Kunaon Pajajaran Leungit ?
Penghianatan
ti jero istana,kalakuan Satria Hideung,leuwih ngora ti Sri Baduga
Maharaja,anak bibina…,lalim,mawa pasukan
rorokidul,siluman-siluman jabrig saawak-awak,bentrok maung jeung pasukan
rupa-rupa bentukna. Pajajaran luhur gunung,dihandapna dikuriling
sawah-sawah,maung-maung diposisi sawah-sawah,dayeuh geus dikepung,luareun
sawah-sawah,euweuh jalan kaluar. Pasukan musuh mawa siluman-siluman.
Dibantuan rorokidul,dayeuh dikepung, Bakal loba korban,Sri Baduga Maharaja
jeung nu tetep satia ngaraleungit,kabur ka kidul,malipir gunung,ngajauhan
dayeuh.
Dayeuh
paburisat,rahayat kalabur,nu nyesa pasukan Satria
Hideung,kabingungan,dayeuh ngemplong euweuh eusian. Musuh ngabagi,ngudag
ka lima
jalan,dayeuh molongpong,Ki Santang nutup ku halimunan,jadi leuweung
geledegan. Musuh paburisat beuki teu ngartieun. Ngarumpul di hiji tempat
luareun dayeuh nu nepi ka ayeuna pinuh ku siluman,nungguan mangsa muka
halimunan. Ayeuna eta tempat jadi tempat pamujaan,jang nyegik,melet jeung
sajabana. Nu ku aranjeun dideukeutan kamari bari leumpang opatan. Curug
tujuh.
Ti
semet eta Ki Santang ngarasa dinyerikeun Nyi Dewi,pangawasa laut kidul.. Nu
ayeuna beuki ngarajalela,ngawut-ngawut akidah manusa. Dayeuh tetep
dikepung. Nu ngadeukeutan atawa boga niat napak tilas ka dayeuh bakal
digoda,dipengkolkeun ka tempat muja. Siluman-siluman disebar neangan nu
bisa muka dayeuh. Can kapanggih. Eta nu dipikahariwang Ki Santang. Kunaon
bet titah bias nyumput dinu caang. Can kuat ngalayanana,moal bisa ngalawan
siluman-siluman eta ngan ku opatan,komo bari teu yakin mah. Matak cilaka.
Ulah
nanyakeun ka Ki Santang kunaon can muka. Tingali ka aranjeun
opatan,tingali diri,can siap anjeun,loba kasieun,teu wani. Padahal geus
waktuna,kudu pageuh pacekel-cekel leungeun. Anjeun teu nyaho naon nu bakal
disanghareupan engkena. Siluman. Nu kungsi ngancurkeun Pajajaran. Ulah
nyalahkeun guru kuring. Anggur giatkeun diri,meungpeung aya
keneh umur. Sing boga tapak nu mulia jang balarea saencan aranjeun tilar
dunya.