Ass
Baraya, salaku Urang Sunda, hayang pisan mun wangunan jaringan 
sosial kuring oge nancep di Bangsa Sunda. Ti mimiti ekonomi, 
sumanget budaya, atawa nu lainna. Kunaon? Lain narsis, sabab kuring 
nyaah pisan kana kasundaan. 
Tapi, ku naon nya, dina marengan ieu kahirupan, US anu jadi batur 
kuring teh bet boga laku anu kadang-kadang matak pikaheraneun. 
Conto masalah jangji. Kadang, mun kuring ngarencanakeun hiji acara, 
atawa diondang kudu hadir dina hiji acara, kabiasaan sumping telat 
teh mani jadi ciri. Nya,kuring gede hate we. Saribuk pisan meureun, 
teu siga kuring anu loba panganggurana. 

Ngan matak hanjelu teh, kadang pamangku acara (sohibul maksad) na 
oge telat. Eleuhhh, ari ngagaduhan acara kitu mah, kumaha atuh. 
Terus terang, kuring yakin ieu lain kabiasaan Urang Sunda. Tapi 
kabiasaan goreng anu mimtina ku urang sok ditolelir kitu bae. Ti 
dinya jadi aya permakluman. Terus we jadi habit. 

Kadang-kadang, kabiasaan ngabolaykeun jangji atawa teu aya 
konfirmasi mun aya katelatan. Kuring kadang nyeri beuheung 
sosonggeten nungguan hiji jalma anu butuh ka kuring. Aneh kadang. 

ENya, deui-deui, da kuring mah rada nganggur. Jadi rada bebas dina 
masalah waktu. Sok sanajan, keur nohonan hiji jangji, komo mu jauh 
pisan ti rorompok, memeh subuh geus pabaliut da ngudag waktu. Eh 
barang anjog, acara dibolaykeun tepi ka 3 jam. Aneh.

Teuing ari kieu kabiasaan. Pan, mun aya komitmen mah, pasti kana 
waktu oge ngahargaan. Mun teu bisa, nyarios teu bisa. Mun teu mampu 
kudu jam sakitu, nya ngawartosan bade jam sabaraha. 

Ari kieu teh kabiasaan urang lain, nya! Cing kuring nyungkeun 
pencerahan. 

Bingung pisan. 

Baktos
tantan 





Kirim email ke