KOSTUNICA ILI DJINDJIC? (22. 06. 2001.) www.yumediacenter.com
S njima gube i politicka zajednica i civilno drustvo i javnost. One vode
samo ka novoj nepomirljivosti, novom antagonizovanju i novim rascepima.
Rekli bismo, zapravo - nicem novom, smatra Stjepan Gredelj
Na jednoj strani stola je samoproklamovani 'moderni konzervativizam' -
(u)mereni komunitarizam, kao, naizgled udaljeni i zamagljeni, ali ipak
(nostalgicni) eho neostvarenog meganacionalnog projekta. Ovaj (eho i
projekat) se nevesto koprca u kvadraturi sopstvenog kruga: antimoderni i
slabo mimikrirani antizapadni model "treceg puta" - zalbenog, odnosno
nepreboljenog propalog teritorijalno-ekspanzionistickog nacionalizma, kao
"konacnog resenja", uz nos "globalistickom mondijalizmu". U svojoj
proklamovanoj 'novo-umerenoj' varijanti, on je slabo prikrivena kompenzacija
nedosanjanog sna o 'teritorijalno-geopolitickoj suprematiji'. Ova
kompenzacija se sada mantra kao (navodno, umerena) duhovno/kulturno
dominacija, pomerena ka nostalgicno-imperijalnoj meta-afirmaciji zadate
organske korporativne 'vecine' (kolektivisticko-sudbinski neotradicionalizam
i svetosavsko-pravoslavni fundamentalizam).
Nusproizvodi ove opcije su uporno branjena i gotovo nemaskirana
relativizacija, ako ne potpuna negacija, a ono indulgencija 'posvecenih
zlocina' (delegitimizacija i omalovazavanje Haskog tribunala). Zatim,
konzervacija i/ili precutna divinizacija 'pravicnog revansizma' (proslog i,
eventualno, buduceg - kontra-Ferhadija 2001. u dva cina!). Napokon,
ravnodusnost prema metastaziranju mikro-fasizma 'odozdo' (profasisticke
stranke 'sa (pseudo)nacionalistickim likom' u parlamentu, Otacastveni pokret
"Obraz", protuberance anti-romskog rasizma i antisemitizma 'bez Jevreja').
Ovome naspram (ne i nasuprot) je jos slabije prikriveni surovi
'konzervativni liberalizam' nepatvorenog egoizma odozgo, usko
(grupno)interesno motivisan sirovi laissez faire, razvijan i zaklonjen pod
neomedjenim i nekontrolisanim patronatom oligarhijski ustrojene, odnosno
oligopolne drzave, 'oslobodjene' od imanentne kontrole socijalnih mehanizama
(jos nerazvijenog) civilnog drustva i javnosti.
Sumorne alternative? Nesporno. Jer, sta ih zblizava, balansira, amalgamira?
Njihov, dakako razlicito "pred-oznacen" ekskluzivizam, odnosno arogantno
brisanje razlicitosti. Dakle, nehajnost prema opstem javnom dobru, koja
iznedruje dva tipa partikularizma.
Jedan je "Blut-und-Boden" ekskluzivizam "izbranog" paternalistickog
mega-kolektiviteta (vecinske nacije u multietnickoj drzavi), kojoj su SVI
DRUGI kolektiviteti i tipovi drustvenosti subordinirani. Dakle, to je
'pometanje' razlicitosti ispod cilimceta.
Drugi je ekskluzivizam partikularnog sebicnog privatnog dobra, odnosno
izmicanje tepiha ispod nogu 'nejednakijih' razlicitosti, dakle, socijalno
inferiornih.
Da li je aktuelno i perspektivno moguce "pomirenje" ili srednje polje
izmedju ova dva ekskluzivizma? Mozda. Uz znacajan napor da se ovo srednje
polje popuni koegzistencijom (suzivotom) razlicitosti. I uz zamenu
personaliteta socijalitetom i civilitetom kao principima drustvenog
konsenzusa. To je, dabome, moguce samo uz drugacije personifikacije. S
ovima - nikako. S njima gube i politicka zajednica i civilno drustvo i
javnost. One vode samo ka novoj nepomirljivosti, novom antagonizovanju i
novim rascepima. Rekli bismo, zapravo - nicem novom.
Autor je sociolog, direktor agencije Argument
Miroslav Antic,
http://www.antic.org/
STOP NOVOM SVETSKOM PORETKU
==^================================================================
EASY UNSUBSCRIBE click here: http://topica.com/u/?bUrBE8.bVKZIq
Or send an email To: [EMAIL PROTECTED]
This email was sent to: [email protected]
T O P I C A -- Register now to manage your mail!
http://www.topica.com/partner/tag02/register
==^================================================================
