Cara berpikir urang kedah dirobah (mindset). Tong serab ku kamajuan vietnam dina perkara tatanen, khususna pare. Sabab pasualan klasik anu bakal karandapan, lamun pare surplus, rek dikamanakeun eta pare teh. Dijual ka nagri deungeun? saha nu rek meulina? Da masing-masing nagara pasti aya proteksina, pikeun melindungi produksi dalam negrina. Jepang sok sanajan dahar sangu, tetep ngaprioritaskeun meuli hasil produksi patani Jepang, sok sanajan harga beasna manglipet-lipet tibatan harga beas ti Indonesia atawa Thailand. Jadi hiji mangsa kabutuhan kana beas sa dunya pasti aya "jenuhna". Mun tos kitu, rek dikamanakeun eta beas? Jadi, upama urang rek bersaing di tingkat global, nya kedah nyieun hiji produk/jasa unggulan anu aya "nilai lebih"na, anu sakirana heunteu diproduksi ku nagri sejen."Mindset" siga kieu, anu kedah jadi cepengan urang ayeuna. (kenging "mulungan" ti ceramahna Pa Hibibie, taun 1993).
baktos, mrachmatrawyani --- On Sat, 10/11/08, mh <[EMAIL PROTECTED]> wrote: From: mh <[EMAIL PROTECTED]> Subject: Re: [Urang Sunda] TATANEN - Nguyang ka Vietnam? To: [email protected], "kisunda" <[EMAIL PROTECTED]>, [EMAIL PROTECTED] Date: Saturday, October 11, 2008, 2:31 PM Hehehe, nuhun Kang Dadang pedaranana. Sim uing jadi leneng yeuh. Cenah bangsa uing teh bangsa pelaut, tapi hese tuang lauk. Cenah urang Sunda teh turunan jagoan ngahuma, tapi huma teu dimotekarkeun. Geuning ladang ngahuma teh batur mah nya ngahasilkeun kentang, ngahasilkeun gandum. Urang sapopoe diparaban mie instant sareng KFC, McD, jeung sajabana. Cing Kang Dadang oge baraya sanesna, geura guar kumaha potensi HUMA, naha tiasa kitu dikembangkeun pikeun maraban urang Sunda? salam, mh
