Saperti dina postingan kuring ti heula di milis urangsunda, Rancage 2009 (anu
ka-21) naratas hiji jalan anyar pikeun ngawanohkeun sastra jeung budaya daerah
ka bangsa asing, sok sanajan dina acara eta teh ngan aya sababarah urang asing
(pangurus Erasmus Huis). Sambutan ti direktur Erasmus, nunjukkeun apresiasi
(naon sundana?) anu luar biasa, kana acara Rancage. Erasmus teh pusat
Kabudayaan Walanda, salah sahiji pusat kabudayaan di Jakarta, anu salian
mintonkeun acara-acara budaya bangsa asing (deungeun), oge dieusian ku
acara-acara kasenian jeung budaya daerah/Indonesia.
Katurug-turug dina acara eta teh aya diskusi “Peran Bahasa Ibu di masa lalu dan
masa kini”, salah saurang anu biantara teh Dr. Dick van der Meij, peneliti
urang Walanda anu jadi dosen (tamu) di UIN Syarif Hidayatullah Jakarta. Jigana
Walanda mah pikeun urang Sunda, oge pikeun suku bangsa sejenna di Indonesia,
boga jasa anu luar biasa dina perkara miara jeung ngamumule budaya asli
Indonesia. Baheula waktu di sakola, sok “dicekokan” Walanda teh bangsa
penjajah, jahat, tukang ngadu domba (jalma lain domba garut), pan aya
kacapangan politik “devide et impera” tea. Tapi aspek positipna teh dina aspek
mulasara budaya sukubangsa di Indonesia jeung ngamajukeun bangsa Indonesia dina
widang atikan. Tadi isuk, kuring nungkulan hiji acara di kampus UI Depok.
Rektor UI nyaritakeun sajarah UI diadegkeun teh lain tahun 1950, tapi 2 Januari
tahun 1850, mangsa dimana pamarentah (kolonial) Walanda ngadegkeun sakola
dokter Jawa. Ti harita bangsa Indonesia
diajar tradisi ilmiah.
Mangsa kiwari, dimana globalisasi mangaruhan kana sagala widang kahirupan,
jigana urang kudu rancage “ngigelan “ jaman, upama urang hayang tetep
makalangan di alam dunya. Rancage anu tadina ngan sakadar mere pangleler ka
pangarang Sunda, ditambahan ka pangarang urang Jawa jeung Bali. Didinya aya
interaksi jeung ngajenan kana budaya seler sejen, hiji sinergi anu bisa
ngabeungkeut hiji kakuatan pikeun neguhkeun budaya. Atuh ayeuna Rancage
ngayakeun acara di hiji pusat kabudayaan asing, ieu oge hiji kakuatan, da
geuning aya oge bangsa deungeun anu boga perhatian kana pasualan budaya daerah
Indonesia. Pola pikir siga kieu meureun anu bakal leuwih ngalanggengkeun hiji
budaya.
baktos,
mrachmatrawyani
