mun nuturkeun catur kapungkur mah. banten cirebon teh masih kaasup sunda. da
lamun hanteu mah meureun karajaan sunda teh penjajah heuheu... kiwari
sabagian banten, pantura, cirebon loba nu ngaleuleungit atawa dileuleungit
kasundaanana jigana alatan hiji paribasa malayu, nu nyebutkeun: "bahasa
menunjukan bangsa'... nu dihartikeun, nu teu make bahasa eta teu kaasup
bangsana. nu teu ngomong sunda lain urang sunda. padahal cek bah ajip mah
paribasa eta lain kitu maksudna. cek manehna mah maksudna teh (ieu make basa
kuring nu mudah-mudahan teu mengpar teuing, basa aslina mah poho) ukur naon
nu dituturkeun ku hiji jelma, kumaha cara manehna ngagunakeun basa
nunjukkeun kualitas kabangsaan/ kaberadaban manehna. mun dina basa sunda
mah, mun jalma apal ka undak usuk eta jalma kasebutna jalma nu beradab.
disebutna turunan menak tea lah, atawa disebut pernah meakeun sakelas bangku
sakolaan :)

--
balik deui kana wacana nyieun propinsi pasundan.
kuring boga teori: 'nu ngaranna bangsa, seler, memang sakuduna boga tempat
boga daerah. sabab seler jeung tempat nyirurukna moal bisa dipisahkeun'.
model urang jawa jeung pulo jawana, urang batawi jeung bataviana. urang
sunda jeung karajaan sundana. tah kulantaran karajaan sunda mah geus burak,
jadi sabenerna mah urang sunda teh geus tingal ngaran. geus paeh lima abad
katukang. nu galituk ayeuna, nu gogorowokan uing urang sunda, nu cenah nepi
ka 39 juta ese, eta mah kasebutna ukur urut urang sunda, malah mah ukur
turunan urut urang sunda pisan.

boga daerah sacara sah, boh de facto oge de jure, keur hiji seler kacida
pentingna pikeun ngalastarikeun (ups.... ngariksa, miara.. haha)
kabudayaanana. contona bisa ditingali ku nasib urang batawi. sabab batavia
geus diganti ku jakarta. nu cicing di eta daerah otomatis geus salin jinis
jadi urang jakarta, nu saha wae, lain wae urang batawi bisa ngadaptar jadi
anggotana. tah kusabab karirihan ku urang anyar nu datang ka jakarta tea,
tungtungna urang jakarta boga budaya, adat kabiasaan sorangan. nu beda jeung
urang batawi. urang batawi geus teu bisa majar kumaha. maranehna geus teu
bisa ngaku-ngaku deui jakarta ukur boga maranehna. keur nu hayang miara
kabudayaan aslina, ahirna kasengledkeun. kadeseh ka sisi. ka wilayah nu
sacara sajarah geus lain deui batavia, daerah asli tempat hirup kumbuhna
kabudayaan batawi. di dinya maranehna, leutik atawa gede, baris pagedug
jeung kabudayaan nu geus leuwih tiheula nyampak. contona di bogor urang
batawi kudu diajar basa sunda heuheu...

tah nu kajadian ka urang batawi, jigana mah geus mimiti karasa ku urang,
jalma nu ngaku-ngaku sunda, geus ngarasa kasengledkeun, dideseh. sanajan
fakta sajarah geus bisa ngabuktikeun yen daerah nu ayeuna dingaranan jawa
barat teh baheulana kungsi jadi wilayah kakuasaan karajaan sunda, ngan
secara de jure mah, sacara hukum, jalma nu kiwari ngaku ngaku urang sunda
teh ukur nyicingan sacangkewok daerah di tungtung (ayeuna mah bagean kulon
jawa tengah jeung wetan) pulo jawa. sacara administratip jadina ukur urang
jawa kulon, urang jawa jawa keneh.

cag, sakitu heula ngalanturna...

-- 
duq
~nyoba ngilu ngabauan dunya~

2009/1/11 aa mudtze <[email protected]>

>   Sapuk...perkara ganti ngaran jadi Pasundan mah ngan kedah diemutan eusi
> Jawa Barat teh lain Sunda wungkul. Apanan aya wargi urang palih Cirebon. Da
> saur beja mah maranehna embung disebut Sunda teh, komo mun Jawa mah. Ayeuna
> antos wae heula mun Cirebon misah ti Jawa Barat kakara padungdeungkeun tah
> ngaran Jawa Barat teh. Ari Cirebon masih hayang bareng mah kudu aya opsi
> salian ti Pasundan jeung sajabana anu nunjukkeun lain Sunda wungkul.
>
> ------------------------------
> _,___
>

Kirim email ke