VAART-bericht van: "Christian Janszn." <[EMAIL PROTECTED]> Omdat we allemaal liever varen dan liggen, was het ankeren op rivieren(kanalen, etc.) de laatste jaren tot een minimum teruggelopen. Door de opkomst van de telescopische spudpalen is die trend gekeerd.
Dit geeft RWS echter de taak om wat achterstallig huiswerk met grote spoed in te halen. Want; Ja, er liggen her en der constructies in de vaarwegbodem die met spudpaal en/of anker kapotgemaakt kunnen worden. En; Nee, met een verbod op ankeren en/of Spudden(*) van IJmuiden t/m het Buiten IJ; of van Gorcum tot Spijkse Veer ben je er niet. Ik hoor de laatste tijd RWS'ers steeds vaker praten over die ver*.. spudpalen. Nou vind ik het persoonlijk een hele verbetering, dus laat wat mij betreft die spudpalen maar komen. Het liefst zou ik ze ook voor de sluis wachtend gebruiken. Maar in de voorhavens blijken die dingen zwaar taboe. In de sluis zelf denk ik dat niemand ze wil gebruiken, met het oog op beschadigingen van de sluis(-bodem). Nu liggen er in de voorhavens vaak ook steenbestortingen, met daaronder geotextiel, en dan is een paal in de grond laten zakken (op die plek) misschien ook niet zo'n denderend idee. De grote denkfout die RWS'ers kunnen maken is; dat met een algeheel verbod men er zeker van kan zijn dat die palen nergens gebruikt worden op een Riviervak. Mijn idee is het dat als je een algemeen verbod wordt uitgevaardigd; dat je dan één ding zeker weet; spudpalen zullen zeker-en-vast op elk stukje rivier wel ééns gebruikt gaan worden. Nu weet ik dat er een paar Waal-bochten zijn waar bodemkribben in de grond geplaatst zijn. Dit zijn een soort lange worsten, gevuld met zand. Als ik echter niet precies op de kant kan zien, middels een specifiek anker-(Spud)verbod waar precies, dan kan ik ongewild deze bodemconstructies met een spudpaal (of een anker) beschadigen. Vandaar mijn oproep aan RWS; waar het echt niet kan, zet daar een ankerverbod lokaal(!) op de kant. Iedere Schipper die op een specifieke plek kan zien dat er niet geankerd kán worden, die zal zijn spudpalen ook wel een paar kilometer binnen kunnen houden. Nog zo'n misverstand; dat waar K(abels) of Z(inkers) liggen, dat er op die plek een ankerverbod geldt. Waar deze zaken op de bodem liggen, worden zij echter vaak enkele meters afgedekt met een laag zand. Dus als ik ergens mijn roerwerk verlies dan laat ik ook op zulke plaatsen gelijk de spijker eronder vallen. En die nette broeder die van die palen heeft, mag die wat mij betreft ook dan gewoon laten zakken. Als het niet hoeft, ga ik natuurlijk ook een kilometertje verderop liggen, maar als het moet dan kan het gewoon. Nog een laatste misverstandje: Op de spiegeldag hoorde ik een RWS'er aan zijn collega uitleggen hoe gevaarlijk deze spudpalen wel niet waren voor de dure spulletjes die in de bodem kunnen zitten. Immers, zo vertelde hij zijn collega RWS'er, deze palen werden hydraulisch bediend en wel meters diep in de grond gedrukt. Gelukkig was er een varende collega die dit misverstand uit de wereld hielp, en de RWS'ers waren al wat meer gerustgesteld. Immers met een anker, zeker met die puntige modelletjes van tegenwoordig, kan ook een flinke bodemdiepte worden bereikt. Het zou mij niet verbazen wanneer de vloeien van een modern anker zich nog dieper in de bodem ingraven, dan dat de gemiddelde spudpaal gebruiker zijn palen in de waterbodem laat doordringen. Met Vriendelijke Groet, Christian Janszn. [Schipper/opstapper Gr.Vb.II] *) Waar ik werk, daar aanboord hebben ze niet zo'n ding; hoe noemen jullie het gebruik om op spudpalen te gaan liggen? Spudden, voor (spud-)paal gaan, (?). * Kleinere schepen hebben weer toekomst: www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe VAART-L
