r, aan de basis, moet de vrijheid van onderwijs vruchten
afwerpen. Regelneverij van hogerhand houdt de scholen in een wurggreep. De berg
bureaucratie belemmert scholen in wat wij van hen verlangen: onze kinderen in
een eigentijdse omgeving voorbereiden op een almaar complexere maatschappij.
Elk kind sterken voor het leven. Laat de school zelf ‘ondernemen’. De overheid hoeft enkel van op
afstand te kijken ‘of het goed of niet goed was’ en of de middelen die ze ter
beschikking stelt ook goed worden gebruikt. Zij moet de leerkracht en de
schooldirectie teruggeven wat zij verloren hebben: autonomie en waardering. Dat veronderstelt dat de school als
team functioneert: �
met een schoolbestuur dat in
vrijheid zijn opdrachtbepaling vastlegt. �
met een directie die samen met
alle betrokkenen zijn doelstelling realiseert. �
met leerkrachten die kunnen
coachen en vormen. Om die opdracht aan te kunnen, moet
de leraar professioneel worden opgeleid, ruimte krijgen voor bijscholing,
perspectieven zien in zijn loopbaan en kunnen rekenen op een verdiende sociale
en financi�le waardering. En het team is niet compleet zonder
de supporters, met name de ouders, en de spelers, met name de leerlingen. Scholen doen er goed aan nog meer
gebruik te maken van de betrokkenheid van de ouders. Dat partnership kan alleen
maar het eigen engagement versterken. Met alle leerlingen als winnaar. Ik sluit af beste vrienden. Vrij
onderwijs is kwaliteitsonderwijs en kwaliteitsonderwijs laat je vrij. We
gaan de confrontatie aan: met een VLD die SP.a verwijt de doodgraver te zijn
van het gemeenschapsonderwijs, met een SP.a die – o paradox – de VLD verwijt de
doodgraver te zijn van het vrij onderwijs. Wij CD&V zijn geen
doodgravers, noch zitten wij in loopgraven. Wij CD&V herhalen in
alle rust en openheid ‘lang leve de vrijheid van onderwijs’. Vlaams Parlement, 23 februari 2002 Stefaan De Clerck, Algemeen
voorzitter CD&V |
|
CD&V studiedag =
onderwijs
23/02/02 Toespraak S. =
De
Clerck. [Alleen het gesproken woord =
telt.] |
