[www.ANTIC.org] MI U SAVETU EVROPE

[Miroslav Antic]

Title: Message

MI U SAVETU EVROPE   Dana 3. aprila 2003. godine nasa zemlja, ako tako nešto može da se kaže (kako ono beše da se ona sada zove: "Srbija i Crna Gora" ili "Državna zajednica Srbije i Crne Gore"?) primljena je svečano u Savet Evrope. Uz prisustvo najviših zvaničnika te naše nazovi države na čelu sa Stjepanom Mesićem II (pardon: Svetozarom Marovićem)(1)  i Saveta Evrope, uz himnu "Hej Sloveni!" i podizanje na jarbol trobojke bivše Savezne Republike Jugoslavije. Zatim je usledila Betovenova "Oda radosti" što bi valjda trebalo da bude neka himna Evrope! Na kraju ove srceparajuće ceremonije Valter Švimer, generalni sekeretar SE, rekao je na srpskom: "Srbija i Crna Goro – dobro došli kući!". Kao, eto, mi pobegli iz Evrope pa se vratili! A, ustvari, taj isti Savet Evrope je punih dvanaestak godina bio na čelu kampanje satanizacije srpskog naroda i razbijanja u krvi njegove države, ne dozvoljavajući mu da bude u Evropi gde je oduvek bio i koju je toliko puta krvlju branio od azijatske islamske najezde.   Sada su u toj najstarijoj evropskoj organizaciji – osnovana 1949. godine – sve evropske države, osim Belorusije i Monaka. Tu su čak i Rusija i sve bivše republike Sovjetskog Saveza (osim Belorusije) koje su postale nezavisne države, uključujući i one koje geografski nisu u Evropi(!).   Želim odmah da naglasim da nemam ništa protiv da budemo u evropskoj organizaciji koja bi bila po meri svih Evropljana, pa makar se ta organizacija i zvala Savet Evrope. Štaviše, kada je Jugoslavija bila okrenuta takozvanom "Pokretu nesvrstavanja" bio sam uvek sa onima koji su smatrali da Jugoslavija treba da bude "u Evropi", a ne u nekakvoj organizaciji vanevropskih država nerazvijenog dela sveta u kojoj su dominirale islamske zemlje, zbog čega sam imao probleme. "Nesvrstanost"je bila čista ludost onog zagorskog polupismenog "dundeka" i diktatora. Doduše, tada je SE bio nešto drugo nego što je on to danas, ili smo mi bar tada verovali da je u njemu normalan svet koji poštuje Povelju Ujedinjenih nacija, međunarodno pravo, Helsinšku poveelju...   Pa, sada kada smo u njoj valjda je red da se nešto više kaže o toj organizaciji; i šta time dobijamo, a šta gubimo.   Osnovno je da se ima na umu da je reč o najideološkijoj organizaciji novog svetskog poretka, zasnovanoj na ideologiji "demokratije" i "slobodnog tržišta". Verovatno je u tome ekstremnija od Fukujame koji je obznanio "kraj istorije" jer je, eto, bože moj, filozofija liberalnog kapitalizma jedina mogućnost ljudske egzistencije. Mogućnosti alternative su isključene! Oni koji su verovali da Rusija može da ponudi neku alternativu napustili su svaku nadu jer je i ona ušla u ovu organizaciju kuda su je gurnuli Gorbačov, Jelcin i Putin , a kao država se prvi puta u istoriji povukla potpuno sa Balkana (poslednje ruske trupe napuštaju SFOR u Bosni i KFOR na Kosovu i Metohiji) i prepustila ga EU, SE, OEBS-u, NATO-u... U takvoj situaciji, naročito nakon što ovih dana bude potpuno okupiran i Irak, zaista druge alternative nema nego "prihvatiti političku realnost", kako nas ubeđuje naša politička vrhuška. Zbogom alternative, zbogom tradicija, zbogom SPC, zbogom nacionalno osećanje, zbogom sve što je bilo naš identitet, zbogom državni i nacionalni suverenitet...To je situacija na opštem planu.   Kada je reč o užem planu, treba odmah naglasiti da iako je ta organizacija kao ozebao sunca pozdravila "Srpsku oktobarsku revoluciju" od 5. oktobra 2000. godine, hapšenje i "isporučivanje" Slobodana Miloševića Hagu da je taj isti Milošević podneo molbu za prijem SRJ u tu organizaciju (19.3.1998). To je zaista prilično čudno kada se ima u vidu ne samo izrazito neprijateljski stav ove organizacije prema onom što se uobičajeno zove "režim Slobodana Miloševića" i njemu lično, nego i nečasna i kriminalna uloga koju je ona imala u krvavom razbijanju SFRJ. Poput EZ (EU), KEBS (OEBS), NATO pakta, SAD i drugih antijugoslovenskih i antisrpskih dušmana ta organizacija se isticala u smišljanju i podsticanju zločina protiv našeg naroda i naše države, naročito u krvavom razbijanju SFR Jugoslaije i podsticanju i odobravanju agresije NATO pakta.  Dakle, jasno se vidi da je postojao i da postoji jedan centar iz kojega se diriguje antisrpstvo i antijugoslovenstvo.   Ipak, u beščašću je čak bivala nedostižna. Kao primer navedimo da  je Skupština Saveta Evrope održane sredinom maja 1994. u Varšavi na njenoj mapi Evrope teritorija SR Jugoslavije bila predstavljena kao bela mrlja podeljena na četiri dela! Evo još nekoliko njenih  "bisera" u odnosu na nas: - 2. oktobra 2000: "As everywhere else in Europe, democracy and the rule of law will also win in Yugoslavia", the Secretary General said, calling upon the Yugoslav army and police to take the side of the people. "I conveyed to Mr Kostunica personally on the telephone my readiness to meet him as soon as possible to discuss specific assistance the Council of Europe could provide to a democratic Yugoslavia", Mr Schwimmer added. - Strasbourg, 29.06.2001 - Ernst Walch, Chairman of the Committee of Ministers and Foreign Minister of Liechtenstein, Lord Russell-Johnston, President of the Parliamentary Assembly, and Walter Schwimmer, Secretary General of the 43-nation Organisation, today welcomed the extradition of former Yugoslav President Slobodan Milosevic to the International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (the Hague Tribunal). "With this decision, the authorities in Belgrade have complied with Yugoslavia's directly applicable and prevailing obligations under international law. In doing so, they demonstrated their commitment to justice and the rule of law and removed a major obstacle for their country's integration to Europe and its full membership in our Organisation. For far too long, the people of Yugoslavia have been carrying the unjustified stigma of collective guilt for crimes committed in their name. Bringing to justice those individually responsible - Milosevic and others - is the best way to bring this to an end," stressed the Council of Europe leadership. - U debati u Parlamentarnoj skupštini 24. juna 1998. o Kosovu i Metohiji je raspravljano kao da je to njegova kolonija, a ne deo suverene države, SR Jugoslavije. - A 29. marta 1999, dakle kada je ageresija na Jugoslaviju bila u punom jeku, ovi zlikovci ni jednom rečju u debati ne osuđuju ovu agresiju već ponavljaju besmislene opotužbe protiv Jugoslavije, hvaleći na sav glas nepostojeći "agreement of Rambouillet". - 27. aprila 1999. ponovo odobravaju agresiju na Jugoslaviju u debati u Skupštini. - Kidnapovanje u Beogradu Slobodana Miloševića i "proces" protiv njega u Hagu: Strasbourg, 12.02.2002 - Council of Europe Parliamentary Assembly President Peter Schieder today made the following statement: "The trial of Slobodan Milosevic started today. It is of crucial importance to the victims of the crimes committed during the wars in the former Yugoslavia. Without justice, wounds cannot heal, thus preventing reconciliation and lasting peace from finally taking root. The trial is also important to the people of the Federal Republic of Yugoslavia. The tribunal in The Hague is trying individuals, not peoples. Its work is based on the rejection of the notion of collective responsibility for the crimes that have been committed. The perpetrators have names and faces. They should be made accountable for their deeds. Others should be allowed to turn the page and, after a decade spent facing international isolation, economic deprivation and political oppression, be able finally to get on with their lives in a democratic Europe. The trial is also essential for the future of international justice. - 29. aprila 1999, dakle dok traje agresija u punom jeku, u Parlamentarnoj skupštini se dosetili da proliju pokoju krokodilsku suzu nad sudbinom izbeglih Srba iz Krajine i Hrvatske: STRASBOURG, 29.4.99 – The Parliamentary Assembly today stressed the unconditional right of refugees and displaced persons who fled their homes in Croatia during the wars in former Yugoslavia to return voluntarily to those homes on the basis of free and informed choice, coupled with their right to recover their property. In the recommendation adopted during its session, the Assembly welcomed the various programmes adopted by the Croatian government in order to facilitate the return of the refugees. It noted, however, with concern that obstacles to their return remained, which needed to be more vigorously addressed by the Croatian authorities at all levels. These obstacles included insecurity in the regions of return, including harassment, intimidation and the presence of landmines; a lack of inhabitable housing; depressed economic conditions, marked by unemployment and discrimination against job-seekers belonging to ethnic minorities; the difficulties those wishing to return faced in obtaining the requisite citizenship and travel documents from the Croatian authorities; threats of prosecution for alleged war crimes; confusion surrounding the amnesty law; and a general political and cultural climate that hinders reconciliation. The Assembly also noted with concern that discriminatory legislation on reconstruction remains in force. According to UNHCR estimates, some 270,000 refugees from Croatia are still in the Federal Republic of Yugoslavia, while some 30 - 40,000 are in Bosnia-Herzegovina (Republika Srpska). An estimated 3,000 Croatian Serbs and 52,000 ethnic Croats remain internally displaced. The Parliamentary Assembly therefore recommended that the Croatian government: ·         ensure the security of returnees by means of effective multiethnic policing; ·         intensify its mine-clearance programme; ·         issue non-discriminatory guidelines to housing commissions; ·         ensure that all applications from returnees for financial aid for reconstruction of property are dealt with swiftly and impartially; ·         simplify and speed up the process of issuing the requisite citizenship and travel documents to potential returnees. It also urged the member states of the Council of Europe to increase their financial assistance and expertise for mine clearance and to step up their provision of financial aid for reconstruction and development, especially for the building of alternative accommodation for people who have to leave property they occupied temporarily that belongs to returnees. Ali, učinili nisu ništa da njihova kreacija, nova NDH, uskladi svoju politiku prema svojim građanima srpske nacionalnosti sa standardima SE. - Lord Rasel-Džonston, predsednik Parlamentarne skupštine, koji se je uvek isticao krvožednom mržnjom prema Srbima, objavljuje aprila 1999. tekst pun antisrspke mržnje i simpatija za šiptarske terorriste i ubice. - U biltenu SE Karlos Vestendorf, gaulajter u Bosni i Hercegovini, u aprilu 1999, optužuje Jugoslaviju i Miloševića za sva zla ovoga sveta, uključujući i besmislicu kako Milošević - destabilizuje i Bosnu i Hercegovinu. - Nakon usvajanja rezolucije 1244 Saveta bezbednosti – koja je ustvari legalizovala NATO agresiju na Jugoslaviju – Savet Evrope je toliko glorifikuje da postaje jasno da je i on učestvovao u njenom kreiranju. - Na dan 6. oktobra 2000, Valter Švimer, generalni sekretar SE, u ekstazi je od sreće povodom događaja u Beogradu pa čitamo saopštenja iz Strasbura: "The people of Yugoslavia have made their choice for freedom, democracy and the rule of law, which we fully support," declared today Walter Schwimmer, Secretary General of the 41-nation Council of Europe. "This is a clear victory of popular will over authoritarian rule," he stressed. "What we witness today is a historic event, like the fall of the Berlin Wall, opening a new era for the Federal Republic of Yugoslavia, the region and the whole of Europe – an era which, I am convinced, will transform this country into a true democracy based on pluralism, the rule of law and respect for human rights". "I call on all parties in Yugoslavia to exercise utmost restraint and not to resort to violence," Mr Schwimmer continued. "I call again on the Yugoslav army and police to enable the President elected by the people to take power in a peaceful transition." The Secretary General welcomed the announced lifting of sanctions against the Federal Republic of Yugoslavia and called for the immediate establishment of a joint task force of the Council of Europe and the European Union to assist this country in its transition to democracy. "We are already preparing concrete programme proposals, and I personally stand ready to discuss them with the European Union and the new government in Belgrade as soon as possible," Mr Schwimmer said. "Immediate assistance should now also become available through the Stability Pact for South-East Europe, which clearly states that lasting peace and stability in the region will only be possible when democratic principles and values take root in Yugoslavia as well," the Secretary General concluded. "The Council of Europe is ready to help this country in any possible way to achieve this goal." - 30. marta 1999. Skupština odbacuje inicijativu grupe ruskih članova Parlamentarne skupšttine da se osudi agresija NATO pakta na Jugoslaviju. - I – kao šlag na tortu kako bi se to reklo – evo baš danas dok ovo pišem (4.4.2003) slušam vest da je Savet Evrope osudio vojnu intervenciju u Iraku i ocenio da je ona, bez odobrenja UN, nelegalna i u suprotnosti sa principima međunarodnog prava. A vojna intervencija protiv Srbije to nije bila!! već svesrdno odobrena i pomognuta od strane ove organizacije koja nam je, eto, juče, ukazala čast da nas primi u svoje redove! Eto, dakle, o kakvoj se organizaciji radi!! Za čast da bude u ovoj organizaciji, ona je petooktobarskom režimu dala sledeće pismene uslove koje mora ispunjavati, kao da se radi o državi koja nema nikakvih civilizacijskih i kulturnih dostignuća, kao da je juče sišla sa afričkog drveta ili pala sa Marsa:   "Uzimajući u obzir pisma predsednika Savezne Republike Jugoslavije, predsednika oba doma Savezne skupštine, i predsednika jugoslovenske vlade, Parlamentarna skupština smatra da Savezna Republika Jugoslavija treba da poštuje sledeće obaveze: i. da ratifikuje Dejtonski mirovni sporazum i saradjuje u potpunosti i efikasno u njegovoj primeni, što naročito zahteva rešavanje unutrašnjih i medjunarodnih sporova mirnim putem; ii. u pogledu konvencija: a. da potpiše, u vreme svog prijema, Evropsku konvenciju o ljudskim pravima, sa amandmanima iz Protokola 2 i 11 koji se na nju odnose, i Protokola 1,4,6,7,12 i 13; b. da ratifikuje Evropsku konvenciju o ljudskim pravima i Protokole 1,4,6,7,12 i 13 u roku od godinu dana od svog prijema; c. da potpiše i ratifikuje, u roku od godinu dana od svog prijema, Evropsku konvenciju o sprečavanju torture i nehumanog ili ponižavajućeg postupanja ili kažnjavanja i prateće protokola; d. da potpiše i ratifikuje, u roku od dve godine po svom prijemu, Evrospku povelju o jezicima regionalnih ili manjinskih grupa; e. da potpiše i ratifikuje, u roku od dve godine po svom prijemu, Evropsku povelju o lokalnoj samoupravi; f. da potpiše i ratifikuje, u roku od dve godine po svom prijemu, Evropske okvirnu konvenciju o prekograničnoj saradnju i parteće protokole, i Konvencije Saveta Evrope o izručenju, uzajamnoj sudskoj pomoći u krivičnom gonjenju, pranju novca, pretresu, oduzimanju i konfiskaciji prihoda stecenih nezakonitim putem, i transferu osudjenih lica, i da u medjuvremenu primeni njihove osnovne principe; g. da potpiše, u roku od dve godine po svom prijemu, Evropsku socijalnu povelju Saveta Evrope, da je što pre ratifikuje i počne da je primenjuje, pridržavajući se principa navedenih u njoj. h. da potpiše Opšti sporazum o privilegijama i imunitetu i prateće protokole u vreme svog prijema i da ga ratifikuje u roku od godinu dana po svom prijemu. iii. u pogledu lokalnih zakona: a. da ukine smrtnu kaznu u Crnoj Gori u roku od šest meseci po svom prijemu i da na nju uvede moratorijum; b. da donese zakon, ili, što bi bilo prihvatljivije, da uvrsti u Ustavnu povelju odredbe kojima se vojska stavlja pod civlnu upravu; c. da u roku od godinu dana po svom prijemu donese zakon o reformi policije, koji će uključiti utvrdjivanje drugačijih ciljeva policijske službe, primenu Evropskog kodeksa o policijskoj etici i organizovanje adekvatne obuke, i, pre svega, reorganizaciju državne bezbednosti (tajne policije) i njeno stavljanje pod kontrolu vlade i skupštine; d. da primeni, znatno pre narednih izbora u zemlji, predlog zakona o radiodifuziji u Srbiji, koji je usvojila vlada Srbije, i koji su podržali stručnjaci Saveta Evrope, i koji je nedavno dostavljen srpskom parlamentu na usvajanje po hitnom postupku, i da primeni, znatno pre sledećih izbora, zakon o javnom informisanju u Srbiji, u kome će poseban naglasak biti stavljen na garancije kojima će se poštovati principi nezavisnosti i pluralizma; e. da primeni, u roku od godinu dana po svom prijemu, zakon koji će omogućiti primenu Ženevske konvencije o statusu izbeglica i protokola iz 1967. godine koji se na nju odnosi; f. da primeni, u roku od godinu dana po svom prijemu, zakon o gradjanskim udruženjima i nevladinim organizacijama, koji je u skladu sa evropskim standardima o neprofitnim organizacijama; g. da izvrši reviziju, u saradnji sa stručnjacima Saveta Evrope, zakona i propisa koji se odnose na zatvorski sistem; h. da donese amandmane na zakon o sprovodjenju izbora po mogućstvu pre narednih predsedničkih izbora, ili svakako pre izbora za saveznu skupštinu, te da izborni proces učini transparentnijim, i, pre svega, da ga usaglasi sa budućom Ustavnom poveljom, koja se trenutno priprema; iv. u pogledu ljudskih prava: a. da nastavi saradnju sa Medjunarodnim krivičnim sudom za ratne zločine u Hagu i u tom smislu: - da da sve od sebe da udje u trag šesnaestorici optuženih koji su još uvek na slobodi i da ih izruči Haškom tribunalu. Vlast ne sme da podlegne bilo kakvim pretnjama od strane bilo kog optuženika; - da saradjuje sa Haškim tribunalom u davanju zaštite svedocima ako je to potrebno; - da daje jasna uputstva policiji i tužiocima kako bi oni mogli da hapšenja izvrše odmah, pošto je zakon o izručenju neprecizan u pogledu vremenskog roka u kome se takva akcija mora preduzeti; - da izvrši reviziju zakona o saradnji sa Haškim tribunalom u skladu sa Statutom Medjunarodnog krivičnog suda za ratne zločine u bivšoj Jugoslaviji i odgovarajućom Rezolucijom Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija; - da dokumente i arhive, uključujući vojna dokumenta i arhive, učini dostupnim Haškom tribunalu bez ikakvog daljeg odlaganja; b. da saradjuje u utvrdjivanju činjenica u vezi sa sudbinom nestalih osoba i da pruži sve informacije u vezi sa masovnim grobnicama. c. da sveobuhvatno obaveštava narod Srbije o zločinima koje je počinio režim Slobodana Miloševića, ne samo nad drugim narodima u regionu, nego i nad Srbima; d. da nastavi započete reforme, koje treba da obezbede nezavisnosnost i nepristrasnost pravosudnog sistema i odnosa izmedju sudija, tužilaca, i policije; e. da primeni zakon o prigovoru savesti, i da, u roku od tri godine, primeni zakon o alternativnom načinu služenja vojnog roka; f. da primeni, u roku od godinu dana po svom prijemu, zakon o uspostavljanju kancelarije ombudsmana; v. u pogledu funkcionisanja institucija: a. da reši što pre osnovna ustavna pitanja u pogledu oblika zajedničke države Srbije i Crne Gore, od kojih zavise brojna druga pitanja, uključujući prava nasledjena iz postojeće federacije i predstavljanje nove države u medjunarodnim organizacijama; b. da sačini Ustavnu povelju u skladu sa demokratskim, transparentim, i zdravim principima, i u tom smislu na izborima formira novu saveznu skupštinu, koja bi imala zadatak da usvoji Povelju; c. da obezbedi da se, u slučaju da se po isteku trogodišnjeg probnog perioda predvidjenog sporazumom izmedju Srbije i Crne Gore, organizuje referendum, on bude organizovan u uslovima najveće moguće transparentnosti, potpuno u skladu sa zakonom, posle popisa stanovništva i u prisustvu medjunarodnih posmatrača; d. da po usvajanju Ustavne povelje, promeni ustave Srbije i Crne Gore i uskladi ih sa poveljom i da harmonizuje celokupan zakonski sistem, kako bi se izbeglo preklapanje odgovornosti izmedju federacije i republika, pritom se držeći evropskih standarda; e. da poboljša ustavne i zakonske odredbe koje se odnose na decentralizaciju i organizaciju lokalnih vlasti i autonomnih oblasti; vi. u pogledu Kosova: a. da nastavi da poštuje Rezoluciju 1244 Saveta bezbednosti Ujedinjenih nacija, usvojenu 10. juna 1999. godine i aranžmane predvidjene tom rezolucijom, naročito u pogledu medjunarodne uprave na Kosovu; b. da preduzme mere kako bi se svi sporovi u vezi sa budućim statusom Kosova rešavali mirnim putem i da se svečano obaveže da neće pribegavati sili; c. da doprinese naporima usmerenim na izgradnju Kosova kao demokratskog i multietničkog entiteta, u cilju stvaranja političke klime koja će voditi razmišljanju i dijalogu u pogledu njegovog budućeg statusa; vii. u pogledu praćenja izvršenja ovih obaveza: a. da u potpunosti saradjuje u primeni Rezolucije 1115 (iz 1997. godine) koju je donela Parlamentarna Skupština a koja reguliše formiranje Odbora za poštovanje dužnosti i obaveza zemalja članica Saveta Evrope (Nadzorni komitet) i u procesu praćenja kako se poštuje Deklaracija koju je 10. novembra 1994. godine usvojio Komitet ministara."             Tim obavezama treba dodati i ono što se podrazumeva: plaćanje godišnje članarine u iznosu od 700.000 evra. Tu silnu birokratiju u Strasburu treba uzdržavati.               Dakle, nije isključeno da je dana 3. aprila 2003. godine napravljen jedan sudbonosan korak u sudbini ovoga naroda na koji niko nije imao pravo da učini – a najmanje Dragoljub Mićunović i Svetozar Marović - bez opštenarodnog refrenduma i saglasnosti Srpake pravoslavne crkve koja, koliko nam je poznato, nije ni pitana ni konsultovana.               Naravno, nije neumesno postaviti i neka sasvim "prizemna" pitanja: šta građani neposredno dobijaju? Više je nego indikativno da o tome gotovo niko od vlastodržaca ne govori osim poštapalice da smo, eto, doživeli čast da "ne budemo više izolovani od međunarodne zajednice"! Neki, koji su nastojali da budu utešniji, kažu da će naši građani sada imati i pravo da tuže državu pred Evropskim sudom u Strasburu ako bi njihova prava ostala povređena i nakon iscrpljivanja svih mogućnosti po nacionalnom zakonodavstvu! Istog dana kada smo primljeni u ovu organizaciju čuli su se glasovi onih kojima je revolucionarna vlast oduzela imovinu posle 1945. godine. Dakle, očekuje se da će Strasbur poništiti sve tekovine revolucije (konfiskacija imovine "klasnog neprijatelja", proterivanje Švaba iz Vojvodine i drugo), dakle očekuje se totalna kontrarevolucionarna restauracija, kako bi rekli učesnici te revolucije.   Naki čak sramežljivo obećavaju da će se ubuduće lakše dobivati vize za putovanja naših građana, iako nema nijedne konkretne garancije za to.   Fusnote:   (1) Ako neko ima bilo kakve iluzije u pogledu političkih stavova Svetozara Marovića neka pročita njegov intervju u NIN-u br. 2727 od 3.4.2003 – www.nin.co.yu . To je antisrpstvo i ustašluk najekstremnije vrste koji prevazilaze ustašluk Stjepana Mesića i antisrpstvo Karle del Ponte i Džefrija Najsa. Dakle, Srbi zaista nisu u stanju da bilo šta nauče od istorije. I nakon iskustva sa Brozom i Mesićem pristaju, eto,  da im za čelnika u Beograd dođe još veći antisrbin!   Dr Milan Tepavac [EMAIL PROTECTED]