WRT the disease and its nagging pressures and the solutions to defy and come over-well it is encouraging as a panacea for many Thank u sir KR IRs 27922
On Mon, 26 Sept 2022 at 21:59, subra manian <[email protected]> wrote: > > *தங்கள் தனி வாழ்க்கைச் சிக்கல்களால் தங்களை முற்றாகவே சமூகத்தில் இருந்து > ஒளித்துக்கொள்ளவிரும்பும் மூவரின் குறிப்புகள்.. * > ஓம். > தன்னைக் கடத்தல். > ஆசிரியர் திரு ஜெயமோகன். > முதல் பதிப்பு 2022 வெளியீடு: தன்னறம் நூல் வெளி, > குக்கூ காட்டுப்பள்ளி, புளியனூர் கிராமம், > சிங்காரப் பேட்டை 635307- கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் > பேச 9843870059 > <[email protected]> > <w.w.w.thannaraam.in>. . > அச்சாக்கம்: ஜோதி எண்டர்பிரைசஸ், சென்னை -5 > நன்கொடை ரூ.160 > காதில் தீராத ஒலி கேட்டுக்கொண்டே யிருக்கும் ‘டின்னிடஸ் ’என்னும் நோய் கொண்ட > ஒருவர்,. ’தூக்கத்திற்கான நேரம் தொடர்ச்சியாக’ மாறிக்கொண்டே இருக்கும் நோய் > கொண்ட ஒருவர் என இருவர் அவர்களின் வெற்றியின் கதையை அவர்கள் சொல்கிறார்கள். > தங்கள் சிக்கலை தீர்த்துக்கொண்டதுடன் மற்றவர்களுக்கு உதவுபவர்களாகவும் அவர்கள் > ஆகிறார்கள். > தங்கள் தனி வாழ்கைச் சிக்கல்களால் தங்களை முற்றாகவே சமூகத்தில் இருந்து > ஒளித்துக் கொள்ள விரும்பும் மூவரின் குறிப்புகள் இதில் உள்ளன. > அவர்களைப் போன்ற பல்லாயிரவர் நம் சமூகத்தில் உண்டு. அவர்களின் உளவியலும், > சிக்கல்களும் அவர்களின் சொற்கள் வழியாகவே பதிவாகி இருக்கின்றன. > இந்நூல் வெவ்வேறு வகையில் வெளியே தயங்கி நின்றிருப்பவர்களுக்கு > தன்னம்பிக்கையை, ஊக்கத்தை அளிப்பதாக அமையும். ஏனென்றால் இது தன் எல்லையைக் > கடந்தவர்கள் மற்றும் கடக்க முற்படுபவர்களின் கதை. > டின்னிடஸ் > > அன்புள்ள ஜெ, > நம்முடைய சமூகத்தில் டின்னிடஸ் என்ற நோய் பற்றிய விழிப்புணர்வு அவ்வளவாக > இல்லை. நான் முதன் முறையாக இந்தப் பிரச்சினையைப் பற்றி என் நண்பர்களிடம் கூறிய > போது, யாரும் அதைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ள வில்லை. சிலர் சிரித்துக்கொண்டே > கேட்கவும் செய்தார்கள். > > டின்னிடஸ் பற்றி நீங்கள் நிச்சயம் அறிந்திருப்பீர்கள். என்று நம்புகிறேன். > இருபத்தி நான்கு மணி நேரமும் கூடவே வரும் அந்த சத்தத்தைத் தாங்கிக் கொள்ள > முடியாமல் அந்தப் பெண் இறுதியில் சாகவே தீர்மானித்துவிட்டார். அவருக்கு இரண்டு > குழந்தைகள். தான் செத்தே ஆகவேண்டும் என்று அந்தக் குழந்தைகளுக்கு > விளக்கிவிட்டு இறந்திருக்கிறார். இதையெல்லாம் கேட்ட போது மிகவும் வருத்தமாக > இருந்தது. அந்தப் பெண்ணின் வலியை என்னைத் தவிர வேறு யாரும் புரிந்துகொள்ள > முடியுமா? என்று தெரியவில்லை. > > ஒரே வித்தியாசம் .அவர் சாவைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டார். நான் வாழ்வைத் > தேர்ந்தெடுத்து விட்டேன். > > பேய்க்கும் நோய்க்கும் ராத்திரி என்றாலே கொண்டாட்டம் என்று ஒரு திரைப் > படத்தில் நாகேஷ் போகிற போக்கில் வசனம் பேசியிருப்பார். எனக்குப் பேய் பற்றிய > பயமெல்லாம் இல்லை. ஆனால், இந்த டின்னிடஸ் விஷயத்தில் இது முழுக்க முழுக்க > உண்மை. அப்படிப் பல இரவுகள் என் தலைக்குள் கொண்டாடித் திரிந்த அரக்கன் > டின்னிடஸ், அத்துடனான என் அனுபவங்களை நிறைய விவரமாக உங்களைச் சந்திக்க > நேர்ந்தால் கூறுகிறேன். தூக்கம் வரும் போது தூங்க முடியாது என்பது போன்ற > கொடுமை எதுவுமே இருக்க முடியாது. எனக்குக் கேன்ஸர் பற்றியெல்லாம் தெரியாது. > ஆனால், இந்தச் சத்தத்தோடு போடும் யுத்தத்தைப் போன்ற கொடுமையான வலி வேறொன்று > இருக்க முடியும் என்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை. என்னுடைய வலியைப் > புரிந்துகொள்ள விரும்புபவர்கள் இந்தக் காணொலியைப் பார்த்தாலே போதும். > எப்படியோ டின்னிடஸ் எனக்கு ஏற்படுத்திய கொடுங் கனவில் இருந்து என்னை மீட்டு > வெளியே கொண்டு வந்து விட்டேன். டின்னிட்ஸுக்குப் பல காரணங்கள். எனக்கு > வந்திருப்பதற்கு என்ன காரணம் என்பதைக் கண்டுபிடிக்கப் பலமுறை MRI ஸ்கேன்கள் > எடுத்தாகிவிட்டது. எதை எதையோ வெல்லாம் முயன்று பார்த்து விட்டார்கள் இங்குள்ள > மருத்துவர்கள். எல்லாம் இயல்பாகவே இருக்கின்றன; நலமுடன் இருக்கிறேன் > என்கிறார்கள். > > இங்கிருக்கும் மருத்துவ வசதிகளைப் பற்றி எந்தக் குறையும் சொல்ல முடியாது. > ஆனால், மருத்துவர்கள் மீது நிறைய விமர்சனங்கள் இருக்கின்றன. திறன் > மிகுந்தவர்கள். அதில் எதுவும் சொல்வதிற்கில்லை. ஆனால், பல சமயம் எந்திரங்களைப் > போல் செயற்படு கின்றனர். மருத்துவர்கள் மட்டுமல்ல. பெரும்பாலான மற்றவர்களும் > தான். ஐரோப்பியர்களிடமிருந்து நாம் கற்றுக் கொள்வதற்கு நிறைய இருக்கின்றன > என்பது உண்மைதான். ஆனால், நம்மிடமிருந்து இவர்கள் கற்றுக்கொள்வதற்கு அதை விட > மிக மிக அதிகமாகவே இருக்கிறது. Especially, human aspects. > > டின்னிடஸ் பிரச்சினையில் உழன்று கொண்டிருந்த போது, இந்தியாவிலுள்ள என்னுடைய > குடும்ப மருத்துவரை அழைத்தேன். அவரோ,’ அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லடா’ என்று > கூறியபோதே என் பாதிப் பிரச்சினை தீர்ந்துவிட்டது போல் இருந்தது.என் தந்தையார் > ஒரு யோகா தெரப்பிஸ்ட் என்பதால் அவரோடு சேர்ந்து ஸ்கைப் மூலம் தொடர்ந்து யோகா > செய்துவந்தேன். தீவிர உணவுக்கட்டுப்பாடு, எப்போதும் எதையாவது செய்துகொண்டு > சுறு சுறுப்பாக இருப்பது என்பது மட்டுமே ஒரே வழி என்று புரிந்தது. > > டின்னிடஸால் பாதிக்கப்பட்ட நண்பர்களிடம் இருக்கும் பிரச்சினையே அவர்கள் > இதற்கான தீர்வைத் தேடிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அமைதி வேண்டு மென் > கிறார்கள். இவர்கள் சும்மாவே அமைதி விரும்பிகள். அர்த்தமற்ற அமைதியின் மீது > அப்படி என்ன காதலோ? ஆனால், அவர்கள் வேண்டும் அமைதிக்கு நிச்சயம் சாத்தியமில்லை > என்பதே உண்மை. எனவே தான் அந்தச் சத்தத்தையே எனக்கு சாதகமாக்கிக் கொண்டேன். > நண்பர்களாக்கிக் கொண்டேன். அதை ரசிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். அதன் மீது > தியானம் செய்ய ஆரம்பித்து விட்டேன். இப்போது அதைக் கேட்காமலாக்கி விட்டேன். > அது இருக்கிறது, ஆனால், இல்லை. ஏனெனில் கண்டுகொள்வதில்லை. மனதை வலிமையாக > ஆக்கிக் கொள்வது மட்டுமே ஒரே வழி. > > ஆனால், இவர்களுக்கு அதை எப்படிப் புரிய வைப்பது என்று தெரியவில்லை தற்கொலை > செய்து கொள்வதை விட வேறு வழியே தெரியவில்லை என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் > நண்பன் ஒருவனை, ’ஒரு முறையாவது இந்தியாவிலுள்ள ஏதேனும் ஒரு நகருக்குச் > சென்றுவா’ என்று தீர்வு சொல்வேன். இந்திய நகரங்களின் இரைச்சல் ஒருவேளை இதற்கு > ஒரு தீர்வாக அமைந்துவிடுமல்லவா? ஆனால், அதற்கும் ஆபத்து வந்துவிட்டது. என் > நண்பனின் சகோதரி டெல்லி மாநகரிலேயே இந்தப் பிரச்சினையில் உழன்று > கொண்டிருக்கிறார். இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்பு அந்தப் பெண்ணிடம் ஒரு மணி நேரம் > பேசிகொண் டிருந்தேன். அழுதுவிட்டாள். > > இங்கிருக்கும் நண்பர்களும் அப்படித்தான். நான் அதிலிருந்து > மீண்டுவந்துவிட்டதால் என்னைக் கடவுளைப் பார்ப்பதுபோல் பார்க்கிறார்கள். எனக்கு > என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. என்னால் முடிந்த அத்தனையும் செய்து வருகிறேன். > அதிலும் ஒரு நண்பருக்கு இரண்டு காதுகளிலும் டின்னிடஸ். யாரோ ஒருவர் 24 மணி > நேரமும் மரம் வெட்டிக்கொண்டே இருப்பது போன்ற சத்தம் கேட்க்கிறதாம். > > ஒரு புறம் சாகத் துடிக்கும் நண்பர். இன்னொரு புறம் அவரது முடிவு சரி என்று > ஊக்கப்படுத்தும் வகையில் வந்திருக்கும் கேபியின் Euthanasia முடிவைப் பற்றிய > இந்தக் காணொளி. இந்த நேர்காணலை அந்த பெண்மணி யூதனேசிய (கருணைக்கொலை என்கிற > வார்த்தை எனக்குப் பொருத்தமாக இருப்பதாகத் தெரியவில்லை) செய்துகொள்வதற்குச் > சில வாரங்களுக்கு முன்புதான் எடுத்துள்ளார்கள். இந்த ஆவணப்படம் வெளி வருவதற்கு > முன்பே அவர் இறந்துவிட்டார். > > நான் வாழும் பெல்ஜியம், நெதர்லாந்து நாடுகளில் யுதனேசியாவை சட்டம் > அனுமதிக்கிறது. உண்மையில் யுதேனிசியா பற்றிய என்னுடைய பார்வையே மாறிவிட்டது. > ஒருவேளை நான் அவரிடம் பேசி இருக்கலாமோ அது அவருக்கு உதவியிருக்கும்மோ? > என்றெல்லாம் ஏதேதோ எண்ணங்கள் வந்து விழுகின்றன. உண்மையில் இதைப் பார்த்த அன்று > இரவு எனக்குத் தூக்கமே வரவில்லை. > > எல்லோரிடமும் கூறி வருகிறேன். டின்னிடஸால் பாதிக்கப்பட்ட நண்பர்கள் யாரேனும் > இருந்தால் என்னைத் தொடர்புகொள்ளச் சொல்லுங்கள் என்று எல்லோரிடமும் > வேண்டிக்கொள்கிறேன். இயற்பியலாளர் ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்ல > வேண்டியதில்லை அவரைப் பற்றி யெல்லாம் கூறிவருகிறேன். > > இருபத்தோரு வயதில் அவருக்கு 'Motor Neurone Disease' வந்து உடல் முழுவதும் > செயலிழந்து போய், அவர் இன்னும் இரண்டு வருடங்கள் தான் உயிர் வாழ்வார் என்று > மருத்து வர்கள் கூறிக் கைவிரித்துவிட்டனர். ஆனால்,, ஸ்டீபன் ஹாக்கிங் ஒரு > நம்பிக்கைவாதி. தன்னம்பிக்கையின் உச்சம் எது என்று யாராவது கேட்டால் அவருடைய > வாழ்க்கையைத்தான் காட்டுவேன். > > இன்றைக்கு அவருக்கு வயது எழுபத்திநான்கு. அவரால் பேசமுடியாது; நடக்க > முடியாது; அவரால் அவரது உடலைக் கொண்டு எதுவும் செய்யமுடியாது.அவருடைய வலது > பக்கக் கன்னத்தின் தசைகளின் ஒரு பகுதி மட்டும் சற்றுச் செயல்படும். அதன் > மூலமாக அவர் தட்டச்சு செய்வதை, அவருடைய சக்கர நாற்காலியோடு இணைக்கப்பட்டுப் > பிரத்தியேகமாக வடிவமைக்கப்பட்ட கணிப்பொறி மற்றவர்களிடம் வாசித்துக் > காண்பிக்கும். அவரே அவருக்குப் பிரியமான குரலைத் தெரிவு செய்துள்ளார். இந்தக் > குரல்தான் அவருக்கும் உலகத்துக்குமான ஒரே தொடர்பு. ஒருமுறை அவரிடம், எப்படி > இவ்வளவு நாள் இது போன்ற உடலோடு வாழ்ந்து வருகிறீர்கள்? என்று கேட்டபோது, அவர் > கூறியது,”While there is life, there is hope " இந்த வரிகள் தான் எல்லா > மாயும் இருந்திருக்கின்றன. > > ஹாக்கிங்கால் முடிந்திருக்கிறது. நானோ இப்போது டின்னிடஸ் நண்பனுடன் > கொண்டாட்டமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். இப்படி இருக்க இந்த > யூதனேசியா எல்லாம் தேவையா? அதைப்பற்றி உங்கள் கருத்துக்களை அறிய > விரும்புகிறேன். > நீண்ட கடிதத்திற்கு மன்னிக்கவும். > குழந்தைகளுக்கு என் அன்பு. > > என்றென்றும் அன்புடன் > மாதவன் இளங்கோ, பெல்ஜியம் > [email protected] > > இன்னும் சில கடிதங்கள் வர உள்ளன. தட்டச்சு செய்து கொண்டிருக்கிறேன். யாரோ > ஒரு அன்பர் பயனடைவார் என்று இதைச் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். பதிப்புரிமை யை > இப்பகிர்வு பாதிக்காது என்று நம்புகிறேன். > அன்புடன் வெ.சுப்பிரமணியன். ஓம் > > -- You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Thatha_Patty" group. To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to [email protected]. To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CAL5XZooD5EMRCPEARKTmZAYX_5OdPmFA9ptMHUaMxrDzhvkDow%40mail.gmail.com.
