Sanggeus ninggali fenomena anu aya ngenaan pilkada, akhirna aya
sababaraha urang tokoh anu mimiti nanyakeun deui ngenaan relevansina
pilkada jeung cita-cita nu awal. Di antarana Ketua Umum PBNU jeung
Ketua Umum Muhammadiyyah.  Dua tokoh eta jelas-jelas miharep
pamarentah "ninjau ulang" atawa nengetan deui ngenaan Pilkada. 
Meureun, paninggali dua tokoh nasional eta loba sarua jeung urang.
Ninggali kanyataan pilkada anu ayeuna kajadian, teu loyog deui jeung
cita-citana, nyaeta midangkeun iklim pulitik anu leuwih demokratis,
anu ditandaan ku ningkatna partisipasi publik dina milih calon
pamingpina. Nu aya ayeuna, kalah ka konflik horizontal. Antara hiji
`pendukung' jeung `pendukung' sejen. Salian ti eta lobana biaya anu
ceuyah dikaluarkeun ku para kandidat jang  menta atawa meuli dukungan
ti rahayat, anu—dina pipikiran aranjeuna—leuwih hade eta anggaran
kampanye anu teu saeutik teh, dipake keur nu sejen, conto ngomean jalan. 
Mun ninggali kulit kajadian eta wungkul,  urang tangtu kudu obyektif.
Ngabandingkeun dua fakta kudu atra jeung saimbang. Mun dina dunya
panalungtikan mah, kudu aple to aple. Meh valid, meh soheh. 
Hayu urang teuleuman hiji-hiji argumen eta. 
1.      Alesan kahiji nyaeta ngenaan biaya. Kasimpulan ieu ditinggali dina
paninggali kasar, yen biaya jadi leuwih gede tur tambuh. Tangtu bae
ieu argumen ngabogaan kalemahan anu `mendasar'. Naon? Sabab tanpa
kampanye anu saperti kitu oge duit ti calon pasti tetep kudu kaluar.
Ngan bedana, mun ayeuna (di era pilkada) mah ceuyah dirasakeun ku loba
pihak (stake holders), mun bareto mah ngan ku sababaraha anggota
dewan. Mun masalah jumlah, teu pati beda; tapi mun ninggali implikasi
sosial-ekonomi, beda pisan. Pan gara-gara pilkada ieu, loba tukang
sablon anu maju. Tukang baliho, dinas periklanan daerah (DISPENDA),
jeung tukan print digital tur percitakan jadi loba order. Coba mun ka
anggota DPRD-na wungkul duit eta muter di maranehna, dihakanan ku
maranehna, dipodolkeun sorangan, rahayat mah teu ngarasakeun
saperak-perak acan. Terus milih mana? Nya maning pilkada!
2.      Tambuh duit. Ieu oge teu relevan. Komo deui mun anu kampanye teh
jalma benghar. Anu mun euweuh pilkada, duitna dikeukeupan sorangan.
Yen loba anggaran anu teu loyog jeung kabutuh rahayat, nya keun wae
ayeuna mah da kaayanaan masih kitu. Jeung lain duitna Hasyim atawa
Dien Syamsudin ieuh. 
3.      Alesan katilu cenah, pilkada tetep can bisa ngadongkrak pingpinan
anu dipikahayang ku demokrasi sorangan.Terus, mun dieuweuhkeun ieu
pilkada, naha pingpinan anu dipikahayang jadi aya? Pan anggeur bae.
Malahan mun ditinggali tina perspektif partisipasi pulitik, sakuduna
rahayat leuwih tanggung jawab kana pilihana. Ulah milih calon anu loba
jangji anu pamohalan bisa dilakonan. Conto ngahartiskeun sakola, tapi
teu paham pulitik anggaran tur anggarana sorangan. Arek ti mana
duitna, misalna. Tapi pilih calon anu bener-bener bisa
ngarealisasikeun jangjina, jujur tur kapercaya. Mun euweuh pilihan,
berarti tugas rahayat nyaeta ngagodok calon-calon anyar anu bakal
mingpin. Sabab saurang pamingpin muncul na teu siga cai dina batu anu
ngaburial sorangan. Pamingpin sajati lahir siga besi anu tadina ngan
nyangkorah euweuh hartina, terus dipandai, terus dikikir, terus
diasah, sahingga beusi eta jadi balati anu seukeut, boga komara. 
Tah mun ninggali kana alesan-alesan di luhur, maka naon anu
dicarioskeun eta tokoh jadi gugur, atawa batal demi hukum....hehe
Baheula salah sahiji paniatan kunaon bet kudu pilkada, oge didasaran
kana hasl-hasil panalungtikan ngenaan kalakuan anggota dewan jeung
para calon. Salian ti mobilitas vertikal anu euweuh (mangga bae
bayangkeun, hiji-hijina cara karir pulitik kudu gabung atawa
dicalonkeun ku partai anu aya di DPRD), ku Pilkada bisa jadi
tokoh-tokoh daerah anu salila ieu apolitis tapi ngagaduhan pangaruh
gede ka masyarakat, tur bari dipiharep pisan ku rahayat bisa tampil,
atawa dilirik partei jang nyalon. Salah sahiji tokoh anu sukses
saperti kitu nyaeta Gamawan Fauzi di Sumbar, jeung I Gede Winasa di
Jembrana Bali. 
Kadua jalma eta dicalonkeun ku partei pulitik kusabab katokohana. Lain
ku duitna. Jeung nalika sukses naek kana puncak kakawasaan, eta tokoh
teu loba ngaluarkeun dana anu teu paruguh. Mangka sanggeus aranjeuna
naek, bisa fokus kana pangwangunan tur ngamajukeun rahayatna.
Winasa di Jembrana-Bali, misalna. Manehna ku PAD ngan 300 Miliar, bisa
ngaharatiskeun sakola jeung biasa rumah sakit rahayatna. Kunaon bisa
kitu? Sabab teu korupsi, teu perlu setor ka partei, teu perlu setor
nanaon ka sponsorna. 
Hal anu sarupa oge kajadian di Solok, jaman Gamawan Fauzi. Di Solok,
teu aya pagawe anu menta-menta duit ka klien (baca rahayat anu menta
jasana) sabab bisa kacumponan ku pangasilan salaku aparat negara. Ti
mana Gamawan bisa ngaayakeun duit  keur ngasajahterakeun pagawe/
aparatna? Singhoreng tina nyiptakeun kaadilan, di mana sakabeh aparat,
dumasar kana prestasina, bisa meunang penghasilan leuwih salaku
ganjaran. Gamawan bisa  bibilitik kusabab teu korup jeung transparan
pisan. 
Kacindeukan saheula anan
Janten lain pilkada anu kudu dipupus. Sabab mun kitu berarti
hirup-hurip pulitik urang mundur pisan, tapi omean rahayat jeung
calonna. Mun ninggal kana tamsil anu ngagambarkeun kaayan ieu, urang
kedah ninggali kana dialog antara Sayyidina Ali Bin Abi Thalib sareng
rahayatna. 
Rakayat: "Hei Khalifah, ku naon ari jaman Umar jeung Abu Bakar mah
kahirupan pulitik tur pamarentahan teh asa comre, teu seueur konflik?
Beda pisan sareng jaman anjeuna ayeuna"
Ali: "Nya pantes, ari jaman Kalifah Abu Bakar jeung Umar, mah
rahayatna teh jalma2 siga kuring. Ari jaman kuring ayeuna mah jalmana
siga anjeun?"

Sakitu heula. Engke disambung deui

Baktos
Tantan



Kirim email ke