Ilaharna di Korea ;
  Saparantos aya kasaluyuan ngawangun rumah tangga ti dua pihak.
  Salajengna sepuh-sepuh ti dua pihak badanten kanggo nangtoskeun dinten 
kawinan,
  pendakna cekap di Coffee Shop, Cafe atanapi restoran.
  Sateu acan dinten kawinan, pihak panganten pameget seserahan ka panganten 
istri
  mangrupi bahan piacukeun kanggo sadaya kaluarga pihak panganten istri, 
perhiasan ssjb.
   
  Acara kawinan ilaharna diayakeun di "bale pernikahan" (Balai Perkawinan/bhs. 
Korea ;
  Yesik chang), unggal "Ye sik chang" ngagaduhan rohangan kanggo acara kawinan 
anu disaksian ku para ondangan, gaduh rohangan kanggo acara kawin tradisional 
(kanggo acara kawinan adat, nganggo pakean adat) ngagaduhan restoran.
   
  Beres acara akad nikah (upami diurang mah), ondangnan kantun turun atanapi 
naek ka restoranana kanggo tuang. Panganten mah ka rohangan acara kawin 
tradisional, kanggo ngajalankeun acara adat, teras nepangan ondangan direstoran 
kanggo nganuhunkeun.
  Tos kitu mah panganten ngabiur ka bumi panganten lalaki kanggo nyandak pakean 
bekel
  bulan madu, lajeng nuju ka bandara atanapi statsion upami henteu ka terminal 
beus,
  kumaha kamapuanana, aya nu kaluar nagreg aya anu katempat wisata, ngajalankeun
  bulan madu.
   
  Peryogi kauninga waragad kanggo ngajamu tuang, biayana tina panyambungan para 
  ondangan.
   
  Dina rumah tangga salajengna, tos jadi tradisi di Korea, panganten lalaki 
kedah nyadiakeun
  bumi (panganjrekkan), eta bumi/panganjrekkan tiasa mangrupi bumi sepuh pihak 
lalaki (ngahiji sareng sepuhna), meser bumi/apartemen, ngontrak bumi atanapi 
mung saukur nyewa kamar. Sawangsulna pihak istri kedah nyayagikeun barang 
kanggo eusi eta bumi sapertos alat rumah tangga, TV, kulkas, lomari sareng 
sajabina.
  Upami eta panganten ngahiji sareng sepuh pihak lalaki, panganten istri gaduh 
kawajiban
  ngurus kapeyogian sadata pangeusi eta bumi, kayaning tuangeun, 
nyeseuh/ngistrika,
  beberes bumi sareng sajabina, nyakitu deui upami panganten lalaki tikulawargi 
patani, 
  beres padamelan dibumi gaduh kawajiban nganteuran ka sawah/kebon diteraskeun
  mantuan padamelan di kebon/sawah.
  (Ieu mah sanes nyingsieunan ka wanoja anu gaduh beubeureuh urang 
Korea....heuheuheu)
   
  Eta tradisi masih keneh dijalankeun di Korea dugi ka danget ieu.
   
  Pihatur,
  ssw
   
  waluya56 [EMAIL PROTECTED]
          Minggu kamari, sore-sore kakara ge datang ti pagawean, si Bungsu 
gegerewekan, ngabejaan aya semah dihareup. Bari rada hoream, da cape 
keneh, kuring nyampeurkeun ka ruang tamu. Kasampak si Tamu keur 
nangtung we, kuring neuteup bari rada bingung sabab teu wawuh. 
Kuring nyolongkrong nyampeurkeun, ngasongkeun leungeun ngajak 
sasalaman, bari terus diteuteup, saha ieu teh. Nempo kuring siga nu 
bingung, manehna ngomong: Poho deui nya?, poho deui nya?". bari 
belenyeh seuri.

Gebeg teh, kuring apal kana kerut seurina, "Ieu teh Oo nya?"
"Enya!", cenah bari sasalaman, lengeunna nyekeul leungeun kuring 
mani pageuh pisan.

Si Oo teh sobat kuring keur di SD waktu di Lembur ngan waktu 
nuluykeun sakola, kuring mah ka SMP manehna ka ST (sakola Teknik 
Pertama). Lulus ti ST, manehna teu nuluykeun deui sakola, tapi muka 
bengkel mobil jeung bapana. Sanggeus papisah ti SD kuring jarang 
papanggih jeung manehna teh, komo sanggeus kuring sakola jeung 
digawe di Bandung mah, tara papanggih pisan.

Nya ngobrol kaditu-kadieu, lila-lila manehna nyebutkeun 
pamaksudanana, cenah salian ngahaja hayang papanggih tapi oge aya 
perlu menta tulung, rek nginjeum duit. Kuring rada kerung, ari kana 
diinjeuman mah ..hehehe, heueuh maklum da kuring oge lain jalma nu 
lubak-libuk duit. Manehna nyaritakeun boga hutang gede, urut 
ngawinkeun anak-anakna, tepi ka imahna arek dijabel kunu 
nginjeumkeun.

"Na atuh ngawinkeun teu kira-kira teuing?", Ceuk kuring teh. Manehna 
ukur ngaheruk, pajarkeun hayang nyugemakeun anak-anakna. Kaciri 
beungeutna sedih. Kuring milu sedih ... tapi teu bisa ari kudu mere 
nginjeum duit gede-gede mah. Waktu manehna pamitan, kuring ukur bisa 
mekelan we ka manehna teh.

Balik manehna, kuring jadi malaweung, heueuh eta ku masalah 
NGAWINKEUN, kuring oge boga budak awewe dua urang. Jaga, lamun umur 
panjang, meureun kuring oge kudu ngawinkeun. Nu matak wegah teh, eta 
geuning KAWIN di urang mah BIAYANA gede pisan. Biaya ieu lain biaya 
ka KUA, tapi biaya pestana.

Ceuk pamikiran kuring, cara ngawinkeun model kieu, 
sabenerna "PEMBOROSAN". Bayangkeun we duit nu sabenerna bisa dipake 
meuli imah atawa ngontrak imah keur nu anyar kawin, malah beak 
dipake pesta. Mending lamun biayana teh lain meunang nginjeum, tapi 
sakapeung meunang nganjuk-ngahutang kaditu-kadieu. 

Dilemnana, ieu sigana geus jadi TRADISI nu hese dirobah, dalah 
kuring sorangan oge teu wani ngarempag tradisi ieu, waktu adi bungsu 
pamajikan kawin, kulantaran geus teu boga indung-bapa, kuring 
sadulur-dulur rereongan, mestakeun kawinna. Da teu umum, kawin teu 
dipestakeun. 

Kuring teu terang, naha ari bangsa batur, lamun ngawinkeun sok jor-
joran kawas di urang kitu? Maksud teh keur kalangan jalma biasa, 
lain kalangan elite (kaum selebriti) ....

Cik sugan nu ngalalanjreg di LN, ngadarongeng kumaha pesta kawin 
bangsa batur?

Baktos,
WALUYA



      Recent Activity
    
      9
  New Members
  
      1
  New Files

Visit Your Group 
      Y! Messenger
  Instant hello
  Chat over IM with
  group members.

    New business?
  Get new customers.
  List your web site
  in Yahoo! Search.

    Health & Fitness
  on Yahoo! Groups
  Useful info for the
  health conscious.



  .

 
                         


http://cikundul3.multiply.com
  Tong nyaliksik naon nu bisa dicokot ti kiSunda
  Tapi talungtik naon nu bisa dibikeun ka kiSunda

Kirim email ke