Haturan Abah, 
Mugia engal damang. 

Essayna katampi, sae pisan. Kaleresan teu kahaja nuju maca essay Abah 
di"background" an lagu Cianjuran-Tangis Anjani.

Haturnuhun,

siporenges

--- On Fri, 1/9/09, Moch Dachman Maman <[email protected]> wrote:
From: Moch Dachman Maman <[email protected]>
Subject: [Urang Sunda] Essay
To: [email protected]
Date: Friday, January 9, 2009, 7:56 PM










    
            GERING GE COBAAN



        Dina sagala rupa hal estu teu weleh papasangan, aya lalaki aya awewe, 
jalu jeung bikangna, susah jeung senangna, terus kitu, mun ditataan gemet, 
matak pinuh sakaca polio jigana, awak ge kitu pisan, sakapeung sehat oge aya 
mangsana gering, teu ngabibisani eta ge, sapuluh poe kamari awak teh gering, 
rampohpoy taya tangan pangawasa, ngalempreh ukur nyangsaya dina korsi panjang 
hareupeun televisi, teu diuar-uar kaluar mah yen awak keur gering, komo ka 
jamaah majlis ta’lim mah, jamaah masjid gigireun imah, angkanan teh lain-lain 
nanaon, eta ku boga panyakit teh teu bisa masamoan.... .....

        Da ayeuna mah kitu geuning, panyakit teh nepi bisa jadi jejer carita di 
pasamoan atuh, panyakit bisa jadi barang ”lux”, malah panyakit teh bisa jadi 
kabanggaan, geura perhatikeun obrolan sapopoe nu pernah diucapkeun :”Puguh tos 
lami abdi teh jantung, numawi sok maksakeun olahraga ge, bari latihan.” Atawa 
aya deui nu nanya, misalna :”Darah tinggi panyawat Bapa Anu teh kapungkur mah, 
numawi ayeuna ”Struk” teh.” akh rupa-rupa panyakit we nu sering diobrolkeun 
dipasamoan teh, aya nu jantung, darah tinggi, tumor, kangker, asam-urat, malah 
beh dieu mah sok rada rame didongengkeun teh nu keuna ku Parkinson ge, bisa 
jadi jejer obrolan.

        Ari Abah, ceuk tadi ge, panyakit teh hese dibawana ka pasamoan, atuh da 
panyakit bawa ti bubudak, nepi ka wanci kieu sok kalan-kalan jadi, malah ari 
keur sakalieun jadi mah, sok nepi ka ngalempreh teu walakaya, ukur nyangsaya we 
dina korsi, napas we renghap-ranjug, panyakit asma, malah lain asma disebutna 
ge baheula mah, ”mengi” aya oge nu nyebut ”mengok”, atawa ”bengek”, aya oge nu 
ku basa lemes nyaritana teh :”Ampeg Bapa Anu teh nu karaosna mah, tos rada 
lami”, rarasaan mah teu ”elok” we mun diobrolkeun di pasamoan teh, panyakit 
proletar eta mah cenah, padahal sok aya eta ge nu nyebut rada katingali 
intelek, ”penyakit ispa” cenah, tapi da di lembur mah matak pungak-pinguk, naon 
deui atuh ”penyakit ispa” teh , ku araraheng, cenah, padahal kitu-kitu keneh, 
nu napasna kawas ucing tea mun keur jadi teh, ngaregeh.

Ari anu kaduana, Abah mah sok rada kaisinan wae diri teh, mun pareng 
abreg-abregan nu ngalongok teh, sok era ku pada ngeuleuh-ngeuleuh na, da nya 
kitu tea, sanajan enya ge ngalempreh teu bisa walakaya, da panyakit matuh tea, 
komo mun merhatikeun pananya dina gunem catur nu keur ngalongok geuning, :”Naon 
atuh nu karaos Bapa teh ?”, tah mun aya nu nanya kitu, sok karasa kagok 
ngajawabna, matak mending keneh euweuh nu ngalongok we cekeng teh. 

Enya ari sok pada nganaha-naha tea mah, pajar teh :”Yeuh kudu atoh mun pada 
ngalongok teh, pan pada ngadu’akeun supaya tereh-tereh sehat deui”, tah lebah 
dieuna, nu sok beda jeung batur teh, sok ngarasa rendah-diri, mani kudu pada 
ngalongok sagala, kawas ka gegeden bae, cekeng teh. Paling ge nu sok dibejaan 
teh, sobat medok we wungkul, batur ulin ti bubudak, kitu ge sok embung ari 
dilongok mah, teu kudu ngalongok lah, engke cageur sorangan. Kitu ge 
ngadongengnga dina telpon make SMS.

Dina keur nyoranganna kieu,  nu ngabaturan teh nya taya deui iwal ti HP, 
telepon keupeul cenah sawareh mah nyebutna teh, bari mukaan ”e-mail” dina 
internet, jeung ngarah murah we deuih make HP mah pulsana, macaan ”millis”, 
bari noongan tulisan batur, resep jiga aya batur ngobrol, kawas nu sehat we, nu 
ngadongeng bari heureuy, kadangkala bari dibungbuan ku dongeng anu harib-harib 
cawokah, aya wae nu nulis artikel rada hade, malah ti Paguyuban Warga Sunda 
Medan mah sok jeung bari ngiriman da’wah Islam sagala dina ”Powerpoint”, ti 
Makassar oge aya, malah jiga di urang we didieu kana HP teh pan sok rajeun nu 
rek nipu mah teu kurang-kurang, geuning ujug-ujug jol weh aya SMS ”Selamat Anda 
dapat hadiah anu, anu, anu...... disebutan, kana ”e-mail” kitu we teu beda, di 
luar negri ge aya, aya ti Inggris, ti New Zealand, malah ti Afrika teu 
kurang-kurang, nu ngirim e-mail  ”Cangratulation ...... bla...bla... bla, 
kadituna mah sarua we, rek

 nipeng, cenah. 

Atuh mun aya humor nu rada hade, biasana mah ti Kang Professor Rektor tah sok 
matak nyakakak teh, sok digeuhgeuykeun sakapeung mah ku si Ambu, nu gering teh 
masih keneh bisa nyakakak kitu, atuda mun geus kieu asa teu keur gering awak 
teh, asa sehat we, asa loba batur deuih ongkoh, sanajan ukur noongan wungkul 
eta teh, sok aya eta milu ngomentaran, tapi nya kitu we, ukur sautak-saeutik, 
sacukup-cukup tina HP tea, ngarah teu gede teuing mayar pulsana.

Ngan sakali mah aya nu matak ngabiridig kana hate, lain gila, ngan rasa 
kasundaan hate Abah ieu mah, asa henteu milu sedih kingkin, eta aya wanoja anu 
dinyenyeri ku lalaki, nembrakkeun kanyeri hate-na make basa Indramayu, mun di 
urang mah jiga ”Tangis Anjani” meureun, tapi ari make basa Indramayu mah, 
rarasaan Abah bet asa maskulin pisan, teu asa feminin, teu asa jiga wanoja nu 
keur dinyeyeri, asa gagah pisan, duka ketang mun wanoja urang Indramayu mah 
kitu. Enyaan hate Abah mah teu asa milu sedih, asa kitu we, asa digjaya. 

Na da ari dina Tangis Anjani mah, kanyenyeriannana teh asa nyebitan hate, malah 
kadangkala sok matak hareneg kana hulu-angen, dina tikoro teh sok asa aya nu 
nyedek piceurikeun. Paingan cenah ceuk urang Perancis :”Kawih-kawih Cianjuran 
mah geus teu kudu diterjemahkeun deui, geus karasa ku hate ge”. 

Malikan deui judul tulisan, sanajan enya gering teh cobaan, tapi aya hikmah anu 
dikandungna, nu karasa ku Abah wae, aya hikmahna, make jeung bisa seuri keneh, 
bisa ngobrol keneh, malah bisa keneh tukeur pikiran najan ukur noongan wungkul 
oge, tapi asa kawakilan, gering asa aya nu ngalongok, bari teu kudu padu 
hareupan, da eta tea, rarasaan Abah mah  panyakit ”mengi” mah asa teu pantes 
dibawa masamoan tea, era ari pada ngeuleuh-ngeuleuhna . ”Naon atuh nu karaos 
teh Bah ?” Kumaha ngajawabna etah ?

-----mmd---- -



============ ========= ========= ==

Drs.H.Maman Moch Dachman. MBA.

Jl. Margajaya V. No. 5

Bandung - 40224

visit; 

maman.mochdachman@ gmail.com

http ://abahbandung. blogspot. com

============ ========= ========= ==



Menambah banyak teman sangatlah mudah dan cepat. Undang teman dari Hotmail, 
Gmail ke Yahoo! Messenger sekarang! http://id.messenger .yahoo.com/ invite/


      

    
    
        
         
        
        








        


        
        


      

Kirim email ke