Sanggeus "buka" di lain waktuna mah, kuring jeung Pak Iyus, supir nu 
ngajemput, jadi galecok ngobrol bari nuju lokasi lapangan di Kalang Balang. 
Horeng Pa Iyus teh lain asli urang Tanjung Pinang, tapi urang Sumatera Utara 
(Medan). Ku kuring ditanya kunaon aran teh siga aran Urang Sunda. Manehna 
nyebutkeun yen Akina mah urang Indramayu nu ngumbara di Sumut. Jadi ceuk 
manehna mah manehna teh "urang Jawa". Ku kuring disebutkeun Indramayu mah di 
Jawa Barat jeung kamungkinan Pa Iyus teh turunan Sunda, sabab aran Iyus, teu 
ilahar dipake ku urang Jawa, tapi biasa di Urang Sunda. Manehna ngahuleng 
dikitukeun teh .....ukur kunyam-kunyem, ngarasa hanjakal baheula Akina teu 
kungsi mawa manehna ka Indramayu.

Teu karasa ku ngobrol, tepi weh ka lokasi, tempat kuring kudu digawe. Bener 
we lokasi teh di sisi laut, teu aya lembur. Lahanna geus lenang, euweuh 
tatangkalan nu galede, aya oge tunggul-tunggul tangkal bakau, nu acan 
kasaeur ku taneuh. Ti kajauhan katingali treuk-treuk nu keur ngakutan taneuh 
ti pasir nu keur dibongkar. Di lokasi ieu rek dijieun PLTU batubara, join 
antara investor lokal jeung Korea. Di lokasi kasampak Toni, batur kuring nu 
indit tiheula, dua poe memeh kuring. Awakna geus kaciri leteng hideung, 
padahal waktu di Bandung mah konengna masih kaciri. Bari nyengir ku panas, 
manehna ngomong, ripuh cenah euweuh iuh-iuhan pisan, mangkaning teu mawa 
terpal keur ngiuhan. Kuring nanyakeun mana ari urang Koreana?  Euweuh, 
cenah, lamun saminggu kamari mah araraya. Hih ...hanas kadieu, ceuk kuring 
teh, nyaho arareuweuh mah si J we nu indit teh ....pirage ukur akar-ukur, 
teu kudu padungdengan heula jeung "juragan" nu gaduh padamelan.

Nya da geus kapalang datang, der we mantuan si J akar-ukur. Bener panas 
pisan, matak ripuh, topi ditambahan ku saputangan nutupan punduk ulah 
kasorot teuing panonpoe. Digawe dibantuan pagawe lokal. Bari digawe kuring 
tunyu-tanya ka pagawe lokal. Rada kaget oge nu digarawe teh lain asli urang 
Tanjung Pinang, tapi kabeh oge pendatang, aya nu ti Madura, ti Bekasi jeung 
ti Jawa Tengah. Teu karasa digawe teh tepi ka jam 5 sore. Lumayan geus 
leuwih satengahna anggeus, jadi isuk digawena paling ge tepi ka jam 10 
isuk-isuk. Bisa langsung balik deui ka Batam. Toni jeung si J hayang meuli 
HP urut di Batam da cenah marurah.

Ku Toni, kuring disarankeun sare di Tanjung Pinang, ari manehna mah rek sare 
di Base Camp konsultan nu aya di jalan Raya Tanjung Pinang-Tanjung Uban. 
Tapi samemeh balik deui ka Tanjung Pinang, kuring kudu setor beungeut heula 
ka Team Laeder proyek ieu di Base Camp. Jadi kapaksa lapor heula ka Base 
camp, nu jauhna 25 km ti lokasi. Ti Base Camp kuring dianteurkeun Pa Iyus ka 
Tanjung Pinang jam satengah dalapan peuting. Pa Iyus mere saran sare di 
hotel "H". Kuring ngagugu we, da teu apal.

Tepi ka hotel "H", langsung nuju resepsionis, ningali tarif kamar, didinya 
ditulis kamar "Standar" Rp. 108,000, Kamar "luks" Rp. 128,000,  kamar 
"Superior" Rp. 153,000 jeung kamar pangmahalna Rp. 175.000.  Kuring milih 
kamar Superior, sabab nu sahandapeunana mah tempat tidurna ngan hiji. Jero 
hate, murah hotel teh, "superior" wae ngan 150,000. Waktu daftar, kuring 
ngasongkeun KTP, tapi si resepsionis malah menta deposit duit. Rada teu 
ngeunah oge dipenta kitu teh, da teu pati ilahar ari hotel mah, iwal ti 
hotel jam-jaman (motel) nu sakapeung tempat ngalakukeun nu teu baleg.  Tapi 
da aturanana, nya langsung dibayar.

Kamar teh di tingkat dua. Aya Televisi jeung AC. Kamar mandina make baththub 
jeung cipanas. Ngan televisina jeung ACna, buatan baheula, teu make remote 
control. Konci pantona rada macet. Kuring jeung si J langsung mandi giliran 
terus turun kahandap, rek neangan dahar peuting kaluar. Ngan diluar geus 
sepi, restoran Padang dihareupeun hotel geus tutup. Kapaksa asup deui ka 
hotel, nuju restoranana. Si pelayan langsung ngasongkeun daftar menu.  Pas 
dibuka rada ngajenghok sabab dahareunana masakan Cina jeung marahal keur 
ukuran kuring mah.   Daftar menu teh dibukaan, dibulak-balik, akhirna 
kapanggih anu murah .....nasi goreng Rp, 15.000 ....

Wareg dahar, kuring balik deui ka kamar, harita teh geus jam 9 peuting. 
Nempo TV, ngan basa Cina wungkul, sigana TV ti Malaysia atawa SIngapure. 
Bari gegelehean kuring nempokeun TV, Si J mah langsung ngaguher sare, cape 
meureun. Kuring oge lelenggutan, ker weh sare tibra pisan. Hudang-hudang 
diguyah-guyah ku si J, "Pa Sahur ...Pa Sahur", cenah.

Kuring ngorejat, bari nempo arloji, hah ...geus jam genep isuk-isuk. Kuring 
ngutruk, sahur-sahur nanahon geus isuk-isuk kieu. Siga kieu mah moal puasa 
deui wae. Gagancangan mandi, giliran jeung si J. terus turun ka lantai hiji, 
nuju ......restoran rek sarapan. Di resepsionist aya sababaraha urang nu 
check out, engkong-engkong nu ngaromong basa Cina, anehna maranehna teh 
rata-rata dibarengan ku awewe ngora, malah bisa disebutkeun barudak nu masih 
rumaja. Ceuk kuring teh ka si J: "Eta teh anakna atawa naon, nya?"

Si J ukur nyengir, bari ngomong: "Ah bapa mah kawas teu ngarti wae 
........."

[Hanca]











Kirim email ke