VAART-bericht van: "Christian Janszn." <[EMAIL PROTECTED]>

Dus de absolute bodemprijs is dus wél het alles overheersende argument?

Ik dacht dat:
Nederlandse
Duitse
Belgische
Deense
Franse
Luxemburgse
Franse
Zwitserse(via CCR)
Oostenrijkse
Spaanse
Portugese(ook heel goedkoop, speciaal in de aanbieding!)
Kaapverdische / Canarische eilanden & Madera
Italiaanse
Finse
Poolse
Tsjechische
Slowaakse
etc., etc. etc.

Werknemers (volgens vele van u dus) last hadden van de volgende problemen:
Ze zijn niet te vinden / Ze willen niet meer werken voor hun centen.
Ze komen niet opdagen / blijven weg zonder bericht
Ze zijn lui, niet bereid tot werken
Ze willen Koninklijke beloning (CAO +35%) vanaf de eerste dag dat ze van school 
zijn
Zijn niet meer bereid om met een; 6½ weken op / 10 dagen thuis, rooster te 
werken
Zijn hondsbrutaal, valt niet mee samen te werken
Willen niet meer de godganse dag; verven, schrobben, bikken, machinekamer 
soppen, etc.
Verzuipen en versnuiven hun (door u betaalde) zuurverdiende centjes gelijk
En als je nog echt pech hebt ook;  roddelen ze uw goede naam naar de kl*te en 
roven ze
alles van boord dat los en/of vast zit.

U kunt niet anders en bent geheel willoos gedwongen om niets anders te doen dan 
een
werkvergunning voor 4 Filippijnen aan te vragen!

Met permissie; ik denk dat de hele Filippijnen discussie op een paar punten 
terug te
voeren is:
Jonge NL, B, D, etc. jongens en meisjes hebben donders goed door hoe de vlag 
erbij
hangt. En als ze het niet zint, dan krijg je dat ook gelijk te horen. Maar dat 
niet op
hun mondje gevallen zijn, dat kunnen we als Nederlanders allemaal goed. Dus van 
wie
zullen ze dat nou geleerd hebben. Wat mij echter wel opvalt in de praktijk is 
dat, als
je even de tijd neemt om uit te leggen en te beargumenteren hoe, en waarom; dat 
er dan
ouderwets lekker hard gewerkt wordt. Daarbij hoor *ik* graag in mijn gezicht en 
in
mijn moeders taal, wanneer mijn matrozen vinden dat het beter kan. Af en toe 
kan ik er
ook nog wat van leren!
Verder dat ze hun huid duur willen verkopen, dat hebben ze toch ook van u 
geleerd. Ze
luisteren immers dagelijks mee als u met uw bevrachter c.q. disponent op 
kantoor zit
te bellen. Wees blij dat ze zo leergierig zijn, en dit ook al in hun opvoeding
meegekregen hebben. Mijn ervaring is, wie goed doet; die goed ontmoet. En dat 
juist
met de jeugd van de laatste jaren wel goed valt SAMEN te werken. Natuurlijk de 
rotte
appels daargelaten, die zul je altijd kunnen vinden tussen de personeelsleden, 
maar
ook tussen de schippers die hun inhuren.

Dat uw buitenlandse personeel beter in de vouw blijft, als je ze met de koude 
en de
miezerige regen voor uren naar buiten worden gestuurd om te gaan schrobben met 
de
zeeppoeder in puts. Dat is wellicht meer indicatief voor de situatie bij de
betreffende heren thuis in hun eigen land, dan dat het uw manier van omgaan met
personeel kenmerkt.

Kortom ik denk dat de Oost Aziaten nog als enige:
Willen werken op basis van werk/vrij verhouding 1 maand/1 week thuis. En dit 
scheelt
dus echt aan het einde van het jaar. Europees personeel eist vrijwel altijd 4 
weken /4
weken vrij, of een andere 1/1 verhouding. Geteld met de CAO in de hand heb je 
voor een
jaar lang, 2 man aan boord dus maar 30 maandlonen nodig. Met Polen, Duitsers of
Hollanders ben je vrijwel altijd 48 maandlonen kwijt. Dat is dus waar de echte 
winst
zit, geteld over een heel kalenderjaar.
Nog een zeer terughoudende houding hebben met uitspreken van ongenoegen over; 
voor wat
betreft extra werken in vrije tijd(touwtje vastzetten, etc.) en doen van 
langdurige en
eentonige klussen.
Vallen nog steeds deels onder de vrijstelling qua belastingen en premies die 
gelden en
betaald moeten worden voor personeel uit alle andere (dus Europese) landen.

Ik, als NL personeelslid heb een aantal wensen:
Ik wens, en draag zelf ook bij aan , aan moderne verhoudingen in de 
samenwerking met
collega’s aan boord & elders in het bedrijf.
Ik wens, dat mij werkgever zoveel mogelijk wordt verschoond van oneerlijke 
concurrentie.
Ik wens, niet te concurreren op basis van Kostenposten die wel voor mij gelden, 
maar
niet voor Oost-Aziatische werknemers bij andere schepen.
Ik wens, niet te concurreren op sociale verworvenheden als varen met een 50%
vrijetijdsregeling.
Ik wens, niet aan de ene hand met mijn belastingen mee te betalen aan een 
kostbare
EU-solidariteit, en aan de andere hand beconcurreerd te worden omdat andere 
werkgevers
wordt toegestaan om te shoppen voor personeel in landen buiten de EU.

Ik hoop dat mijn wensen niet onrealistisch en teveelgevraagd gaan blijken te 
zijn in
de praktijk!

Wanneer we het lek van oneerlijke concurrentie op basis van arbeidsvoorwaarden 
niet
boven water krijgen. Dan zal de hele sector vrijwel gedwongen worden om zich als
geheel ook aan te passen aan het laagste nivo. Dit heeft mijn voorkeur niet 
direct.
Maar bedenk vooral hoe dit in de toekomst zal uitwerken naar werving van nieuw
personeel, hun werklust en hun toekomst aandek, en in de stuurhut. Wanneer onze
overheid hier geen duidelijke grenzen stelt, en ook handhaaft(!); dan zal het 
dus
nooit wat gaan worden met ons personeelsaanwas voor dit schitterende vak in de
praktijk, in de komende 10-talle jaren.

Met Vriendelijke Groet,
Christian Janszn.


> VAART-bericht van: "bosch&ooms binnenvaart" <[EMAIL PROTECTED]>
>
> Als jullie er nog een paar hebben vooor die prijs dan doen wij iets
> verkeerd dat bedrag wat jullie noeemen krijgen ze aan boord al en dan de
> rest en dan de rest per bank
>
>




* Is een nieuwe toerbeurtregeling welkom? www.vaart.nl/peiling
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [EMAIL PROTECTED] met tekst: unsubscribe VAART-L


Antwoord per e-mail aan